บทที่ 177 แบบนี้เรียกว่าถูกเอาเปรียบหรือเปล่า

หลินจื้อหย่วนแรงเยอะมาก เขากอดเธอไว้แน่น

ซูจิ่นอยู่ในอ้อมกอดของเขา ราวกับดอกไม้สีขาวดอกเล็กๆ ที่กำลังสั่นเทา

เธอรู้สึกสะลึมสะลือ ราวกับว่าอ้อมกอดของเขาในตอนนี้คือโลกทั้งใบ และในอ้อมกอดของเขาก็มีเพียงเธอเท่านั้น

ตอนนี้ในใจเธอสับสนวุ่นวายไปหมด ทั้งหลงใหลในจูบอันเอาแต่ใจของหลินจื้อหย่วน แต่ก็กลัวว่าหลังจากนี้จะมีอะไรที่เกินเลยเกิดขึ้น

คำตักเตือนของป้าหวังเมื่อตอนบ่าย ยังคงดังก้องอยู่ในหู