ตอนที่ 72 ทุ่งหญ้าเขียวขจี

เซวียเซินส่ายหน้าอย่างจนใจ พลางยิ้มออกมา "ทนายติง คุณนี่เป็นคนที่น่ารักจังเลยนะครับ"

บรรยากาศพลันเปลี่ยนทิศทางในพริบตา

ติงเจียจื้อทำหน้าเหวอ น่ารักงั้นเหรอ?

นี่กำลังพูดถึงเขาอยู่เนี่ยนะ??

เซวียเซินเอ่ยขึ้นอย่างเชื่องช้า "หมวกเขียวที่ผมคาดไม่ถึง คุณยังอุตส่าห์สวมให้ตัวเองได้"

"ทั้งที่หมวกไม่ได้เขียว คุณก็ยังจะดันทุรังย้อมให้มันเขียวจนได้"

"รสนิยมที่ชอบแบกทุ่งหญ้าเขียวขจีไว้บนหัวแบบนี้... ช่างน่ารักจริง ๆ ครับ"

"ส่วนเรื่องที่ว่าทำไมคุณจางเหมยหรันถึงไม่ใช้ทนายความจากฝ่ายกฎหมายของบริษัทออเรนจ์..." เซวียเซินหยิบแท็บเล็ตออกมาจากกระเป๋าแล้วโยนให้ผู้สื่อข่าวที่อยู่ใกล้ที่สุด "ให้คุณดูนี่ครับ"

นักข่าวรับไป ก้มมองหน้าจอแท็บเล็ตแล้วถือไมโครโฟนอ่านออกเสียง

"ผู้อำนวยการฝ่ายกฎหมายของบริษัทออเรนจ์ สำเร็จการศึกษาจาก... เป็นเพื่อนร่วมห้องพักสมัยมหาวิทยาลัยของติงเจียจื้อ"

"รองผู้อำนวยการฝ่ายกฎหมายหลี่ของบริษัทออเรนจ์ เคยศึกษาที่... เป็นลูกศิษย์ของอาจารย์ที่ปรึกษาคนเดียวกับติงเจียจื้อในช่วงเรียนปริญญาเอก"

"รองผู้อำนวยการฝ่ายกฎหมายเฉินของบริษัทออเรนจ์ เริ่มทำงานเมื่อสิบเอ็ดปีก่อน... เป็นลูกพี่ลูกน้องของติงเจียจื้อ"

นักข่าวอ่านอยู่นานเกือบสิบนาที

ทนายความในฝ่ายกฎหมายของบริษัทออเรนจ์เกือบครึ่งหนึ่ง ล้วนมีความสัมพันธ์แบบระบบอุปถัมภ์โยงใยกับติงเจียจื้อไม่มากก็น้อย

และคนเกือบครึ่งหนึ่งกลุ่มนี้นี่แหละ คือกลุ่มหัวกะทิของฝ่ายกฎหมายบริษัทออเรนจ์

อีกทั้งบรรดาคนมีความสามารถเหล่านี้ ต่างก็ถูกติงเจียจื้อดึงไปเป็นพวกหมดแล้ว

จึงไม่แปลกใจเลยว่า...

ทำไมจางเหมยหรันถึงไม่ยอมใช้ทนายความฝ่ายกฎหมายของบริษัทตัวเอง แต่กลับมาจ้างเซวียเซิน

ถ้าเกิดไปจ้างทนายของบริษัทออเรนจ์เข้าจริง ๆ ...

การจะเอาชนะติงเจียจื้อได้ ก็คงเป็นเรื่องเพ้อฝันและเป็นการรนหาที่ตายชัด ๆ ไม่ใช่เหรอ??

ดังนั้น การที่จางเหมยหรันมาหาเซวียเซิน...

