ตอนที่ 53 เซวียเซินถูกตั้งข้อสงสัยเรื่องการประพฤติผิดทางวิชาการ ถูกประณามอย่างหนัก

ซูเฉียน ศาสตราจารย์ด้านนิติเวชศาสตร์สมัยที่เซวียเซินเรียนปริญญาโท โทรศัพท์มาหาเขา

ทันทีที่รับสาย ซูเฉียนก็เอ่ยขึ้นว่า

"เซวียเซิน เธอลองดูวิทยานิพนธ์สองฉบับที่ฉันส่งให้หน่อย"

"ฉบับหนึ่งตีพิมพ์ลงใน "วารสารนิติเวชศาสตร์" เมื่อสองปีก่อน ส่วนอีกฉบับตีพิมพ์ใน "วารสารวิชาการเฉพาะกิจสถาบันวิทยาศาสตร์ฯ" เมื่อสามปีก่อน"

เซวียเซินเปิดดูวิทยานิพนธ์ฉบับแรก แล้วก็ชะงักไป

นี่มันวิทยานิพนธ์จบการศึกษาของเขานี่

ตอนที่เขาเรียนปริญญาโท เขาได้ลงเรียนวิชาเอกที่สองควบไปด้วย นั่นคือปริญญาตรีนิติเวชศาสตร์ และวิทยานิพนธ์จบการศึกษาสาขานิติเวชศาสตร์ของเขาก็ได้รับการตีพิมพ์ลงใน "วารสารนิติเวชศาสตร์"

ทว่าวิทยานิพนธ์ที่ตีพิมพ์ใน "วารสารวิชาการเฉพาะกิจสถาบันวิทยาศาสตร์ฯ" ฉบับนั้น...

เซวียเซินกวาดสายตาอ่านอย่างรวดเร็ว แววตาพลันหม่นลง

ผู้ลงชื่อผู้เขียนคือ เจียงฮ่วน

วิทยานิพนธ์สองฉบับนี้ นอกจากชื่อผู้เขียนแล้ว แทบจะเหมือนกันทุกกระเบียดนิ้ว

ปลายสาย ซูเฉียนเอ่ยด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียด "วิทยานิพนธ์สองฉบับนี้ มีความซ้ำซ้อนกันสูงถึง 81%"

"การคัดลอกผลงาน ถือเป็นข้อห้ามร้ายแรงที่สุดในแวดวงวิชาการ"

เซวียเซิน "อาจารย์ครับ วิทยานิพนธ์นิติเวชศาสตร์ของผมเป็นอาจารย์ที่ชี้แนะให้เขียน ผมใช้เวลาเขียนเต็มๆ ถึงสามเดือนเลยนะครับ"

"ตั้งแต่การเลือกหัวข้อ การสอบเค้าโครง ไปจนถึงร่างแรก ร่างสอง และร่างสาม อาจารย์ก็ตรวจดูและเซ็นชื่อรับรองทุกฉบับ"

"ผมไม่ได้ลอกเลียนแบบใครทั้งนั้น!!"

ซูเฉียนถอนหายใจ "เธอเป็นนักศึกษาที่ฉันดูแล ฉันย่อมเชื่อเธออยู่แล้ว แต่ว่า..."

"เซวียเซิน เธอลองคิดดู เจียงฮ่วนเป็นถึงประธานสถาบันวิทยาศาสตร์ฯ มีความน่าเชื่อถือทางวิชาการสูงมาก เป็นบุคคลระดับปรมาจารย์ในวงการนิติวิทยาศาสตร์ แค่ตำรานิติเวชศาสตร์อย่างเดียวเธอก็ตีพิมพ์ออกมาตั้งสิบกว่าเล่มแล้ว"

"ดังนั้น..."

