บทที่ 381 หยั่งเชิง

ฝูชิวจวินหันขวับกลับมา ก็เห็นใบหน้าที่มืดครึ้มจนน่ากลัวของหลินจื้อหย่วน

อาจเป็นเพราะปกติเขาเคยชินกับการทำตัวเย่อหยิ่งจองหองโดยอาศัยอำนาจบารมีของผู้เป็นพ่อ จึงไม่ได้ใส่ใจ ซ้ำยังหัวเราะร่าออกมา "ประธานหลิน สาวสวยคนนี้คือใครกันครับ"

หลินจื้อหย่วนเน้นน้ำเสียงหนักแน่นทีละคำ "นี่คือประธานเหยาของเราครับ"

ฝูชิวจวินเพียงแค่ประหลาดใจอยู่ครู่หนึ่งเท่านั้น หากเปลี่ยนเป็นคนอื่น พอได้ยินว่าเป็นเจ้านายของหงเยี่ย เกรงว่าคงจะรีบเก็บความคิดอกุศลเหล่านั้นกลับไปนานแล้ว ทว่าปฏิกิริยาของฝูชิวจวินกลับต่างจากคนทั่วไป เขาเพียงแค่อึ้งไปไม่กี่วินาที จากนั้นก็แลบลิ้นเลียริมฝีปากอย่างน่ารังเกียจพลางกล่าวว่า "มิน่าล่ะ ได้ยินมานานแล้วว่าประธานเหยาแห่งหงเยี่ยเป็นสาวงามหยาดเยิ้มหาตัวจับยาก วันนี้ได้เห็นเป็นขวัญตา สมคำร่ำลือจริงๆ"

ดวงตาทั้งสองข้างของหลินจื้อหย่วนแทบจะพ่นไฟได้อยู่แล้ว เมื่อต้องเผชิญหน้ากับไอ้โง่ที่ถูกเลี้ยงดูมาแบบตามใจจนเสียคน ชั่วขณะนั้นเขาไม่รู้จริงๆ ว่าควรจะพูดอะไรดี