บทที่ 398 ประธานหลิน คุณเป็นคนดีจริงๆ

หลินจื้อหย่วนนั่งอยู่ในห้องวีไอพีของฝานไป๋อีเพียงสิบนาที ก็ขอตัวลากลับ

หลี่ว์เยี่ยนเดินตามออกมาติดๆ ราวกับลูกสมุนตัวน้อย แต่ถึงกระนั้นเด็กสาวก็ยังคงมีอาการประหม่าอยู่บ้าง เมื่อหลินจื้อหย่วนขึ้นไปนั่งบนรถแลนด์ครุยเซอร์แล้ว เธอกลับยืนทำตัวไม่ถูกอยู่ข้างรถอย่างเห็นได้ชัด ไม่รู้ว่าตัวเองควรจะขึ้นรถคันนี้ไปดีหรือเปล่า

ถ้าไม่ขึ้น ก็อาจจะพลาดโอกาสทองที่หาได้ยากยิ่งในชีวิต แต่ถ้าขึ้นไป เธอเองก็รู้สึกผิดต่อตัวเอง แม้ว่าผู้ชายบนรถคนนี้จะหล่อเหลาเอาการมากก็ตามที

โชคดีที่ช่วงเวลาแห่งความลังเลของเธอมีเพียงสั้นๆ กระจกหน้าต่างฝั่งผู้โดยสารตอนหลังของรถแลนด์ครุยเซอร์เลื่อนลดระดับลง เผยให้เห็นใบหน้าหล่อเหลาจนแทบหยุดหายใจของหลินจื้อหย่วน "คุณตั้งใจจะยืนอยู่ตรงนั้นตลอดไปเลยหรือไงครับ"

หลี่ว์เยี่ยนถึงได้รีบลุกลี้ลุกลนเดินอ้อมไปอีกฝั่ง แล้วก้าวขึ้นรถไป