บทที่ 176 นี่คือการจูบใช่ไหม

ภาพยนตร์ความยาวแปดสิบหกนาทีจบลงอย่างรวดเร็ว หลินจื้อหย่วนจับมือซูจิ่นเดินตามฝูงชนออกจากโรงภาพยนตร์อีกครั้ง จนกระทั่งสายลมหนาวพัดมาปะทะร่าง ซูจิ่นถึงได้สติกลับคืนมาจากโลกแห่งภาพยนตร์

เห็นได้ชัดว่า เธอถูกความอิสระเสรีและการเต้นเบรกแดนซ์ที่เหนือจินตนาการในภาพยนตร์เรื่องนี้ทำให้ตื่นตะลึงไปเสียแล้ว

สำหรับเธอที่เรียนบัลเลต์แบบดั้งเดิมซึ่งมีกฎเกณฑ์เคร่งครัดมาตั้งแต่เด็ก สตรีทแดนซ์ถือเป็นรูปแบบการเต้นที่แปลกใหม่มาก ถึงขั้นลบล้างความเข้าใจเดิมๆ เกี่ยวกับการเต้นของเธอไปจนหมดสิ้น

ที่แท้ การเต้นก็สามารถเป็นแบบนี้ได้เหมือนกัน

หลินจื้อหย่วนเห็นเธอทำหน้าครุ่นคิด ก็ไม่ได้เข้าไปรบกวนอะไร