บทที่ 210 สงครามประชาชน

ลานกว้างเล็กๆ หน้าสถานีรถไฟมีอาคารสองชั้นปลูกเรียงราย ทั้งหมดเป็นโรงแรมขนาดเล็กของเอกชน ป้ายชื่อสีสันฉูดฉาดแขวนเรียงรายเต็มกำแพง ทั้งโรงแรมชุนกวง โรงแรมต้าจ้ง โรงแรมชิงเหนียน...

โรงแรมหงเยี่ยนดูไม่ค่อยโดดเด่นนักท่ามกลางป้ายชื่อสีสันละลานตาพวกนั้น

เถ้าแก่เนี้ยของโรงแรมหงเยี่ยนชื่อ จางเยี่ยนหง เมื่อสามปีก่อนเธอมาอยู่กับเหล่าอ้าย จากนั้นก็มาเปิดโรงแรมเล็กๆ แถวสถานีรถไฟ เลี้ยงดูหญิงสาวสี่ห้าคน คอยหาเงินจากการขายเรือนร่างอย่างหน้าไม่อาย

เวลาสองทุ่ม ประตูใหญ่ของโรงแรมหงเยี่ยนถูกคนจากข้างนอกผลักเข้ามาอย่างแรง

"ยินดีต้อนรับ..." จางเยี่ยนหงลุกขึ้นยืน ใบหน้าที่พอกแป้งหนาเตอะเผยรอยยิ้มยั่วยวน แต่ทว่าเมื่อเธอมองเห็นผู้มาเยือนชัดๆ เสียงก็พลันขาดห้วง รอยยิ้มแข็งค้างอยู่บนใบหน้า