บทที่ 178 ศิลปะแห่งวาทศิลป์

"เอ๊ะ คุณกู๊ดแมน สุนทรพจน์ของคาร์เตอร์นี่ใครเป็นคนเขียนเหรอครับ? แล้วเรื่องระบบระเบียบที่เขาเสนอมานั่น เป็นไอเดียของคุณ หรือว่าเป็นไอเดียของคุณจีนัสกันแน่?"

ในขณะที่คาร์เตอร์ยืนอยู่บนโพเดียม กล่าวปราศรัยวาดวิมานในอากาศให้ชาวเมืองเพียร์สันฟังอย่างออกรสออกชาติอยู่นั้น รีเบอร์ดินที่อยู่ด้านล่างเวทีก็ยื่นมือไปสะกิดกู๊ดแมนที่เดินทางมาพร้อมกับคาร์เตอร์

สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความทึ่งและชื่นชม...

ทักษะการวาดฝันที่ดูเป็นธรรมชาติสุดๆ แบบนี้ ช่างแยบยลและซับซ้อนซ่อนเงื่อนซะเหลือเกิน โครงสร้างเงินเดือนที่ดูยุ่งเหยิงพวกนี้ ฟังดูเหมือนจะวกไปวนมา แต่มันกลับสอดคล้องกันเป็นลูกโซ่อย่างลงตัว

มันทำให้ทุกคนเกิดภาพลวงตาว่าเป้าหมายนั้นไปถึงได้ไม่ยาก ขอแค่ก้าวออกไปก้าวแรก เริ่มลงมือทำ แล้วค่อยๆ เก็บสะสมไปทีละนิด ตัวเองก็จะกลายเป็นคนที่มีรายได้ต่อปีทะลุหนึ่งหมื่นดอลลาร์ได้!