จึงสมเหตุสมผลอย่างยิ่ง ไม่มีข้อกังขาใด ๆ

กลับกลายเป็นติงเจียจื้อเสียเองที่เข้าข่ายเอาใจคนพาลไปวัดใจวิญญูชน

หมัดของติงเจียจื้อที่ซุกอยู่ในกระเป๋ากางเกงสแล็กกำแน่น

เขาคิดไม่ถึงเลยว่า การรวบรวมพยานหลักฐานล่วงหน้าของเซวียเซิน จะเจาะลึกและครอบคลุมได้ถึงระดับนี้

นี่คือสิ่งที่ทำให้เขาหวาดหวั่นที่สุด

"เซวีย..." ติงเจียจื้อขยับริมฝีปากที่แห้งผาก

"แล้วก็ เมื่อครู่นี้คุณพูดว่าอะไรนะ" เสียงที่ค่อนข้างเย็นชาของเซวียเซินดังขึ้น "คุณบอกว่าคุณจางเหมยหรันลูกความของผมนอกใจ มีความสัมพันธ์คลุมเครือกับผู้ชายคนอื่นอย่างนั้นเหรอครับ"

เซวียเซินเปิดภาพบนเว่ยป๋อของติงเจียจื้อ ที่มีมือของผู้ชายคู่หนึ่งกำลังลูบคลำตามตัวจางเหมยหรันขึ้นบนจอขนาดใหญ่

อย่างไรก็ตาม...

โพสต์เว่ยป๋อนั้นของติงเจียจื้อ มียอดส่งต่อ คอมเมนต์ และกดไลก์เกือบหนึ่งล้านครั้ง

ติงเจียจื้อจงใจจ้างหน้าม้าปั่นกระแส แขวนอยู่บนอันดับการค้นหายอดนิยมมาสิบกว่าชั่วโมง คนที่ควรเห็นก็เห็นกันหมดแล้ว

เซวียเซินขยายภาพนั้นให้ใหญ่ขึ้น...

เขาใช้ปากกาเลเซอร์ชี้ไปที่มุมล่างขวาของภาพบนหน้าจอสไลด์ "พวกคุณดูตรงนี้ครับ"

ทุกคนมองเห็นว่าที่มุมล่างขวาของภาพ... มีปฏิทินตั้งโต๊ะอยู่

วันที่บนปฏิทินนั้น...

คือวันที่ยี่สิบห้ามีนาคม เมื่อเจ็ดปีก่อน

เซวียเซิน "ติงเจียจื้อ วันที่ยี่สิบห้ามีนาคม ลูกสาวของคุณเพิ่งคลอดออกมาได้ไม่ถึงสามวัน"

เซวียเซิน "คุณจางเหมยหรันผ่าคลอด แผลเป็นที่หน้าท้องยังคงมีเลือดซึมอยู่ด้วยซ้ำ"

เซวียเซิน "มีแม่คนไหนบ้างที่จะไปยุ่งเกี่ยวกับผู้ชายคนอื่นในตอนที่ลูกตัวเองเพิ่งคลอดได้ไม่ถึงสามวัน มันเป็นไปได้ด้วยเหรอครับ??"

เสียงวิพากษ์วิจารณ์ของเหล่าผู้บริหารบริษัทออเรนจ์และบรรดานักข่าวพลันเงียบกริบลงทันที

ทั่วทั้งห้องโถงเงียบสงัดจนรู้สึกอึดอัด

เมื่อไม่มีใครพูดอะไรแล้ว เซวียเซินจึงเอียงตัวกวาดสายตามองไปรอบห้องโถงหนึ่งรอบ ก่อนที่สายตาจะหยุดลงที่ติงเจียจื้อ "ต่อให้คุณสงสัยเธอ มีสามีคนไหนบ้างที่จะเอารูปพรรค์นี้ของภรรยาตัวเองไปโพสต์ลงบนเว่ยป๋อ คุณยังซื้ออันดับค้นหายอดนิยม จ้างหน้าม้าปั่นกระแส คุณจะให้เธอมีหน้าใช้ชีวิตต่อไปในสังคมได้อย่างไร"

"ติงเจียจื้อ คุณยังเป็นคนอยู่หรือเปล่า"

ติงเจียจื้อนิ่งเงียบไป "แต่วะ...ว่าผม..."

