บทที่ 203 ตำแหน่งต้อนรับแขกในงานเลี้ยง

"ไม่เป็นไรๆ! ตอนนี้พวกเราไม่ขาดอะไรนอกจากพื้นที่ที่มีเยอะแยะ! มีห้องทำงานของนายเพิ่มมาสักห้องก็ไม่ได้ดูเยอะไป ขาดไปสักห้องก็ไม่ได้ดูน้อยลงหรอก..."

จูเลียนที่มีรอยยิ้มประดับบนใบหน้าใช้สองมือจับไหล่คาร์เตอร์ ดันอีกฝ่ายเข้าไปในห้องทำงาน แล้วถามต่อว่า:

"ข้างในฉันยังไม่ได้ตกแต่งอะไรมาก ไม่รู้ว่านายชอบสไตล์ไหน ไว้นายมีความคิดอะไร หรือวันหลังจะมานิวยอร์ก ค่อยหาคนมาตกแต่งเองก็แล้วกัน ยังไงนายก็ไม่เดือดร้อนเรื่องค่าตกแต่งแค่นี้อยู่แล้ว ฮ่าๆๆ!"

"ช่างเถอะ เอาแบบนี้ก็ดีแล้ว ที่ที่ปีนึงจะมาสักสองครั้งยังยาก จะไปเสียเงินทำไมไม่จำเป็นเลย ห้องทำงานที่ดักลาสฉันยังไม่ได้แตะต้องอะไรเลยด้วยซ้ำ!"

คำว่าไม่ได้ตกแต่งในความหมายของจูเลียน ไม่ใช่ว่าไม่ได้ทำอะไรเลย เพียงแต่ทำตามสไตล์การตกแต่งมาตรฐานของบริษัท ซึ่งค่อนข้างเรียบง่าย นอกจากอุปกรณ์สำนักงาน โต๊ะ เก้าอี้ โซฟา และตู้เก็บเอกสารแล้ว ก็ไม่มีการออกแบบที่แสดงเอกลักษณ์เฉพาะตัวเลย