บทที่ 281 นายพลชรา

ชาวหมีขาวสองคนเริ่มมีปากเสียงกัน หลินจื้อหย่วนอาศัยจังหวะนี้ขยับเข้าไปใกล้เยคาเทรินาอีกนิด "คุณหนูเยคาเทรินา คุณไม่เป็นไรใช่ไหมครับ ขอโทษจริงๆ นะครับที่ทำให้คุณต้องมาพลอยร่างแหไปด้วย คุณวางใจเถอะ คุณเป็นชาวหมีขาว ตำรวจคนนั้นไม่กล้าทำอะไรคุณหรอกครับ พอไปถึงสถานีตำรวจ อธิบายเรื่องราวให้ชัดเจนก็ไม่มีอะไรแล้วครับ"

เยคาเทรินายังคงโกรธจนหน้าแดงก่ำ หน้าอกที่นูนเด่นยังคงกระเพื่อมขึ้นลงไม่หยุด "หลิน พวกคุณลงมือกับไอ้สารเลวพวกนี้ก็เพื่อปกป้องฉัน คุณวางใจเถอะ ฉันจะรับรองความปลอดภัยให้พวกคุณเอง น่าเสียดายที่ตอนนี้ฉันโทรหาคุณปู่ไม่ได้ ถ้าคุณปู่รู้ล่ะก็ ท่านต้องรีบมาช่วยฉันแน่ๆ ค่ะ"

เซี่ยจื้อเหวินที่ยืนอยู่ไม่ไกลจู่ๆ ก็พูดขึ้นมา "คุณผู้หญิงครับ เมื่อกี้ลูกน้องของผมโทรไปที่เบอร์ที่คุณบอกแล้ว ทางนั้นบอกว่าจะรีบมาที่โรงแรมทานตะวันทันที บอกให้คุณไม่ต้องร้อนใจไปครับ"

สีหน้าของเยคาเทรินาฉายแววยินดี "ขอแค่คุณปู่ฉันมา พวกเราก็รอดแล้ว ฉันจะต้องสั่งสอนไอ้ตำรวจใจแคบคนนี้ให้เข็ดหลาบ เขามันก็แค่พวกฟาสซิสต์ที่โหดร้ายเท่านั้นแหละ"

เซี่ยจื้อเหวินมองดูเด็กสาวชาวผิวขาวที่สวยจนไร้ที่ติคนนี้ ในใจก็คิดคำนวณอย่างรวดเร็ว