บทที่ 401 อู่เสี่ยวเถียน

โลภมากงั้นเหรอ หลินจื้อหย่วนไม่รู้สึกแบบนั้นเลยสักนิด

เหยาเย่จดบันทึกบัญชีไว้ครบถ้วนและละเอียดมาก ตอนนี้บริษัทอสังหาริมทรัพย์หงเยี่ยเป็นหนี้เงินกู้ธนาคารรวมทั้งหมดหกสิบสี่ล้านหยวน อัตราดอกเบี้ยเงินกู้ธนาคารในปัจจุบันอยู่ที่สี่จุดเจ็ดห้าเปอร์เซ็นต์ นั่นก็หมายความว่าอสังหาริมทรัพย์หงเยี่ยจะต้องเริ่มทยอยชำระคืนเงินต้นพร้อมดอกเบี้ยตั้งแต่เดือนพฤษภาคมปีหนึ่งเก้าเก้าสองเป็นต้นไป รวมเป็นเงินทั้งสิ้นเจ็ดสิบล้านแปดหมื่นหยวน

ทว่าตอนนี้ในมือของบริษัทมีที่ดินรวมกันถึงสี่ร้อยยี่สิบมู่ ในช่วงที่กระแสปั่นราคาอสังหาริมทรัพย์ในเกาะฉยงพุ่งถึงขีดสุด ราคาที่ดินต่อมู่จะพุ่งสูงถึงหกล้านแปดแสนหยวน ต่อให้คำนวณแค่ราคามู่ละห้าล้านหยวน เมื่อถึงเวลานั้นที่ดินเหล่านี้ก็จะมีมูลค่าสูงถึงสองพันหนึ่งร้อยล้านหยวนเลยทีเดียว

แค่แบ่งเศษเสี้ยวออกมาเพียงนิดเดียวก็สามารถชำระหนี้เงินกู้ทั้งหมดได้สบายๆ แล้ว

เกรงว่าต่อให้ไปปล้นธนาคารก็คงไม่ได้เงินเร็วขนาดนี้!