บทที่ 312 จดหมายตอบรับเข้าเรียน

“นี่มันเงินค่าอะไรกัน?”

คุณหลิวจากไปแล้ว จากไปอย่างเร่งรีบ!

หลังจากทานมื้อเที่ยงเสร็จ ทันทีที่วางตะเกียบ เขาก็เอ่ยปากขอตัวลา และขึ้นเครื่องบินเที่ยวสามโมงครึ่งเดินทางไปยังบอสตัน ตอนแรกคาร์เตอร์ตั้งใจจะออกค่าตั๋วเครื่องบินให้ แต่อีกฝ่ายยิ้มและบอกว่าค่าใช้จ่ายพวกนี้ทางมหาวิทยาลัยเยลได้จ่ายล่วงหน้าไว้ให้หมดแล้ว ไม่ต้องให้คาร์เตอร์มาลำบาก

จนกระทั่งถึงช่วงห้าโมงเย็น หลังจากส่งคุณหลิวขึ้นเครื่องและเดินทางกลับมาถึงเมืองดักลาส คาร์เตอร์ก็รู้สึกหดหู่ใจอย่างมาก คำพูดของเถ้าแก่ร่างอ้วนเมื่อตอนกลางวัน ทำให้คาร์เตอร์รู้สึกจุกอยู่ในอก

ขนาดชาวจีนโพ้นทะเลยังแสดงออกถึงความรักที่มีต่อมาตุภูมิได้อย่างยากลำบาก แล้วจะนับประสาอะไรกับตัวเขาที่เป็นฝรั่งตาน้ำข้าวในตอนนี้ล่ะ?!