บทที่ 145 ผู้ท้าชิงตำแหน่งแรงงานดีเด่น

เช้าวันที่สี่มกราคม การประชุมคณะผู้บริหารของโรงงานรีดร้อนกำลังดำเนินไปอย่างเคร่งเครียดในห้องประชุม

สวีต้าโหย่วจิบชาไปอึกหนึ่ง ก่อนจะหันไปทางประธานสหภาพแรงงานหวังฉางสี่ คิ้วของเขาขมวดเข้าหากันแน่น "ได้ยินมาว่าเหล่าฟางจากแผนกเครื่องจักรเข้าโรงพยาบาล ตกลงเขาเป็นโรคอะไรกันแน่"

"ผู้อำนวยการครับ ช่วงปีใหม่เหล่าฟางดื่มเหล้ากับครอบครัว แล้วจู่ๆ ก็หมดสติล้มพับไปกลางโต๊ะอาหารเลยครับ พอบ้านเขาส่งไปตรวจที่โรงพยาบาล หมอบอกว่าตับมีปัญหา เมื่อวานผมไปเยี่ยมที่โรงพยาบาล ได้คุยกับภรรยาเขา อาการค่อนข้างหนักเลยล่ะครับ คงกลับมาทำงานไม่ได้อีกพักใหญ่"

สวีต้าโหย่วพยักหน้ารับ "เดี๋ยวเลิกงานวันนี้พวกเราพากันไปเยี่ยมเขากันเถอะนะ เหล่าฟางก็ทำงานกับเรามานาน ถึงจะไม่มีผลงานโดดเด่นอะไร แต่เขาก็ทุ่มเททำงานหนักมาตลอด เราจะทอดทิ้งให้เขาเสียกำลังใจไม่ได้หรอก"

ผู้ร่วมประชุมต่างก็เห็นพ้องต้องกัน รัฐวิสาหกิจเก่าแก่แบบนี้มักจะให้ความสำคัญกับความสัมพันธ์ระหว่างเพื่อนร่วมงานเป็นอย่างมาก เพราะส่วนใหญ่ก็ทำงานอยู่ที่นี่กันไปจนแก่จนเฒ่า เจอหน้ากันทุกวัน ใครมีเรื่องเดือดเนื้อร้อนใจอะไรก็ต้องคอยช่วยเหลือเกื้อกูลกันเป็นธรรมดา