ตอนที่ 54 ผู้เขียน เซวียเซิน

พิธีฉลองวันสถาปนามหาวิทยาลัยจัดขึ้นที่หอประชุมมหาวิทยาลัยปักกิ่ง โดยเริ่มขึ้นในเวลาหนึ่งทุ่มตรง

หลังจากอธิการบดีและเลขาธิการพรรคประจำมหาวิทยาลัยกล่าวเปิดงานตามธรรมเนียมไปสองสามประโยค ลำดับถัดมาก็เป็นการกล่าวสุนทรพจน์ของเจียงฮ่วน

เจียงฮ่วนสวมชุดกาวน์นิติเวชสีขาว ไลฟ์สดกล่าวสุนทรพจน์จากภายในห้องปฏิบัติการ

ระหว่างที่เจียงฮ่วนกำลังกล่าวสุนทรพจน์อยู่นั้น...

รองอธิการบดีซ่งซึ่งเป็นผู้จัดงานฉลองวันสถาปนา ก็ส่งข้อความมาหาเซวียเซินหลายข้อความ

รองอธิการบดีซ่ง: เสี่ยวเซวีย คืนนี้การบรรยายของเธอ ขอยกเลิกไปก่อนนะ

รองอธิการบดีซ่ง: ศาสตราจารย์เจียงฮ่วนจากสถาบันวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติมาแล้ว กำลังกล่าวสุนทรพจน์อยู่

รองอธิการบดีซ่ง: แล้วก็หวังว่าเธอจะจำไว้ แวดวงวิชาการไม่ใช่เวทีแสวงหาชื่อเสียงเงินทอง ยังคงต้องรักษาความเข้มงวดรัดกุมทางวิชาการเอาไว้ อย่าไปทำเรื่องนอกลู่นอกทาง

เซวียเซินยิ้มบาง ๆ ก่อนจะตอบกลับไปอย่างสุภาพเป็นพิเศษ

เซวียเซิน: ได้ครับ พ้นคืนนี้ไป ผมจะ "เข้มงวดรัดกุม" ให้เหมือนศาสตราจารย์เจียงฮ่วนแน่นอนครับ

ในขณะที่เซวียเซินกำลังตอบข้อความอยู่นั้น

บนหน้าจอคอมพิวเตอร์ตรงหน้าเขายังคงเปิดไลฟ์สดการกล่าวสุนทรพจน์ของเจียงฮ่วนอยู่

งานฉลองวันสถาปนามหาวิทยาลัยปักกิ่งในครั้งนี้มีการถ่ายทอดสดไปทั่วทั้งเครือข่ายอินเทอร์เน็ต โดยมีผู้รับชมออนไลน์มากกว่าห้าล้านคน

พอเซวียเซินตอบข้อความเสร็จ...

สุนทรพจน์ของเจียงฮ่วนก็ใกล้ถึงช่วงท้ายพอดี

เธอเปลี่ยนหัวข้อกะทันหัน ก่อนจะจบการบรรยาย จู่ ๆ ก็หันปลายหอกพุ่งเป้าไปที่เซวียเซิน

เจียงฮ่วนกล่าวในห้องไลฟ์สดว่า "ช่วงนี้ เกี่ยวกับเรื่องที่วิทยานิพนธ์จบการศึกษาของเซวียเซิน ลอกเลียนแบบวิทยานิพนธ์ในโครงการวิจัยทางวิทยาศาสตร์ของฉัน..."

คณาจารย์และนักศึกษาของมหาวิทยาลัยปักกิ่งรวมถึงชาวเน็ตที่กำลังดูไลฟ์สดงานฉลองวันสถาปนา ต่างพากันหูผึ่งขึ้นมาในทันที

เผือกมาแล้ว!

เผือกลูกใหญ่สะเทือนวงการวิชาการ จะเข้าสู่สนามรบในอีกสามวินาที!!

เจียงฮ่วนชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยต่อด้วยน้ำเสียงเนิบช้า "การประพฤติผิดทางวิชาการถือเป็นพฤติกรรมที่น่ารังเกียจ อย่าได้ลดคุณค่าตัวเองจนถึงขั้นสร้างผลงานวิชาการปลอม ๆ ขึ้นมาเลยค่ะ"

สิ้นคำพูดนี้ เสียงฮือฮาก็ดังระงมขึ้นมาทันที

เหล่าอาจารย์และนักศึกษาของมหาวิทยาลัยปักกิ่งต่างก็มีความเลื่อมใสและยำเกรงเจียงฮ่วน ซึ่งเป็นนักวิทยาศาสตร์ระดับปรมาจารย์ของสถาบันวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติอยู่ไม่น้อย

คณาจารย์และนักศึกษาที่มาร่วมพิธีในหอประชุมเริ่มกระซิบกระซาบกัน...

