บทที่ 129 เดนมนุษย์

"เฟยเฟย นี่เพื่อนเธอเหรอ ไม่เห็นแนะนำให้ฉันรู้จักบ้างเลย" ชายหนุ่มสวมเสื้อโค้ตกันหนาวสีเขียวทหารทำตัวสนิทสนม ก้าวขึ้นมาข้างหน้าพร้อมกับยื่นมือออกไป "สวัสดีครับ ผมเป็นแฟนของเฟยเฟย ชื่อเริ่นข่ายครับ"

เหลียงจิ้งเหลือบมองซาเฟยเฟย ถึงแม้แว่นกันแดดอันใหญ่จะบดบังใบหน้าของซาเฟยเฟยไปเกือบครึ่ง ทำให้มองไม่เห็นสีหน้าของเธอ แต่เหลียงจิ้งก็ยังคงสัมผัสได้ว่าซาเฟยเฟยกำลังหวาดกลัว

"เฟยเฟย เธอมีแฟนตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย ทำไมไม่เห็นบอกฉันเลย" เหลียงจิ้งเริ่มสงสัย เพราะปฏิกิริยาของซาเฟยเฟยดูไม่เหมือนคนปกติที่มีแฟนเลย แต่เธอก็ยังคงรักษามารยาท ยื่นมือไปจับกับเริ่นข่าย

"คุณเริ่นใช่ไหมคะ ฉันชื่อเหลียงจิ้ง เป็นเพื่อนร่วมชั้นของเฟยเฟยค่ะ พวกคุณยังไม่ได้กินข้าวกันใช่ไหมคะ รีบเข้ามาข้างในเลยค่ะ เดี๋ยวฉันจะให้ในครัวทำกับข้าวร้อนๆ มาให้สักสองสามอย่างนะคะ"

"ไม่เป็นไรค่ะ!"