บทที่ 403 วันเกิดของเหยาเย่

เรื่องราวหลังจากนั้นราวกับจมดิ่งลงสู่ความมืดมิดสับสน อู่เสี่ยวเถียนจำได้เพียงลางๆ ว่าเขาดื่มเหล้ากับลี่ลี่ ดื่มเหล้ากับพี่เถี่ย แล้วก็ดื่มเหล้ากับเอ้อร์ไหลจื่อและเหลาโหย่วเถียว

เบียร์ไม่อร่อยเลยสักนิด ทั้งขมทั้งเหม็นฉุนเหมือนฉี่ม้า แต่กลิ่นกายของลี่ลี่กลับหอมมาก หอมกรุ่นเสียยิ่งกว่ากลิ่นตัวของพี่สาวเสียอีก...

อู่เสี่ยวเถียนตื่นขึ้นมาเพราะความเจ็บปวด หัวของเขาราวกับถูกใครบางคนใช้เลื่อยขนาดใหญ่ชักเข้าชักออกอยู่ข้างใน ปวดจนแทบอยากจะตายเสียให้ได้

เขาฝืนลืมตาขึ้น สองมือปัดป่ายไปมา แต่นึกไม่ถึงว่าจะไปสัมผัสโดนบางสิ่งที่นุ่มนิ่มละมุนมือเข้า

อู่เสี่ยวเถียนลืมอาการปวดหัวไปในพริบตา เขาคว้าผ้าห่มขึ้นมาปิดบังร่างกายของตัวเอง มองดูผู้หญิงผมยาวสีดำขลับที่มีเรือนร่างขาวผ่องราวกับหิมะซึ่งนอนอยู่ข้างกายด้วยความตื่นตระหนก