"กล้าลอกวิทยานิพนธ์ของประธานเจียงเนี่ยนะ? บ้าไปแล้วหรือเปล่า?"

"พอนึกถึงตอนอยู่ปีหนึ่งที่ฉันเคยแอบชอบรุ่นพี่เซวียเซิน เคยยื่นจดหมายสารภาพรักให้เขา ฉันก็รู้สึกหมดศรัทธาเลยจริง ๆ"

"โจรกรรมทางวิชาการ ไอ้พวกขี้ก๊อป น่าขยะแขยงชะมัด"

"ชู่ว์! คนใส่สูทสีเทาแถวหน้าเรานั่นน่ะ เหมือนจะเป็นศาสตราจารย์ซูเฉียนจากภาควิชานิติเวชศาสตร์ อาจารย์ที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์จบการศึกษาของเซวียเซินนะ"

"ฉันได้ยินมาว่า วิทยานิพนธ์นิติเวชศาสตร์เล่มนั้นของเซวียเซินได้รับการตีพิมพ์ลง SCI ด้วยนะ ซูเฉียนเองก็ได้ผลประโยชน์ไปไม่น้อยเลยล่ะสิ?"

"มิน่าล่ะ ทั้งที่รู้อยู่แก่ใจว่าลูกศิษย์ตัวเองลอกผลงานทางวิชาการ แต่ยังช่วยปิดบังมาได้ตั้งหลายปี"

ท่ามกลางเสียงวิพากษ์วิจารณ์และชี้หน้าก่นด่าของผู้คน

สมองของซูเฉียนพลันขาวโพลนไปหมด

ในหัวส่งเสียงอื้ออึงไม่หยุด

คำว่า "การประพฤติผิดทางวิชาการ" เมื่อหลุดออกมาจากปากของประธานสถาบันวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ มันช่างมีน้ำหนักมหาศาลเหลือเกิน

ทั้งหน้าที่การงานและอนาคตของเซวียเซิน อาจถูกทำลายจนย่อยยับลงได้เลย

ซูเฉียนไม่อาจทนเห็นชื่อเสียงของลูกศิษย์ตัวเองต้องพังพินาศไปต่อหน้าต่อตาได้

เขาถอนหายใจยาว ก่อนจะลุกขึ้นยืนท่ามกลางคณาจารย์และนักศึกษาหลายหมื่นคนในหอประชุม เขาหยิบไมโครโฟนบนโต๊ะขึ้นมา กระแอมไอเคลียร์คอเบา ๆ แล้วเอ่ยขึ้นต่อหน้ากล้องถ่ายทอดสดว่า "ประธานเจียงครับ"

เจียงฮ่วนชะงักไป

สายตาของอาจารย์และนักศึกษานับหมื่นคนพลันจับจ้องไปที่ซูเฉียนเป็นจุดเดียว

ซูเฉียนกระชับไมโครโฟนในมือแน่น แล้วกล่าวว่า "การที่คุณถือว่าตัวเองถูกต้องแล้วไม่ยอมผ่อนปรนให้ใคร จงใจกล่าวหาเซวียเซินต่อหน้าคนหลายล้านคนเพื่อทำลายชื่อเสียงและอนาคตของเขาแบบนี้ มันไม่เกินไปหน่อยหรือครับ?"

ทุกคนในที่นั้นต่างสูดหายใจเข้าลึกด้วยความตกตะลึง

สีหน้าของเจียงฮ่วนเริ่มดูไม่ได้

การที่เธอดำรงตำแหน่งระดับสูงมานานหลายปี ไม่เคยมีใครกล้าขัดใจหรือใช้น้ำเสียงแบบนี้พูดกับเธอมาก่อน

ซูเฉียนกล่าวต่ออีกว่า "ในฐานะนักวิทยาศาสตร์คนหนึ่ง ควรจะต้องอ่อนน้อมถ่อมตน ยึดมั่นในข้อเท็จจริง และไม่ตีโพยตีพายในเรื่องที่ไม่มีมูล"

"ประธานเจียงครับ คุณคู่ควรกับคำว่านักวิทยาศาสตร์จริง ๆ หรือครับ?"