"ดังนั้น ต่อให้ฉันเชื่อเธอ เธอคิดว่าคนในแวดวงวิชาการจะเชื่อเด็กหนุ่มที่เพิ่งเรียนนิติเวชศาสตร์เป็นวิชาโทแค่สามปีอย่างเธอ หรือจะเชื่อศาสตราจารย์อาวุโสที่ค้นคว้าวิจัยด้านนิติวิทยาศาสตร์มาค่อนชีวิตกันล่ะ"

สีหน้าของซูเฉียนมืดครึ้ม น้ำเสียงแฝงไปด้วยความกลัดกลุ้มและกังวลใจ "ยิ่งไปกว่านั้น... เวลาที่อีกฝ่ายเผยแพร่มันก่อนหน้าเธอจริงๆ"

เซวียเซินกล่าว "อาจารย์ครับ ตอนที่ผมตรวจความซ้ำซ้อนของวิทยานิพนธ์ ในจือหว่างไม่มีวิทยานิพนธ์ของเจียงฮ่วนอยู่เลย วิทยานิพนธ์ของเธอไม่มีทางเผยแพร่เมื่อสามปีก่อนได้หรอกครับ"

ซูเฉียน "เรื่องนี้ฉันก็ถามมาแล้ว โครงการวิจัยที่เจียงฮ่วนทำเป็นโครงการลับระดับชาติ วิทยานิพนธ์ที่เกี่ยวข้องจึงเผยแพร่เฉพาะในอินทราเน็ตของสถาบันวิทยาศาสตร์ฯ เท่านั้น ไม่เคยเผยแพร่สู่สาธารณะเลย วันนี้...วิทยานิพนธ์ภายใต้โครงการนี้เพิ่งจะพ้นระยะเวลาชั้นความลับ ได้รับการปลดล็อกอย่างเป็นทางการถึงได้เผยแพร่ออกมา เมื่อก่อนเลยค้นหาในจือหว่างไม่เจอ"

แววตาของเซวียเซินวาบผ่านด้วยประกายลึกล้ำ

ทำไมมันถึงประจวบเหมาะขนาดนี้...

วันนี้เขาเพิ่งจะสั่งสอนหักหน้าเจียงฮ่วนไปหยกๆ

ตกเย็นวันเดียวกัน เจียงฮ่วนก็ปล่อยวิทยานิพนธ์ที่ไม่เคยเผยแพร่สู่สาธารณะออกมา ชี้เป้าว่าเขาคัดลอกผลงานทางวิชาการทันที

เซวียเซิน "อาจารย์ครับ ในมือผมยังมีร่างแรก ร่างสอง และร่างสามของวิทยานิพนธ์อยู่ ผมจะโพสต์สิ่งเหล่านี้ลงในเวยปั๋วก่อนเพื่อใช้เป็นหลักฐานครับ"

ซูเฉียน "ได้"

ตอนนี้เขากับเซวียเซินตกที่นั่งลำเดียวกันแล้ว

หากเซวียเซินประพฤติผิดทางวิชาการ ในฐานะอาจารย์ที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์จบการศึกษาของเซวียเซิน เขาจะรอดพ้นเคราะห์กรรมไปได้อย่างไร

เซวียเซินวางสายโทรศัพท์

เขาเปิดคอมพิวเตอร์ ค้นหาร่างแรก ร่างสอง และร่างสามของวิทยานิพนธ์ในเครื่อง เพื่อรวบรวมหลักฐาน

ยังไม่ทันที่เขาจะรวบรวมเสร็จ โทรศัพท์ของซูเฉียนก็ดังขึ้นมาอีกครั้ง น้ำเสียงฟังดูย่ำแย่อย่างยิ่ง เอ่ยขึ้นว่า

"เซวียเซิน เธอลองดูเวยปั๋วสิ"

