บทที่ 241 จะทวงความยุติธรรมให้ฉันไหม

อู่เสี่ยวชิงร้องไห้ครึ่งค่อนคืน รออยู่ครึ่งค่อนคืน พานกั๋วฟู่ก็ยังไม่กลับบ้าน

เช้าวันรุ่งขึ้น อู่เสี่ยวชิงล้างหน้าล้างตา แบกรับดวงตาที่บวมเป่งจากการร้องไห้เดินออกจากบ้าน เธอหาตู้โทรศัพท์สาธารณะ โทรไปลางานกับสหภาพแรงงานของโรงงานรีดร้อน จากนั้นก็ไปเอารถจักรยานของตัวเองที่โรงจอดรถ แล้วปั่นตรงดิ่งไปยังบริษัทการค้าระหว่างประเทศ

เรื่องเมื่อคืนยังไม่จบ เธอจะต้องคุยกับพานกั๋วฟู่ให้รู้เรื่อง

อู่เสี่ยวชิงเป็นคนประเภทอ่อนนอกแข็งใน ภายนอกดูบอบบางและอ่อนโยน แต่ถ้ามีใครมาล้ำเส้นที่เธอขีดไว้ในใจ อู่เสี่ยวชิงก็จะไม่ยอมเลิกราง่ายๆ แน่

จากเป่ยโกวถึงบริษัทการค้าระหว่างประเทศบนถนนจงหัว อู่เสี่ยวชิงใช้เวลาปั่นจักรยานไปถึงครึ่งชั่วโมงเต็ม เธอปั่นช้ามาก ตลอดทางเอาแต่คิดฟุ้งซ่านไปเรื่อย