บทที่ 211 เอบีซี

เมื่อคาร์เตอร์หยิบยกประเด็นที่ว่าการเปลี่ยนสภาพแวดล้อมให้ซูเจินจะส่งผลดีต่อสุขภาพจิตของเธอขึ้นมาโน้มน้าว สองสามีภรรยาตระกูลเฉินก็ถูกเกลี้ยกล่อมจนยอมตกลงอย่างรวดเร็ว

ความคืบหน้านี้เร็วกว่าที่คาร์เตอร์คาดคิดไว้มาก แต่พอคิดดูอีกที ตั้งแต่เดือนตุลาคมปีที่แล้วจนถึงตอนนี้ก็ผ่านมาครึ่งปีแล้ว การที่เฉิน ซูเจินเอาแต่ขังตัวเองอยู่ในห้อง ย่อมทำให้สามีภรรยาคู่นี้ทุกข์ใจอย่างหนักแน่นอน

การที่คาร์เตอร์เสนอให้ย้ายบ้านในเวลานี้ แทนที่จะบอกว่าเขาสามารถโน้มน้าวได้สำเร็จ สู้บอกว่าข้อเสนอของเขาไปตรงกับความต้องการของสามีภรรยาคู่นี้ที่อยากจะหาทางออก หรือเรียกง่ายๆ ว่า ลองเสี่ยงดูเป็นครั้งสุดท้ายมากกว่า...

เมื่อตกลงเป้าหมายกันได้แล้ว เรื่องอื่นๆ ก็คุยกันง่ายขึ้น การเก็บข้าวของเครื่องใช้จะต้องใช้เวลาเท่าไหร่ เขาควรจะเรียกรถบรรทุกให้ตอนไหน ฯลฯ พอตกลงเรื่องพวกนี้คร่าวๆ แล้ว ที่เหลือก็แค่ค่อยๆ จัดการไปทีละเรื่อง

เพียงแต่พอพูดถึงร้านอาหารในไชน่าทาวน์ร้านนี้ ตามความคิดของป้าเฉิน แทนที่จะเสียเวลาไปประกาศขาย สู้ยกให้คาร์เตอร์ไปเลยดีกว่า ถือซะว่าเอาไปแลกกับร้านค้าที่ดักลาส แต่ทว่ามูลค่าของร้านค้าสองแห่งนี้ มันเห็นได้ชัดว่าไม่ได้อยู่ในระดับเดียวกันเลย...