บทที่ 209 เปลวไฟแห่งสงครามลุกโชน

หลังจากรายงานเรื่องงานเสร็จสิ้น หลินจื้อหย่วนก็กล่าวด้วยความจริงใจอย่างยิ่ง "รองผู้อำนวยการโกวครับ ผมต้องขอทบทวนความผิดของตัวเองต่อหน้าคุณสักหน่อยครับ ก่อนหน้านี้ที่ผมเข้ามารักษาการตำแหน่งรองหัวหน้าแผนกอุปกรณ์ เหตุผลคุณก็คงทราบดี เป็นเพราะหัวหน้าฟางล้มป่วยเข้าโรงพยาบาล และทีมแก้ปัญหาอุปกรณ์ก็ต้องการคนด่วน ก็เลยให้ผมมาทำหน้าที่แทนไปก่อน ตอนแรกผมคิดว่าพองานแก้ปัญหาอุปกรณ์เสร็จ ผมก็จะกลับไปที่โรงงานแช่แข็ง ช่วงนั้นผมเลยไม่ได้มารายงานเรื่องงานให้คุณทราบเท่าที่ควร นี่เป็นความบกพร่องต่อหน้าที่ของผมเอง ขอให้รองผู้อำนวยการโกวตักเตือนและวิจารณ์ผมอย่างหนักเลยครับ"

โกวเต๋อส่วยหัวเราะร่วน "ต้าหลิน คุณพูดเกินไปแล้วนะ คุณคิดว่าโกวเต๋อส่วยคนนี้เป็นคนใจแคบคิดเล็กคิดน้อยหรือยังไงกันล่ะ การทำงานในช่วงก่อนหน้านี้ผมรู้ดีที่สุด ทุกอย่างต้องเน้นไปที่การแก้ปัญหาอุปกรณ์และการพัฒนานวัตกรรมเป็นหลัก ผมเข้าใจดีน่า แต่หลังจากนี้เมื่องานของแผนกอุปกรณ์เข้าสู่สภาวะปกติแล้ว พวกเราสองคนก็ต้องสื่อสารกันให้มากขึ้น จะได้ทำงานให้ออกมาดีที่สุด"

"จากนี้ไปผมจะขอคำชี้แนะจากรองผู้อำนวยการโกวให้มากขึ้นครับ"

การแสดงท่าทีของหลินจื้อหย่วนในครั้งนี้ ทำให้โกวเต๋อส่วยพอใจเป็นอย่างมาก ถึงกับเดินมาส่งหลินจื้อหย่วนด้วยตัวเองจนถึงหน้าประตู

แต่หลินจื้อหย่วนรู้ดีว่า เรื่องราวมันไม่ได้ง่ายดายขนาดนั้นแน่นอน