บทที่ 429 หาความสำราญใจ

ภายในโถงใหญ่ของอาคารรับรองยังคงคึกคักครึกครื้นเช่นเดิม โจวไห่ที่กำลังพาซาเฟยเฟยเดินจุดบุหรี่ต้อนรับแขกเหรื่อไปตามโต๊ะต่างๆ ไม่รู้เรื่องเลยแม้แต่น้อยว่าข้างนอกเกิดอะไรขึ้นบ้าง

ตอนที่หลินจื้อหย่วนเดินกลับเข้ามาในโถงใหญ่อีกครั้ง พิธีการบนเวทีก็ได้เสร็จสิ้นลงแล้ว งานเลี้ยงอาหารได้เริ่มต้นขึ้น ทุกคนต่างก็กำลังดื่มเหล้ากินเนื้อและพูดคุยสังสรรค์กันอย่างออกรส

หลินจื้อหย่วนเห็นโจวเทียนยืนอยู่ข้างเวที ทั้งสองคนสบตากันแวบหนึ่ง โจวเทียนก็รีบสาวเท้าเดินตรงเข้ามาหาหลินจื้อหย่วนทันที

"พี่เทียน เว่ยเชี่ยนกลับไปแล้วครับ เธอไม่ได้ตั้งใจจะมาป่วนงานหรอก แค่อยากจะแวะมาดูพี่ไห่สักแวบเดียวเท่านั้นเอง"

"นังผู้หญิงร่านคนนั้น คงจะนึกเสียใจภายหลังแล้วล่ะสิ สมน้ำหน้า!" เห็นได้ชัดว่าความโกรธแค้นที่โจวเทียนมีต่อเว่ยเชี่ยนผู้ซึ่งเคยนอกใจน้องชายยังคงไม่จางหายไป เขายื่นบุหรี่ให้หลินจื้อหย่วนมวนหนึ่ง "นายรู้ไหมว่าสุดท้ายแล้วเว่ยเชี่ยนกับชิวเต๋อหรุ่ยมีจุดจบยังไง"