บทที่ 336 ซื้อหุ้น

หุ้นเตี้ยนเจินคง หรือก็คือหุ้นเจินคงเตี้ยนจื่อในเวลาต่อมา เป็นหนึ่งในแปดหุ้นเก่าแก่ของตลาดหลักทรัพย์เซี่ยงไฮ้

ในหนังสืออัตชีวประวัติของหนิวไป่ว่านเคยกล่าวเอาไว้ว่า ในปีหนึ่งเก้าแปดแปด หนิวไป่ว่านใช้เงินสองแสนหยวนซื้อหุ้นเตี้ยนเจินคงในราคาหุ้นละหนึ่งร้อยหยวน ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่ใกล้เคียงกับตอนที่หลินจื้อหย่วนซื้อหุ้นห้างสรรพสินค้าอวี้หยวน

สองปีต่อมา หุ้นเตี้ยนเจินคงราคาพุ่งขึ้นไปถึงแปดร้อยหยวน หนิวไป่ว่านนั่งไม่ติดอีกต่อไป เขาจึงเทขายหุ้นออกไปในช่วงฤดูใบไม้ผลิปีหนึ่งเก้าเก้าศูนย์ เวลาเพียงสองปี เงินสองแสนหยวนกลายเป็นหนึ่งล้านหกแสนหยวน สร้างความฮือฮาไปทั่วทั้งแวดวงหลักทรัพย์เซี่ยงไฮ้ในขณะนั้น

แต่สิ่งที่หนิวไป่ว่านคาดไม่ถึงก็คือ ภายในเวลาไม่ถึงหนึ่งสัปดาห์หลังจากที่เขาขายหุ้นเตี้ยนเจินคงออกไป จู่ๆ บริษัทแห่งนี้ก็มีข่าวดีครั้งใหญ่ ส่งผลให้ราคาหุ้นพุ่งพรวดจากแปดร้อยหยวนเป็นหนึ่งพันห้าร้อยหยวนในชั่วพริบตา ทำเอาหนิวไป่ว่านถึงกับทุบโต๊ะถอนหายใจด้วยความเสียดายที่รีบขายเร็วเกินไป ในปีหนึ่งเก้าเก้าศูนย์ ตลาดหลักทรัพย์ของประเทศจีนยังไม่ก่อตั้งอย่างเป็นทางการ ในเวลานั้นจึงยังไม่มีการกำหนดเพดานราคาสูงสุดของหุ้น

หลินจื้อหย่วนจำเรื่องนี้ได้อย่างแม่นยำ การที่เขาเรียกหยางจือหลานมาที่เซี่ยงไฮ้ ก็เพื่อจะใช้ประโยชน์จากเหตุการณ์ที่หุ้นเตี้ยนเจินคงพุ่งทะยานอย่างกะทันหันนี้ ทำให้หยางจือหลานได้เห็นถึงความสามารถในการทำกำไรอันน่าสะพรึงกลัวของตลาดหุ้น