บทที่ 297 การให้หุ้นเป็นรางวัลโบนัส

คาร์เตอร์ที่อยู่ไกลถึงรัฐเทนเนสซีไม่รู้เลยว่า เรื่องที่เขาพยายามอย่างสุดความสามารถที่จะปกปิด กลับถูกเพื่อนร่วมทีมตัวแสบทั้งสามคนแฉจนหมดเปลือก และถูกนำไปวางไว้บนโต๊ะทำงานของเจ้าหน้าที่รับสมัครมหาวิทยาลัยเยลเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

ไม่ใช่ว่าทั้งสามคนไม่ได้คิดที่จะซ่อนความเก่งกาจของเขา เพียงแต่แต่ละคนต่างก็รู้สึกว่าการที่ตนเองเขียนเล่าเรื่องราวของคาร์เตอร์ให้น้อยลงกว่าความเป็นจริง นั่นก็ถือเป็นการซ่อนความเก่งกาจแล้ว ทว่าเรื่องราวบนโลกใบนี้ช่างน่าประหลาดนัก...

และประจวบเหมาะกับที่คาร์เตอร์เริ่มกลับมาวุ่นวายกับงานรอบใหม่ จึงไม่มีเวลาตรวจสอบเนื้อหาโดยละเอียดของจดหมายแนะนำตัว แม้กระทั่งตอนที่ส่งไปรษณีย์ เขาก็ยังหยิบจดหมายใส่ซองผิดอีกด้วย...

“บริษัทเคเคอาร์นี่มีที่มายังไงเหรอ?”

คาร์เตอร์นั่งอยู่ในห้องทำงานของจินาส พลางพลิกดูรายชื่อในมือ