สีหน้าของเจียงฮ่วนดำคล้ำลงทันที

อธิการบดีมหาวิทยาลัยปักกิ่งส่งสายตาให้ผู้ช่วยข้างกาย รองอธิการบดีซ่งที่ได้รับสัญญาณจึงรีบลุกขึ้นยืนทันที "ศาสตราจารย์ซู คุณกำลังพูดจาไร้สาระอะไรอยู่?"

"ประธานเจียงเป็นถึงนักวิทยาศาสตร์ระดับปรมาจารย์ที่มีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วประเทศ"

รองอธิการบดีซ่งมองซูเฉียนด้วยสายตาเย็นชา "เพื่อที่จะปกป้องศิษย์เอกของตัวเอง คุณถึงกับกล้าพูดจาบิดเบือนข้อเท็จจริงแบบนี้ออกมาได้เชียวหรือ หืม?"

ซูเฉียนอึกอักคล้ายจะพูดแต่ก็หยุดไป "รองอธิการบดีซ่งครับ เซวียเซินไม่ได้ลอกเลียนแบบ..."

รองอธิการบดีซ่งตัดบทเขาขึ้นมาทันที "พอได้แล้ว!"

"ซูเฉียน คุณปล่อยปละละเลยให้นักศึกษาของตัวเองคัดลอกวิทยานิพนธ์จบการศึกษา ปกป้องพฤติกรรมมิชอบทางวิชาการเช่นนี้ ถือว่าละเมิดกฎระเบียบและวินัยของมหาวิทยาลัยอย่างร้ายแรงแล้ว"

"ตามกฎระเบียบของมหาวิทยาลัย ผมมีอำนาจสั่งระงับการสอนทั้งหมดของคุณ คุณกลับบ้านไปพักงานทบทวนตัวเองสักสองสามเดือน แล้วดึงสติให้ดีเถอะ!"

สีหน้าของซูเฉียนดูย่ำแย่อย่างยิ่ง

เมื่อเห็นว่าซูเฉียนถูกสั่งพักงาน เจียงฮ่วนก็ยิ้มออกมา

เธอเอ่ยขึ้นอย่างนุ่มนวลหน้ากล้องไลฟ์สด "รองอธิการบดีซ่งคะ วันนี้อย่างไรก็เป็นพิธีเฉลิมฉลองวันสถาปนามหาวิทยาลัยปักกิ่ง อย่าให้เรื่องของฉันมาทำลายบรรยากาศของทุกคนเลยค่ะ"

"อีกไม่นานฉันก็จะต้องไปรับตำแหน่งรองอธิการบดีที่มหาวิทยาลัยปักกิ่ง เซวียเซินเองก็พอนับว่าเป็นลูกศิษย์ของฉันคนหนึ่งเหมือนกัน"

"ฉันไม่ใช่คนใจแคบ แต่ว่า หากไร้กฎเกณฑ์ย่อมไร้ระเบียบ"

"เรื่องที่เซวียเซินคัดลอกวิทยานิพนธ์ของฉันและทุจริตทางวิชาการ ก็จัดการไปตามกฎระเบียบของมหาวิทยาลัยปักกิ่งของเราเถอะค่ะ"

"ฉันยังไม่ค่อยเข้าใจกฎระเบียบของมหาวิทยาลัยปักกิ่งเท่าไร ไม่ทราบว่า... กฎระเบียบระบุไว้อย่างไรหรือคะ?"

สิ้นเสียงพูดของเจียงฮ่วน

ซูเฉียนราวกับถูกสายฟ้าฟาด เขามองเจียงฮ่วนอย่างไม่อยากจะเชื่อ และโกรธจัดถึงขีดสุด

มหาวิทยาลัยปักกิ่งเป็นมหาวิทยาลัยชื่อดังชั้นแนวหน้าของประเทศ ให้ความสำคัญกับความซื่อสัตย์สุจริตทางวิชาการมากที่สุด

การคัดลอกวิทยานิพนธ์จบการศึกษา ไม่เพียงแต่ตัวนักศึกษาเองจะต้องถูกเพิกถอนปริญญาโท แม้กระทั่งอาจารย์ที่ปรึกษาก็ยังต้องถูกลงโทษทางวินัยด้วย

เจียงฮ่วนไม่ได้คิดจะปล่อยเซวียเซินไป แต่ตั้งใจจะ... ไล่ต้อนเขาให้จนมุมจนหมดทางรอด!

