บทที่ 337 กินอาหารฝรั่ง

ห้างสรรพสินค้าเซี่ยงไฮ้เป็นห้างสรรพสินค้าครบวงจรที่ใหญ่ที่สุดของเซี่ยงไฮ้ในปีเก้าศูนย์ ก่อนที่ห้างเยาฮันและห้างมิตรภาพจะเข้ามาเปิดในเซี่ยงไฮ้ ที่นี่เปรียบเสมือนถนนช็องเซลีเซและถนนฟิฟท์อเวนิวแห่งแมนฮัตตันในใจของชาวเซี่ยงไฮ้

หลินจื้อหย่วนและหยางจือหลานเดินอยู่ในห้างสรรพสินค้า หยางจือหลานมองซ้ายมองขวา สีหน้าแฝงด้วยความตื่นเต้นเล็กน้อย

วันนี้เป็นวันที่สองที่พวกเขามาถึงเซี่ยงไฮ้ เดิมทีหลินจื้อหย่วนตั้งใจจะชวนหยางจือหลานไปเที่ยวตามสถานที่ท่องเที่ยวต่างๆ แต่หยางจือหลานกลับไม่มีความสนใจในสถานที่ท่องเที่ยวเลยแม้แต่น้อย เธอเสนอหลินจื้อหย่วนว่าอยากจะเดินเล่นที่ห้างสรรพสินค้าที่ใหญ่ที่สุดในเซี่ยงไฮ้แทน

ดังนั้นทั้งสองคนจึงมาปรากฏตัวอยู่ที่นี่

หลินจื้อหย่วนคอยสังเกตหยางจือหลานอยู่ตลอดเวลา เขาดูออกว่าว่าที่แม่ยายของเขาคนนี้ลึกๆ แล้วเป็นคนที่มีรสนิยมหรูหราแบบกระฎุมพีน้อย พอมาถึงเซี่ยงไฮ้ เธอก็ตกหลุมรักความประณีตงดงามของเมืองนี้เข้าอย่างจัง