"เจียงฮ่วนโพสต์เวยปั๋วแล้ว" ซูเฉียนเสริมขึ้นมาอีกประโยค น้ำเสียงแฝงความเดือดดาล

เซวียเซินเปิดดูเวยปั๋วของเจียงฮ่วน แล้วก็ต้องตกตะลึงในทันที

นั่นเพราะร่างแรก ร่างสอง และร่างสามของวิทยานิพนธ์จบการศึกษาสาขานิติเวชศาสตร์ของเขา ถูกเจียงฮ่วนชิงตัดหน้าเอาไปโพสต์ลงในเวยปั๋วของเธอเองเสียแล้ว อีกทั้งยังอ้างว่าเป็นร่างแรกและฉบับแก้ไขของตัวเอง โดยบอกว่าเป็นหลักฐานที่แสดงว่าเซวียเซินคัดลอกวิทยานิพนธ์ของเธอ

บนกระดานสนทนาวิชาการ CNKI ยังมีกระทู้เด่นสะดุดตาเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งกระทู้

#เซวียเซิน ผู้สำเร็จการศึกษาจากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยปักกิ่ง ประพฤติผิดทางวิชาการ คัดลอกวิทยานิพนธ์ของเจียงฮ่วน ประธานสถาบันวิทยาศาสตร์ฯ แวดวงวิชาการควรประณามคนชั่วช้าอย่างเซวียเซินให้ถึงที่สุด!!#

ใต้กระทู้แนบภาพประกอบไว้สิบกว่ารูป

เปรียบเทียบมุมมองและข้อคิดเห็นที่ตรงกันในวิทยานิพนธ์ของเซวียเซินกับเจียงฮ่วนอย่างละเอียด

ข้อความที่ถูกไฮไลต์สีแดงเบียดเสียดกันแน่นขนัด ชวนให้รู้สึกสะเทือนใจและตระหนก

เรื่องการคัดลอกวิทยานิพนธ์แบบนี้...

ขอเพียงฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งนำต้นฉบับออกมาแสดงได้ก่อน และมีเวลาเผยแพร่ก่อน อีกฝ่ายก็จะเป็นไอ้ขี้ก๊อบที่ดิ้นไม่หลุดทันที และจะต้องถูกตรึงไว้บนเสาประจานแห่งความอัปยศของการประพฤติผิดทางวิชาการไปตลอดชีวิต

ตอนนี้หลักฐานของเซวียเซินยังรวบรวมไม่เสร็จ

แต่หลักฐานทั้งหมดกลับถูกเจียงฮ่วนนำมาโพสต์ประจานว่าเป็นหลักฐานของเธอไปเสียแล้ว

ต่อให้เซวียเซินจะรวบรวมหลักฐานในมือจนเสร็จแล้วโพสต์ออกไป ก็ไร้ประโยชน์อยู่ดี

คนในแวดวงวิชาการมีแต่จะพูดว่า เซวียเซินนอกจากจะลอกวิทยานิพนธ์ของศาสตราจารย์เจียงฮ่วนแล้ว กระทั่งหลักฐานของศาสตราจารย์เจียงฮ่วนก็ยังลอกตามไปด้วย

ซูเฉียนแทบจะเป็นบ้าด้วยความร้อนใจ "เซวียเซิน เดือนหน้าเจียงฮ่วนก็จะมารับตำแหน่งรองอธิการบดีที่มหาวิทยาลัยปักกิ่งของเราแล้ว คืนนี้งานฉลองครบรอบเจ็ดสิบปีการก่อตั้งมหาวิทยาลัย ก็จัดช่วงกล่าวสุนทรพจน์ให้เจียงฮ่วนเพื่อปูทางให้เธอด้วย"

"ไม้ซีกจะไปงัดไม้ซุงได้ยังไง เอาอย่างนี้ไหม... ครูพาเธอไปพบเจียงฮ่วน พวกเรายอมความกันเป็นการส่วนตัวดีกว่า"

"เธอกับเจียงฮ่วน เคยมีเรื่องบาดหมางอะไรกันมาก่อนหรือเปล่า"

เซวียเซินยิ้มแล้วถามกลับ "เธอกับผมมีเรื่องบาดหมางกันเหรอครับ"

"งั้น ต่อไปผมจะ 'ฉลองเทศกาล' ให้เธอชุดใหญ่เลยครับ"