เธอต้องการให้เซวียเซินไม่สามารถมีที่ยืนในสังคมได้อีกตลอดชีวิตนี้

ทันใดนั้นเอง

แสงไฟในหอประชุมพลันมืดลงกะทันหัน

แสงสว่างที่ส่องออกมาจากจอโปรเจกเตอร์ขนาดยักษ์ด้านหลังเวทีประธานในหอประชุมดับวูบลง

บนจอยักษ์ที่สูงเกือบสี่เมตรนี้ เดิมทีเป็นภาพการบรรยายของเจียงฮ่วนผ่านการเชื่อมต่อสัญญาณไลฟ์สด

จอยักษ์ของสไลด์พลันมืดสนิทลง

เมื่อหน้าจอสว่างขึ้นมาอีกครั้ง...

เจียงฮ่วนบนหน้าจอก็หายไปแล้ว

เซวียเซินในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาว ปรากฏตัวขึ้นบนจอภาพแทน

เซวียเซินส่งเสียงหัวเราะเยาะในลำคอเบาๆ พลางเลิกคิ้ว "พวกคุณจะเอาเรื่องให้ถึงที่สุดใช่ไหมครับ?"

เซวียเซินคลิกเมาส์ กดเปิดการแชร์หน้าจอระยะไกล

หน้าจอคอมพิวเตอร์ของเขาจึงปรากฏสู่สายตาของคณาจารย์และนักศึกษาหลายหมื่นคน รวมทั้งชาวเน็ตอีกหลายล้านคนในทันที

เซวียเซินใช้คอมพิวเตอร์เปิดเข้าสู่กระดานสนทนาทางวิชาการ CNKI

ใต้กระทู้บนเว็บบอร์ดที่เขียนว่า [เซวียเซิน ผู้สำเร็จการศึกษาจากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยปักกิ่ง ประพฤติมิชอบทางวิชาการ คัดลอกวิทยานิพนธ์ของเจียงฮ่วน ประธานสถาบันวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี แวดวงวิชาการควรประณามคนสารเลวอย่างเซวียเซิน!!] นั้น มีลิงก์แนบอยู่หลายอัน

ลิงก์ถูกเปิดออก

เป็นหลักฐานที่เจียงฮ่วนรวบรวมไว้ ทั้งร่างแรก ร่างสอง และร่างสามของวิทยานิพนธ์ของเธอ ซึ่งใช้เป็นหลักฐานมัดตัวว่าเซวียเซินลอกเลียนแบบ

เซวียเซินคลิกดาวน์โหลดไฟล์ทั้งหมด

การกระทำของเซวียเซินทำให้รองอธิการบดีซ่งมองดูด้วยความงุนงง คิ้วขมวดมุ่น พลางเอ่ยขึ้นว่า

"เซวียเซิน! นี่คืองานเฉลิมฉลองวันสถาปนามหาวิทยาลัยปักกิ่ง ไม่ใช่ที่ที่เธอจะมาทำตัวก้าวร้าวสามหาวนะ!!"

"ฉันไม่สนว่าเธอแฮกเข้ามาในระบบเครือข่ายภายในของมหาวิทยาลัยปักกิ่งได้อย่างไร ฉันขอเตือนเธอ ให้ปิดการแชร์หน้าจอระยะไกลเดี๋ยวนี้ แล้วไสหัวออกไปซะ!"

"เธอคัดลอกวิทยานิพนธ์ของประธานเจียง ประพฤติมิชอบทางวิชาการ! ดูตอนนี้สิ แม้กระทั่งความประพฤติก็ยังมีปัญหา!"

เขาพ่นคำพูดออกมาไม่หยุดหย่อน

เซวียเซินทำราวกับไม่ได้ยิน

เมื่อดาวน์โหลดไฟล์เหล่านั้นมาไว้บนเดสก์ท็อปของคอมพิวเตอร์แล้ว เซวียเซินก็ถามขึ้น "นี่คือสิ่งที่คุณเรียกว่า ร่างแรกและร่างแก้ไขของวิทยานิพนธ์เจียงฮ่วนใช่ไหมครับ?"

รองอธิการบดีซ่งสีหน้าเขียวคล้ำ "ใช่! มีปัญหาอะไรอย่างนั้นรึ?"

เซวียเซินเปิดไฟล์เอกสาร Word ขึ้นมาไฟล์หนึ่งอย่างไม่ใส่ใจ

เขาใช้ลูกศรเมาส์คลิกเปิดหน้ารายละเอียดข้อมูลผู้เขียนของเอกสาร Word ซึ่งด้านบนระบุไว้ว่า...

[บุคคลที่เกี่ยวข้อง]

ผู้เขียน: เซวียเซิน

ผู้แก้ไขล่าสุด: เซวียเซิน