บทที่ 250 จักจั่นลอกคราบ (2)

ไม่มีใครสังเกตเห็นการหายตัวไปอย่างกะทันหันของเว่ยเหลาหู่

วันรุ่งขึ้นตลอดทั้งวัน บริษัทหงต๋ายังคงเป็นระเบียบเรียบร้อย ลูกค้าที่มาจ่ายเงินซื้อผลิตภัณฑ์ทางการเงินยังคงหลั่งไหลมาไม่ขาดสาย พานกั๋วหลงยุ่งจนหัวหมุน ตอนสี่โมงเย็น เถ้าแก่เฉินและลินดาลงมาจากชั้นบน เพื่อเก็บเงินสดของวันนี้ไปตามปกติ ทุกอย่างยังคงเหมือนเดิม ตอนหกโมงเย็น เถ้าแก่เฉินและลินดาเดินเข้าไปในร้านอาหารภายในอาคารเป่ยเฉินเพื่อทานอาหารค่ำ มื้อนี้ใช้เวลากินค่อนข้างนาน เป็นเวลาถึงหนึ่งชั่วโมงเต็ม หลังเจ็ดโมง ทั้งสองคนจึงออกจากร้านอาหาร กลับไปยังห้องสวีทสุดหรูบนชั้นสิบสี่

ทันทีที่พวกเขาทั้งสองคนเดินออกไป พนักงานเสิร์ฟหญิงคนหนึ่งก็รีบแวบเข้าไปในห้องว่างทันที "ผู้กองคะ เป้าหมายที่เฝ้าระวังทานอาหารค่ำเสร็จแล้วและขึ้นไปชั้นบนแล้วค่ะ ไม่มีใครเข้าใกล้พวกเขาเลย"

พนักงานเสิร์ฟหญิงลังเลเล็กน้อย "วันนี้พวกเขาทานอาหารนานไปหน่อยนะคะ"

หลิวเจียง หัวหน้ากองกำกับการสืบสวนสอบสวนอาชญากรรมแห่งเมืองเก๋ออันพยักหน้า เขากลับไม่ได้สงสัยในความผิดปกตินี้เลย "จับตาดูต่อไป"