บทที่ 221 วางหมาก

ประตูเปิดออก ชายร่างอ้วนขาวคนหนึ่งเดินออกมาจากข้างใน สวมแว่นตากรอบทอง ผมที่มีอยู่น้อยนิดถูกหวีเสยไปด้านหลังอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย ท่าทางจะชโลมแว็กซ์หรืออะไรเทือกนั้นมาจนมันแผลบสะท้อนแสง ขนาดแมลงวันมาเกาะยังต้องลื่นล้ม

ชายอ้วนคนนี้สวมกางเกงเอี๊ยม ปกเสื้อเชิ้ตขาวสะอาดตา เสี่ยวกวงมองเพียงแวบเดียวก็รู้สึกว่าการแต่งตัวของเขาไม่เหมือนคนเก๋ออันเลยสักนิด กลิ่นอายความร่ำรวยแผ่ซ่านออกมากระแทกหน้า เหมือนกับพวกมาเฟียฮ่องกงในวิดีโอเทปที่เคยดูเปี๊ยบเลย

เสี่ยวกวงยิ่งประหม่าหนักกว่าเดิม ยืนตัวลีบอยู่ข้างหลังเว่ยเหลาหู่อย่างสงบเสงี่ยม ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง

เว่ยเหลาหู่แสดงท่าทีนอบน้อมต่อหน้าชายอ้วนขาวคนนี้มาก พออ้าปากก็พ่นภาษาอะไรยาวเหยียดที่เสี่ยวกวงฟังไม่รู้เรื่องออกมา ถึงจะฟังไม่ออก แต่เสี่ยวกวงก็รู้ว่านั่นคือภาษากวางตุ้ง เป็นภาษาเดียวกับเพลงประกอบละครเรื่องฮั่วหยวนเจี่ยและเจ้าพ่อเซี่ยงไฮ้

"ลูกพี่ ผมกลับมาแล้วครับ นี่เสี่ยวกวง ลูกน้องเก่าสมัยที่ผมอยู่เก๋ออันครับ" เว่ยเหลาหู่หันหน้าไปมอง "เสี่ยวกวง เข้ามาทักทายเถ้าแก่เฉินสิ"