บทที่ 102 การแต่งตั้งอย่างเป็นทางการ

มือที่ถือแก้วของสวีเก๋อซินชะงักค้างอยู่กลางอากาศ เขายิ้มเจื่อนๆ "เสี่ยวหลิน ถ้าฉันไม่รู้อายุจริงของเธอ ฉันคงไม่เชื่อหรอกนะว่าเธอเพิ่งจะยี่สิบสาม เรื่องมันเป็นแบบนี้... เมื่อเช้านี้เราเพิ่งได้รับแจ้งว่า พนักงานชั่วคราวทุกคนในทีมเจรจาต้องกลับไปที่หน่วยงานเดิม เพราะงั้นเธออย่าคิดมากนะ เรื่องนี้ไม่ได้เจาะจงที่เธอหรอก"

สวีเก๋อซินพูดค่อนข้างรักษาน้ำใจ

หลินจื้อหย่วนคลายหัวคิ้วแล้วยิ้มออกมา "เข้าใจแล้วครับ ขอบคุณหัวหน้าสวีมากนะครับที่อุตส่าห์เลี้ยงซาลาเปาผมเป็นการส่วนตัว ความหวังดีของท่านผมจะจดจำไว้ครับ"

ทั้งสองคนกินดื่มกันไป โดยหลินจื้อหย่วนไม่เอ่ยถึงเรื่องอื่นอีกเลยแม้แต่นิดเดียว

สิ่งนี้ทำให้สวีเก๋อซินยิ่งนับถือหลินจื้อหย่วนมากขึ้นไปอีก ดูความสุขุมเยือกเย็นของเขาสิ แล้วดูอายุของเขาสิ ตอนฉันอายุยี่สิบสามยังทำตัวเด๋อด๋าไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรเลย