บทที่ 103 รองหัวหน้าแผนกหลิน

ซูจิ่นเบียดเสียดอยู่ท่ามกลางฝูงชน เธอมองเห็นชื่อของหลินจื้อหย่วนบนกระดาษสีแดงแผ่นใหญ่เช่นกัน

ไม่ได้เจอเขามาสองสัปดาห์แล้ว ตอนนี้พอได้เห็นชื่อสามพยางค์นี้ ในใจของซูจิ่นก็เกิดระลอกคลื่นกระเพื่อมไหว

พอกลับมาถึงห้องทำงาน พี่สาวเจียงก็พูดกับซูจิ่นด้วยน้ำเสียงกึ่งล้อเล่นกึ่งจริงจังว่า เป็นยังไงล่ะเสี่ยวซู สายตาของฉันเฉียบแหลมไหม ฉันเคยบอกไว้แล้วว่าต้าหลินจะต้องได้ดี รองหัวหน้าแผนกวัยยี่สิบสามปีน่ะ ทั่วทั้งเก๋อกังยังไม่เคยมีมาก่อนเลยนะ ฉันกล้ารับประกันเลยว่าขอแค่ต้าหลินไม่ทำเรื่องผิดพลาด ก่อนอายุสี่สิบเขาจะต้องได้เป็นผู้อำนวยการโรงงานแน่นอน

ระหว่างที่พูด พี่สาวเจียงก็หยิกซูจิ่นเบาๆ ด้วยความหมั่นเขี้ยว จะให้ฉันพูดยังไงกับเธอดีนะ พ่อหนุ่มแสนดีขนาดนี้ ถ้าเธอไม่รีบคว้าไว้ ระวังจะโดนคนอื่นแย่งไปเสียก่อนล่ะ

ในสายตาของพี่สาวเจียงที่ทำงานในโรงงานมาทั้งชีวิต หลินจื้อหย่วนที่มีโอกาสได้เป็นผู้อำนวยการโรงงานในอนาคต คือตัวเลือกที่ดีที่สุดสำหรับตำแหน่งลูกเขย