บทที่ 169 ทุ่มสุดตัว

สำหรับหลินจื้อหย่วนแล้ว เวลาในช่วงเช้าวันนี้ช่างผ่านไปอย่างเชื่องช้าเหลือเกิน ราวกับว่าเข็มนาฬิกาหยุดเดินอย่างไรอย่างนั้น

แต่สำหรับคนอื่นๆ กลับรู้สึกว่าเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว

เผลอแป๊บเดียวก็สิบโมงแล้ว

ซูเชียนเฉิงหันไปบอกซูจิ่น "เสี่ยวจิ่น หลานโทรไปสั่งอาหารที่โรงแรมตงซานหน่อยสิ บอกให้เตรียมอาหารมาเผื่อห้าคน เอาที่มันดูดีหน่อยนะ แต่ก็อย่าให้มันอลังการจนเกินไป เดี๋ยวจะกินไม่หมด เราจะไปกินกันตอนสิบเอ็ดโมงครึ่งนะ"

ซูจิ่นรับคำ และกำลังจะเดินไปโทรศัพท์