บทที่ 191 คนต่างถิ่น

ดังคำกล่าวที่ว่า คิดจะทำก็สู้ลงมือทำเลยไม่ได้!

วันรุ่งขึ้น หลังจากตระหนักได้ว่าชาวเมืองดักลาสและเพียร์สันมีความเป็นอยู่ที่ดีขึ้นอย่างผิดหูผิดตา คัลเลนและคูจินก็ควบมอเตอร์ไซค์คันโปรด ขี่ตะบึงมุ่งหน้าไปยังเมืองเพียร์สันทันที...

ระหว่างทาง พวกเขาได้พบกับเพื่อนร่วมอุดมการณ์หลายคนที่มีความคิดตรงกัน ทุกคนต่างเดินทางกันมาแบบตัวเปล่าเล่าเปลือย ไม่ว่าจะขี่รถหรือขับรถมาที่เพียร์สัน ล้วนแต่พยายามมาหางานทำเพื่อประทังชีวิต

แต่โชคร้ายที่ถ้ามากันแค่คนสองคน ก็อาจจะพอเนียนๆ ผ่านไปได้ ทว่าพอมากันเป็นสิบคน แม้จะดูไม่เยอะ แต่มันก็เป็นเป้าสายตาเกินไป!

แทบจะในทันทีที่เข้าเมือง คนกลุ่มนี้ก็ดึงดูดความสนใจของชาวเมืองเพียร์สัน นอกจากการกีดกันอยู่ลึกๆ แล้ว ก็ยังมีพวกหัวร้อนบางคนตะโกนด่าทอคนต่างถิ่นพวกนี้ว่ามาแย่งงานทำ