บทที่ 307 เถ้าแก่ชาวใต้

โจวไห่เห็นหลินจื้อหย่วนพาสาวๆ สามคนขึ้นรถมาด้วยถึงกับตาค้าง ซูจิ่นเขาจำได้ว่าเป็นแฟนของหลินจื้อหย่วน ส่วนอีกสองคนเขาไม่เคยเห็นหน้ามาก่อน

แม่งเอ๊ย จะไปหาความยุติธรรมได้จากที่ไหนวะ นายก็แค่หล่อกว่านิดหน่อยไม่ใช่หรือไง ทำไมต้องทำตัวน่าหมั่นไส้ขนาดนี้ด้วย

ข้าล่ะไม่มีแฟนเลยสักคน แต่นายกลับควงสาวมาทีเดียวตั้งสามคน ทำไมไม่เหนื่อยตายไปเลยวะไอ้ลูกเต่าเอ๊ย

หลินจื้อหย่วนจะไปรู้ได้ยังไงว่าโจวไห่จะคิดมากขนาดนี้ หลังจากขึ้นไปนั่งเบาะหน้าข้างคนขับ เขาก็แนะนำให้โจวไห่รู้จัก "พี่ไห่ นี่เหลียงจิ้งกับซาเฟยเฟยเพื่อนสมัยมัธยมต้นของผม พวกเธอจะไปเดินชอปปิง พี่ไปส่งพวกเธอที่ตลาดปาคว้าก็พอครับ"

พอโจวไห่ได้ยินแบบนั้น ถึงได้รู้ว่าตัวเองเข้าใจผิด เขารีบสตาร์ทรถออกตัว รถลาด้ากลับรถแล้วมุ่งหน้าไปยังตลาดปาคว้าทันที