บทที่ 422 คืนนี้เธอจะมาไหม

แม้ว่าผู้บังคับการจูจะรับปากให้ความมั่นใจแล้ว แต่หลินจื้อหย่วนก็ยังไม่กล้าชะล่าใจ เพราะถึงอย่างไรเรื่องในคืนนี้กับเรื่องที่บาร์กุหลาบราตรีเมื่อวานก็มีลักษณะที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

เรื่องที่บาร์กุหลาบราตรีเป็นเพียงพวกกุ๊ยในพื้นที่ไม่กี่คนเปิดร้านต้มตุ๋นขูดรีดลูกค้า แม้จะมีคนได้รับบาดเจ็บห้าคน แต่ก็เป็นเพียงบาดแผลเล็กน้อย อีกทั้งกลุ่มห้าคนจากเก๋ออันก็เป็นการป้องกันตัวโดยชอบด้วยกฎหมายจริงๆ ต่อให้หลินจื้อหย่วนไม่วิ่งเต้นช่วยเหลือ คาดว่าก็คงไม่มีปัญหาอะไร

แต่ที่สถานบันเทิงจินเย่แห่งนี้มีการใช้อาวุธปืนเกิดขึ้น ในแผ่นดินใหญ่นั้น ขอเพียงแค่มีการใช้ปืนย่อมไม่ใช่เรื่องเล็กอย่างแน่นอน

หลังจากหลินจื้อหย่วนพูดคุยกับผู้บังคับการจูเสร็จ เขาก็รีบไปหาเถ้าแก่ไช่ทันทีเพื่อพูดคุยกันสองสามประโยค เดิมทีเถ้าแก่ไช่ก็รู้สึกผิดอยู่เต็มอกอยู่แล้ว เพราะคนพวกนี้มาวางแผนลักพาตัวหลินจื้อหย่วนในถิ่นของตัวเอง แถมเสี่ยวเฮยยังเป็นลูกน้องของเขาอีก ดังนั้นพอหลินจื้อหย่วนเอ่ยปากขอให้เขาช่วยเป็นพยาน เถ้าแก่ไช่ก็รีบตบหน้าอกรับปากอย่างแข็งขัน "ประธานหลินจะให้ผมพูดยังไงผมก็พูดตามนั้นเลยครับ ขอแค่ประธานหลินช่วยพูดฝากฝังกับเบื้องบนให้ผมสักหน่อย ให้ร้านของผมถูกสั่งปิดน้อยลงสักไม่กี่วันก็พอครับ"