นี่หมายความว่าจะเปิดศึกชนกันตาต่อตาฟันต่อตาจนถึงที่สุด

ซูเฉียนยิ้มเจื่อนออกมา

จบเห่แล้ว

เขาเป็นอาจารย์ที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์จบการศึกษาของเซวียเซิน

ชนักติดหลังเรื่องคัดลอกผลงานถูกสวมลงบนหัวของเซวียเซินไปแล้ว

ในฐานะอาจารย์อย่างเขา ก็คงไม่พ้นต้องโดนลงโทษทางวินัยไปด้วย

พอนึกอะไรขึ้นมาได้ ซูเฉียนจึงพูดว่า "เซวียเซิน ก่อนหน้านี้ที่เธอชนะคดีบริษัทส่งอาหาร ผู้บริหารมหาวิทยาลัยเชิญเธอเข้าร่วมพิธีฉลองวันสถาปนามหาวิทยาลัยทางออนไลน์ ให้เข้าไปกล่าวสุนทรพจน์ในห้องไลฟ์สด เล่าว่าตัวเองชนะคดีฟ้องร้องเพื่อประโยชน์สาธารณะด้านแรงงานคดีแรกของประเทศได้อย่างไร เธอยังจำได้ไหม"

"จำได้ครับ"

ซูเฉียนเอ่ยเตือนด้วยความหวังดี "เธอหาทางปฏิเสธไปเถอะ อย่าไปเข้าร่วมเลย"

"เรื่องของเจียงฮ่วน ครูจะช่วยเธอคิดหาทางออกอีกแรง"

ซูเฉียนกลัว

กลัวว่าหากเซวียเซินเข้าร่วมพิธีฉลองวันสถาปนามหาวิทยาลัย แล้วมีคนไม่ดูตาม้าตาเรือพูดถึงเรื่องเจียงฮ่วนขึ้นมาเพื่อยั่วยุเขา เซวียเซินจะฉะกลับแตกหักคางาน!

ถึงตอนนั้นเรื่องคงจะบานปลายจนยากจะควบคุม

แววตาของเซวียเซินแน่วแน่ "ไม่ครับอาจารย์ซู พิธีฉลองวันสถาปนามหาวิทยาลัย ผมจะไปเข้าร่วมตรงเวลาแน่นอน"

ซูเฉียน : ???

เซวียเซินมั่นใจมาก น้ำเสียงเต็มไปด้วยความพร้อมและหนักแน่น "เจียงฮ่วนอยากจะเอาเรื่องไม่ใช่เหรอครับ"

"งั้นผมก็จะทำให้เธอได้รู้ ว่าคนที่ประพฤติผิดทางวิชาการ ขโมยผลงานวิทยานิพนธ์ของคนอื่นแล้วยังตีหน้าซื่อร้องจับขโมย เป็นคนหน้าด้านไร้ยางอายคนไหนกันแน่!!"

ซูเฉียนไม่คิดเลยว่าเซวียเซินจะกล้าพูดเช่นนี้

คนตัวเล็ก ๆ ธรรมดาไร้ชื่อเสียง ถูกศาสตราจารย์ระดับปรมาจารย์แห่งแวดวงวิชาการชี้หน้าว่าคัดลอกผลงาน

หากเปลี่ยนเป็นคนอื่น คงตกใจจนขวัญหนีดีฝ่อจนฉี่แทบราดกางเกงไปนานแล้ว

ทว่าน้ำเสียงของเซวียเซินกลับสุขุมนุ่มลึก อีกทั้งยังแฝงไว้ด้วยเลือดร้อนและความทะนงองอาจของคนหนุ่ม ทำให้ผู้คนรู้สึกอุ่นใจอย่างประหลาด

ก้นบึ้งหัวใจของซูเฉียนเริ่มมีความหวังริบหรี่ผุดขึ้นมา

หวังลึก ๆ ว่า เซวียเซินจะสามารถพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดินในพิธีฉลองวันสถาปนามหาวิทยาลัยค่ำคืนนี้ได้!