ตอนที่ 94
ตอนที่ 94 ฉางอานขึ้นเวที ผู้กำกับดูแลเป็นพิเศษ
minibunny · 3,951 ตัวอักษร
ซ่งอานหลานไม่ได้ดูถูกความสามารถของฉินฉางอาน แต่การจะก้าวกระโดดจากระดับเหรียญทองแดงไปถึงเหรียญทองภายในเวลาเพียงหนึ่งปี มันแทบเป็นไปไม่ได้เลยจริง ๆ
หากดูจากพัฒนาการในปัจจุบัน ซ่งอานหลานมองว่าฉินฉางอานยังต้องผ่านการเติบโตอีกขั้น ต้องเป็นการเติบโตในแบบที่ล้มแล้วลุกขึ้นมาใหม่ สภาพจิตใจแบบนั้นถึงจะช่วยให้เขารังสรรค์ผลงานระดับตำนานขึ้นมาได้
ถึงตอนนั้น การจะคว้าตำแหน่งเหรียญทองภายในสามปีก็ไม่ใช่เรื่องยาก และภายในห้าปีก็มีสิทธิ์ก้าวไปแตะถึงระดับไพ่ตายได้
นี่คือสิ่งที่ซ่งอานหลานประเมินฉินฉางอานไว้ในใจ ณ ตอนนี้
ต้องเข้าใจก่อนว่า ในสายตาของราชินีเพลงระดับแถวหน้าอย่างซ่งอานหลาน การมองว่าใครสักคนจะ "ขึ้นสู่ระดับไพ่ตายได้ภายในห้าปี" ก็นับว่าเป็นการประเมินที่สูงลิ่วแล้ว
ช่วงเวลาที่น่าตื่นเต้นเร้าใจที่สุดกำลังจะมาถึง
เพราะทันทีที่ฉินฉางอานร้องเพลงจบ คะแนนโหวตรอบสุดท้ายก็จะประกาศให้รู้กันชัดเจน
และนี่คือสิ่งที่ผู้ชมทุกคนต่างเฝ้ารอคอยเช่นกัน
โดยเฉพาะเพลงแนวกั๋วเฟิงที่เฉินเหยียนเช่อเพิ่งร้องจบไป มันยอดเยี่ยมไร้ที่ติจริง ๆ!
ตอนนี้ ยอดผู้ชมไลฟ์สดพร้อมกันทั่วทั้งโลกออนไลน์พุ่งทะลุสิบสามล้านคนไปแล้ว
ยอดผู้ชมพร้อมกันเกินสิบล้านคนเป็นตัวเลขที่รายการวาไรตี้ร้องเพลงส่วนใหญ่ไม่อาจทำได้ สิ่งนี้พิสูจน์ให้เห็นว่า รายการประกวด "เทพเพลง" ยังคงยืนหนึ่งอยู่ในระดับท็อปของวงการอย่างแท้จริง!
"อาจารย์ฉิน สู้ ๆ นะครับ" เฉินเหยียนเช่อไม่มีท่าทีเย่อหยิ่งอวดดีแม้แต่น้อย เขาไม่หลงระเริงไปกับผลงานอันยอดเยี่ยมของตัวเองเลยสักนิด ยังคงวางตัวถ่อมตนและสุภาพเรียบร้อยเป็นอย่างยิ่ง
คนแบบนี้ ในอนาคตไม่มีทางหยุดอยู่แค่คำว่า "นักร้องสายพลังเสียง" แน่นอน เขาจะต้องก้าวไปถึงตำแหน่ง "ราชาเพลง" ได้แน่ ส่วนจะขึ้นเป็นราชาเพลงได้เมื่อไหร่นั้น ก็ยากที่จะบอกได้
เฉินถิงซีมองตามแผ่นหลังของฉินฉางอานที่เดินห่างออกไป เธอไม่ได้พูดอะไรออกมา ใบหน้าสวยไม่แสดงอารมณ์ใด ๆ แต่ลึก ๆ ในใจกลับกำลังจดจ่อรอคอยผลคะแนนสุดท้าย
จากที่เธอประเมิน โควตาสองที่นั่งในรอบชิงชนะเลิศ สุดท้ายแล้วก็ต้องตกเป็นของเฉินเหยียนเช่อและตัวเธอเอง
ไม่ใช่แค่เฉินถิงซีที่คิดแบบนี้ แต่ไม่ว่าจะเป็นผู้ชมหรือกระทั่งทีมงานทุกคนต่างก็คิดเช่นเดียวกัน
บางที คนกลุ่มเดียวที่ยังคงเชื่อว่าฉินฉางอานเป็นม้ามืด อาจจะมีแค่ทีมวงดนตรีเท่านั้น
เพราะถึงอย่างไร ทีมวงดนตรีก็เป็นฝ่ายที่ได้สัมผัสกับเพลงประกวดโดยตรงก่อนใคร
