ตอนที่ 331 เล็บ

"นี่นับเป็นพยานหลักฐานอะไรกัน ทนายเซวีย คุณคงไม่ได้เอาถุงขยะที่บ้านมาคิดว่าเป็นถุงใส่วัตถุพยานหรอกนะ" หยางกั๋วฮั่นยิ้มเยาะพลางเหลือบมองสิ่งที่อยู่ในถุงใส่วัตถุพยานแบบโปร่งใสของเซวียเซิน... แผ่นเล็บชิ้นหนึ่ง

"นี่คือเล็บของฉู่น่าครับ" เซวียเซินหยิบรายงานการตรวจพิสูจน์ทางชีววิทยาออกมาฉบับหนึ่ง น้ำเสียงเรียบเฉยเย็นชาดังขึ้นในห้องพิจารณาคดีอย่างไม่ดังและไม่เบาเกินไป

รอยยิ้มของหยางกั๋วฮั่นพลันแข็งค้าง กล้ามเนื้อกรามกระตุกเบา ๆ หลายครั้ง ในใจของเขาจะปั่นป่วนคลื่นลมโหมกระหน่ำเพียงใดนั้นไม่มีใครรู้ แต่เมื่อเซวียเซินลุกขึ้นเดินไปข้างบัลลังก์ผู้พิพากษาเพื่อยื่นวัตถุพยานให้ เขาก็สังเกตเห็นว่าปลายเท้าทั้งสองข้างของหยางกั๋วฮั่นหันไปทางประตูห้องพิจารณาคดีโดยไม่รู้ตัว ในทางจิตวิทยา มีเพียงเวลาที่คนเราไม่กล้าเผชิญหน้าและต้องการจะหลบหนีเท่านั้น ถึงจะมีปฏิกิริยาท่าทางเช่นนี้