บทที่ 372 ล่อเข้ากับดัก

ญาติสนิทมิตรสหายจากบ้านเกิดเดินทางมาหา หลินจื้อหย่วนย่อมต้องให้การต้อนรับขับสู้เป็นอย่างดี คนเหล่านี้ล้วนเป็นเพื่อนที่มีความสัมพันธ์อันดีกับหลินจื้อหย่วน อีกทั้งในเวลานี้เถ้าแก่หลินผู้มั่งคั่งและร่ำรวยก็ไม่ได้ขาดแคลนเงินทองเลยสักนิด การต้อนรับขับสู้จึงต้องยกระดับให้สมฐานะอย่างแน่นอน

ทันทีที่คนเหล่านี้ลงจากเครื่องบิน ก็ถูกหลินจื้อหย่วนจัดแจงให้เข้าพักที่โรงแรมวั่งไห่โหลว ซึ่งเป็นโรงแรมที่หรูหราที่สุดในเมืองฉงโข่ว

ในค่ำคืนวันนั้น เกิ่งเจิ้นเปียวและพรรคพวกก็ได้รับประทานอาหารทะเลมื้อหรูหราที่สุดของฉงโข่ว อีกทั้งสถานที่รับประทานอาหารค่ำยังแปลกใหม่ไม่ซ้ำใคร โดยจัดขึ้นบนเรือประมงลำหนึ่งโดยตรง ลมทะเลพัดผ่านอย่างอ่อนโยน เสียงคลื่นซัดสาดดังก้องอยู่ในหู ได้ลิ้มรสอาหารทะเลสดใหม่ตามธรรมชาติ ทำเอาพวกบ้านนอกเข้ากรุงที่มาจากเก๋ออันถึงกับตกตะลึงจนอ้าปากค้าง

"จื้อหย่วน นี่มันชีวิตของมนุษย์มนาที่ไหนกันเล่า!" คำพูดของหวังฉางซงทำให้หลินจื้อหย่วนชะงักไปเล็กน้อย แต่ถัดจากนั้นทุกคนในที่นั้นก็หัวเราะร่าออกมา "นี่มันชีวิตที่เซียนบนสวรรค์เท่านั้นถึงจะได้เสพสุขต่างหาก!"

หลินจื้อหย่วนยกเหล้าขึ้นดื่ม พลางเล่าถึงการใช้ชีวิตในช่วงครึ่งปีที่ผ่านมานับตั้งแต่มาอยู่ที่เกาะฉงให้พวกเขาฟัง