บทที่ 282 เชิดหน้าชูตา

ภาพเหตุการณ์อันแปลกประหลาดและน่าสยดสยองได้เกิดขึ้นแล้ว

นายพลชราผมขาวโพลนในชุดเครื่องแบบทหารกำลังทุบตีตำรวจนายหนึ่งอยู่กลางถนน ชาวหมีขาวและชาวเสินโจวที่อยู่รอบๆ ต่างพากันเงียบกริบด้วยความหวาดกลัว

นายพลชราพละกำลังดีมาก ฟาดฟันอยู่เต็มๆ ห้านาที วาเลนตินกลิ้งโคโร่ไปมาบนพื้นไม่หยุดหย่อนราวกับลูกบอล

เขาไม่กล้าแม้แต่จะขัดขืน ด้านข้างมีทหารแปดนายถือปืนกลมือยืนคุมอยู่ ขอแค่เขามีท่าทีผิดปกติแม้แต่นิดเดียว ห่ากระสุนปืนอาจจะสาดเข้ามาใส่เขาทันที

เซี่ยจื้อเหวินทนดูต่อไปไม่ไหวแล้ว เขาขยับเข้าไปใกล้หลินจื้อหย่วน "น้องหลิน นายช่วยบอกคุณหนูคนนั้นหน่อยสิว่าพอเถอะ ขืนตีต่อไปมีหวังได้ตายกันพอดี พวกเราออกมาหาเงินนะ ไม่ได้มาหาเรื่อง"