บทที่ 400 โลภมากเกินไปแล้ว

เก๋ออัน เขตไถติง บ้านตระกูลหลี่

ซูเซิ่งที่รีบเดินทางกลับมาจากเยียนจิง หิ้วของขวัญสี่อย่างมาเคาะประตูบ้านตระกูลหลี่

ทันทีที่หลี่เจิ้นซานเห็นซูเซิ่งมาเยือน เขาก็รู้ทันทีว่าอีกฝ่ายต้องการอะไร แต่เห็นแก่หน้าของซูเชียนเฉิง หลี่เจิ้นซานจึงยังคงต้อนรับขับสู้เขาอย่างอบอุ่น

อย่าเห็นว่าเมื่อก่อนทั้งสองคนเคยเป็นเพื่อนบ้านกัน แต่ความสัมพันธ์ของพวกเขาก็มีขีดจำกัด ห่างไกลจากความสนิทสนมระหว่างซูเซิ่งกับจางหนานฟางมากนัก ซูเซิ่งสามารถเรียกจางหนานฟางอย่างสนิทสนมว่าพี่หนานฟาง แต่สำหรับหลี่เจิ้นซาน ก่อนหน้านี้ซูเซิ่งเรียกเขาว่าผู้อำนวยการหลี่ ส่วนตอนนี้ก็เรียกว่าผู้จัดการหลี่

ซูเซิ่งเองก็รู้ตัวดี หลังจากเข้ามาในบ้านเขาจึงมีท่าทีเกร็งๆ อยู่บ้าง ทว่าคุณนายเฒ่าหลี่พอได้ยินว่าซูเซิ่งเป็นพ่อของซูจิ่น กลับกระตือรือร้นต้อนรับเป็นอย่างมาก ดึงตัวเขามาพูดคุยเรื่องของหลินจื้อหย่วนกับซูจิ่นทันที