บทที่ 306 งานแต่งงาน

ดวงตาดำขลับกลมโตและรอยยิ้มของคุณ ช่างยากจะลืมเลือนใบหน้าที่เปลี่ยนแปร วันเวลาเก่าๆ ปลิวผ่านไปอย่างแผ่วเบา เมื่อหันกลับไปมองเวลาก็ล่วงเลยไปหลายปีแล้ว...

วันปีใหม่ ไม่รู้ว่าเพื่อให้เข้ากับบรรยากาศหรือเปล่า ทั่วทั้งถนนหนทางต่างเปิดเพลง เพลงรักปี 1990

ต่งเสี่ยวซู่ที่กำลังขับรถแท็กซี่ลาด้า โยกหัวไปมา ฮัมเพลงนี้ตามทำนองไปด้วย

ตั้งแต่หลินจื้อหย่วนซื้อรถลาด้ามา ต่งเสี่ยวซู่ก็ตื๊อขอร้องลูกพี่ลูกน้องอย่างหน้าด้านๆ ว่าพอถึงช่วงวันหยุดเทศกาล ขอให้เขาเอารถมาขับรับผู้โดยสาร เพื่อหาเงินพิเศษสักหน่อย

หลินจื้อหย่วนเห็นว่าเขาหาเงินได้น้อยนิดก็น่าสงสาร จึงทำได้เพียงตอบตกลง