ถ้าไม่ทำความเข้าใจกับบทเพลงที่เข้าแข่งขันล่วงหน้า จะเล่นดนตรีประกอบในการแข่งขันได้อย่างไร
"อาจารย์ฉินคงเตรียมเซอร์ไพรส์ผู้กำกับซุนอีกรอบแล้วสิ" วาทยกรของทีมวงดนตรีนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงานพลางจ้องหน้าจอ "ชักอยากเห็นสีหน้าของผู้กำกับซุนหลังจากนี้แล้วสิ"
ทางด้านทีมงาน ผู้กำกับซุนพูดใส่วิทยุสื่อสารว่า "ถ้าเกิดว่า... ผมหมายถึงถ้าอาจารย์ฉินต้องตกรอบขึ้นมา กล้องหมายเลขหนึ่งถึงสิบช่วยโคลสอัปอาจารย์ฉินให้เยอะหน่อยนะ ยังไงเขาก็ช่วยสร้างกระแสคอมเมนต์ถล่มทลายให้รายการเรามาตลอด แถมยังเป็นคนสุภาพมากด้วย ผมค่อนข้างชื่นชมเด็กคนนี้จริง ๆ ถึงจะต้องหยุดอยู่แค่รอบรองชนะเลิศ ก็อย่าให้เขาต้องจากไปด้วยความเสียดาย แต่ต้องเดินออกไปอย่างสมเกียรติที่สุด!"
นี่คือความเคารพที่ดีที่สุดที่ผู้กำกับซุนมอบให้อาจารย์ฉินได้ และมันมีค่ายิ่งกว่าคำปลอบใจใด ๆ ทั้งสิ้น!
ในฐานะนักร้อง ความพ่ายแพ้ถือเป็นเรื่องธรรมดา สิ่งที่เขาต้องการไม่ใช่คำปลอบโยน แต่เป็นความกล้าที่จะลุกขึ้นสู้ใหม่อีกครั้งหลังจากล้มลงต่างหาก
"วางใจได้เลยครับผู้กำกับ ยิ่งดูอาจารย์ฉินผมก็ยิ่งชอบ ถ้าเกิดตกรอบขึ้นมาจริง ๆ ผมจะเลือกมุมกล้องที่ดีที่สุดให้เขาเอง เพราะเขาสมควรได้รับมัน" เสียงของตากล้องหมายเลขหนึ่งดังมาจากวิทยุสื่อสารของผู้กำกับ
จากนั้น ตากล้องหมายเลขหนึ่งก็พูดเสริมขึ้นมาอีกว่า "ยังไม่ถึงวินาทีสุดท้าย อย่าเพิ่งด่วนสรุปเลยครับ ผมยังเชื่อในปาฏิหาริย์อยู่ ถ้าเกิดเขาทำผลงานได้ยอดเยี่ยมเหมือนรอบก่อน ๆ อีกครั้ง ก็มีโอกาสผ่านเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศได้เต็มตัวเลยนะ"
แม้จะมีหลายคนไม่เห็นด้วยกับคำพูดของตากล้องหมายเลขหนึ่ง แต่ก็ไม่มีใครแสดงท่าทีอะไรออกมา
บางที นี่คงเป็นเพราะเขาเป็นที่เอ็นดูของทุกคนรอบข้างกระมัง
ปกติแล้วฉินฉางอานมักจะสุภาพมีมารยาทเสมอ พอเจอหน้าทีมงานก็เอ่ยทักทาย บางครั้งยังสั่งชานมไข่มุกมาเลี้ยงทีมงานอีกด้วย
เพราะแบบนี้ แม้คู่แข่งที่ฉินฉางอานต้องเผชิญหน้าจะเป็นถึงระดับเทพทำนอง แต่ก็ไม่มีทีมงานแม้แต่คนเดียวที่คิดจะเอ่ยปากเยาะเย้ยถากถางเขา
"เมื่อไม่กี่วันก่อน ผมได้เห็นคอมเมนต์หนึ่งที่ตัวผมคิดว่าดีที่สุด คอมเมนต์นั้นทำให้ผมรู้สึกซาบซึ้งใจมาก วันนี้บนเวทีรอบรองชนะเลิศ เพลง "พ่อ" เพลงนี้จึงถูกร้องขึ้นมาเพื่อ 'เขา' โดยเฉพาะ บางทีคนส่วนใหญ่อาจคิดว่าผมคงต้องหยุดอยู่แค่รอบรองชนะเลิศ แต่นั่นไม่ใช่เรื่องสำคัญสำหรับผมเลยครับ เพราะผมเชื่อว่า เมื่อบทเพลงถูกเติมเต็มด้วยเรื่องราว มันถึงจะมีชีวิตชีวาขึ้นมาได้"
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น