บทที่ 344 สยายปีกโผบิน

ตัวอักษรจีนสามตัว 'หลินจื้อหย่วน' ที่เขียนด้วยน้ำหมึกปากกาหมึกซึมสีน้ำเงินเข้ม ราวกับเข็มสามเล่มที่ทิ่มแทงดวงตาของจางหนานฟางจนปวดแปลบ

ในฐานะผู้ริเริ่มเรื่องนี้ จางหนานฟางย่อมรู้ดีถึงสาเหตุที่แท้จริงของการขอพักงานโดยไม่รับเงินเดือนของหลินจื้อหย่วน

จางหนานฟางเงียบไปอึดใจหนึ่ง แล้วยื่นใบคำร้องคืนให้ติงเจี้ยนชุน พร้อมกับพูดสั้นๆ เพียงประโยคเดียว "ก็ให้เป็นไปตามขั้นตอนปกติเถอะ"

หลังจากติงเจี้ยนชุนออกไปแล้ว จางหนานฟางก็ลุกขึ้นเดินไปที่หน้าต่าง จากมุมที่เขามองออกไป สามารถมองเห็นประตูใหญ่ของเหล็กกล้าเก๋ออันได้พอดิบพอดี

ประตูใหญ่ของเหล็กกล้าเก๋ออันเป็นสิ่งก่อสร้างที่มีลักษณะคล้ายเสาประตูสองต้น ด้านล่างเป็นกระเบื้องสีขาว ด้านบนเป็นกระจกสีฟ้า ทางซ้ายมือมีตัวอักษรขนาดใหญ่สองตัวเขียนว่า 'เก๋ออัน' ส่วนทางขวามือเป็นหน้าปัดนาฬิกาขนาดมหึมา