บทที่ 142 วัดกันว่าใครจะอึดกว่ากัน

"แน่นอนครับ! อย่างที่ผมเพิ่งบอกคุณไป คุณแพตเตอร์สัน! ผมมีเงินทุนสำรองเพียงพอ รับรองได้เลยว่าต่อให้เงินกู้ของธนาคารฟอเรสต์กลายเป็นหนี้สูญทั้งหมด ผมก็รับไหว!"

คาร์เตอร์หั่นเนื้อวัวชิ้นหนึ่ง แต่ยังไม่รีบเอาเข้าปาก เขาส่งยิ้มที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจให้กับแพตเตอร์สัน

มาถึงขั้นนี้แล้ว อะไรที่อีกฝ่ายควรรู้ก็รู้หมดแล้ว ตราบใดที่ยอดเงินทุนทั้งหมดที่เขามีอยู่จริงยังไม่ถูกเปิดเผย คาร์เตอร์ก็ไม่จำเป็นต้องเสแสร้งอีกต่อไป ในเวลานี้ เขาจำเป็นต้องแสดงความแข็งแกร่งออกมาสักหน่อย เพื่อสร้างความมั่นใจให้กับแพตเตอร์สันซึ่งเป็นพันธมิตรชั่วคราว:

"อืม... ต่อให้ต้องบวกเงินฝากของลูกค้าอีกสี่ล้านกว่าเข้าไปด้วยก็ไม่มีปัญหา เงินฝากสี่ล้านสามแสนกว่า บวกกับเงินกู้สองล้านเจ็ดแสนกว่า ความเสียหายสูงสุดก็แค่เจ็ดล้านกว่าดอลลาร์เท่านั้นเอง... วางใจเถอะครับ ผมรับไหว!"

ก็แค่เจ็ดล้านกว่าเนี่ยนะ...