บทที่ 314 จดหมายร้องเรียน

เย็นวันนั้น หลินจื้อหย่วนและเหลียงเพ่ยหลู่ดื่มเหล้าพูดคุยกันอย่างถูกคอ และกลับบ้านด้วยความเบิกบานใจ

บนโต๊ะอาหาร เหลียงเพ่ยหลู่ตกลงรับปากทันที ว่าจะเร่งจัดหาตู้ขบวนรถไฟด่วนพิเศษให้กับบริษัทเครื่องจักรหงเยี่ย ส่วนเรื่องของเหยาเยี่ยนั้น เหลียงเพ่ยหลู่ไม่ได้เอ่ยถึงเลยแม้แต่คำเดียว ทั้งสองคนเพียงแค่มองหน้าแล้วยิ้มให้กัน เป็นอันรู้กันแค่สองคน ฟ้าดินรับรู้

เมื่อวิกฤตคลี่คลาย หลินจื้อหย่วนก็กลับไปที่หอพักคนหนุ่มสาว ทิ้งตัวลงนอนบนเตียง แล้วหลับสนิทไปทันที

คืนนี้ต่งเสี่ยวซู่เข้าเวร ในหอพักจึงมีแค่หลินจื้อหย่วนเพียงคนเดียว

กล่องเอกสารใบนั้นยังคงวางนิ่งสงบอยู่บนโต๊ะ