บทที่ 430 ปีศาจร้ายในโลกมนุษย์

พี่เถี่ยพาพานกั๋วฟู่ไปที่ร้านอาหารอิสลามขนาดเล็กแห่งหนึ่งบนถนนซานเต้าเจีย สั่งกับข้าวที่มีเนื้อสัตว์มาสองอย่าง กับเหล้าขาวตราหัวเสือหนึ่งขวด แล้วทั้งสองคนก็เริ่มลงมือกินดื่มกันทันที

พานกั๋วฟู่เป็นคนคออ่อน ดื่มได้มากสุดก็แค่สองเหลี่ยงเท่านั้น โชคดีที่พี่เถี่ยไม่ได้คะยั้นคะยอชนแก้วกับเขา

ท้องฟ้าค่อยๆ มืดสลัวลงทีละน้อย พานกั๋วฟู่ทำท่าเหมือนอยากจะพูดอะไรบางอย่างแต่ก็ชะงักไปหลายครั้ง ซึ่งท่าทางเหล่านั้นของเขาล้วนอยู่ในสายตาของพี่เถี่ยทั้งหมด

พี่เถี่ยนึกขำอยู่ในใจ เวลาปกติพานกั๋วฟู่มักจะแสดงท่าทีขี้ขลาดตาขาวออกมาให้เห็น นึกไม่ถึงว่าจะเป็นพวกบ้ากามเหมือนกัน พอได้ยินว่าตนจะพาไปหาความสำราญใจเข้าหน่อย ก็ถึงกับอดรนทนไม่ไหวเสียแล้ว

พี่เถี่ยแกล้งทำเป็นไม่พูดถึงเรื่องนี้ เอาแต่คะยั้นคะยอให้พานกั๋วฟู่กินให้อิ่มดื่มให้เต็มที่ รอจนกระทั่งเลยเวลาหนึ่งทุ่มไปแล้ว ท้องฟ้ามืดสนิทลงอย่างสมบูรณ์ ในที่สุดพานกั๋วฟู่ก็ทนต่อไปไม่ไหวอีก "พี่เถี่ยครับ นี่ก็ดึกมากแล้ว เดี๋ยวผมยังต้องกลับบ้านอีกนะครับ..."