บทที่ 210 ไปจอร์เจียกับผมเถอะ

"คุณทนายรอย! คุณทนายเคิร์กแลนด์! เห็นไหมครับ พวกเราทำตามที่คุณบอกแล้ว ได้โปรดอย่าฟ้องร้องบอนนี่ของพวกเราเลย แกยังเด็กอยู่ ถ้าแกถูกจับขังคุก ครอบครัวเราคง..."

"ใช่ครับ คุณทนายรอย พวกเรายอมจ่ายค่าเสียหายห้าพันดอลลาร์แล้ว คุณเห็นแก่..."

ต่างจากเถ้าแก่ร่างท้วมที่เอาแต่สนใจคาร์เตอร์ บรรดาพ่อแม่ของเด็กพวกนั้นพอเห็นทนายรอย ก็เหมือนหนูเห็นแมว ตัวสั่นงันงก แต่ก็ต้องจำใจเดินเข้าไปอ้อนวอนขอความเมตตา

ท่าทางที่ดูเกินจริงไปนิดนี้ ทำให้คาร์เตอร์อดไม่ได้ที่จะมองทนายความที่ชื่อรอยเพิ่มอีกสองสามแวบ

นี่มันต้องโหดขนาดไหนเนี่ย แค่ขู่ด้วยกฎหมายก็ทำให้คนกลัวจนลานได้ขนาดนี้เชียวเหรอ?!