เซวียเซินลบรูปบนหน้าจอขนาดใหญ่ออก "ผมจะบอกทุกคนให้ก็ได้ว่า คนในรูปที่แตะเนื้อต้องตัวคุณจางเหมยหรัน ไม่ใช่ชู้รักที่ไหน แต่เป็นนักนวดเปิดท่อน้ำนมครับ"

เซวียเซินกล่าวจบ

นักข่าวหญิงและผู้บริหารหญิงหลายคนที่อยู่ในที่นั้นต่างก็พยักหน้าเห็นพ้องตามอย่างรวดเร็ว

"ฉันก็ว่าอยู่ ท่าทางการลงมือของผู้ชายคนนั้นดูคุ้นตาพิกล"

"ใช่แล้ว ดูไม่เหมือนกำลังจงใจเอาเปรียบหรือลวนลาม แต่เหมือนทำอย่างมีเทคนิคมากกว่า"

"ตอนฉันคลอดลูกเมื่อปีก่อนก็เคยจ้างนักนวดเปิดท่อน้ำนมค่ะ นี่มันท่านวดชัด ๆ เลย"

เป้าหมายที่ทุกคนกำลังชี้นิ้ววิพากษ์วิจารณ์

เมื่อวานยังเป็นจางเหมยหรันที่ "นอกใจ"

วันนี้กลับกลายเป็นติงเจียจื้อที่ใส่ร้ายว่าภรรยาตัวเอง "นอกใจ"

ติงเจียจื้อแทบจะถูกสายตาและคำก่นด่าทิ่มแทงจนหลังพรุน

เซวียเซินที่ยืนอยู่ด้านข้างไม่ได้ปรายตามองติงเจียจื้อแม้แต่น้อย เขาหันไปลดเสียงถามจี้หราน "เซี่ยหวายมาถึงหรือยัง"

จี้หรานพยักหน้า "มาแล้วครับ คุณเซี่ยบอกว่าถึงหน้าห้องโถงแล้ว ผมจะออกไปรับเขาเข้ามาเดี๋ยวนี้ครับ"

"ตกลง" เซวียเซินกล่าว

ทันใดนั้น เสียงของผู้หญิงคนหนึ่งก็ดังแทรกขึ้นมาทำลายความเงียบ "ทนายเซวียคะ คุณบอกว่าคนคนนี้เป็นนักนวดเปิดท่อน้ำนม เขามีใบรับรองวิชาชีพนักนวดเปิดท่อน้ำนมไหมคะ มีสัญญาการให้บริการแม่และเด็กหรือเปล่า"

คนที่พูดคือหลินชิงฉือ

หลินชิงฉือยืดอกขึ้น หว่างคิ้วและแววตาแฝงความเย่อหยิ่งจองหองอยู่บ้าง

การสัมภาษณ์ตำแหน่งผู้ช่วยทนายความของเซวียเซินในครั้งนั้น นับเป็นความล้มเหลวครั้งแรกในชีวิตท่ามกลางการสัมภาษณ์นับครั้งไม่ถ้วนของเธอ

หลินชิงฉือรู้สึกว่า...

เรื่องนี้ต้องมีเบื้องลึกเบื้องหลังและเล่นตุกติกแน่นอน

จี้หรานที่เป็นแค่พวกเรียนห่วยจบปริญญาตรีมหาวิทยาลัยธรรมดา ๆ มีสิทธิ์อะไรมาเหยียบหัวเธอ

อันที่จริงเธอก็ไม่ได้มองว่าตำแหน่งผู้ช่วยทนายความของเซวียเซินมีค่าอะไรนัก แต่การที่ของซึ่งควรจะเป็นของเธอถูกคนอื่นแย่งชิงไป ทำให้หลินชิงฉือรู้สึกไม่สบอารมณ์อย่างยิ่ง

ดังนั้น ในวันที่สัมภาษณ์ตก เธอจึงไปหาติงเจียจื้อทันที และกลายมาเป็นผู้ช่วยของเขา

วันนี้เธอติดตามติงเจียจื้อมา

คำพูดของหลินชิงฉือ... ทำให้ดวงตาของติงเจียจื้อเป็นประกายขึ้นมา

ติงเจียจื้อเริ่มมีความมั่นใจ "ทนายเซวีย ดูเหมือนจะ... ไม่มีหลักฐานอะไรพิสูจน์ได้จริง ๆ ว่าคนคนนี้เป็นนักนวดเปิดท่อน้ำนมนะครับ"

จ้าวจื่อมีใบรับรองวิชาชีพนักนวดเปิดท่อน้ำนมระดับสูงจริง ๆ

ทว่า จ้าวจื่อเป็นคนฝ่ายเขา ติงเจียจื้อไม่มีทางเชื่อว่าอีกฝ่ายจะไปช่วยเซวียเซินกับจางเหมยหรัน

"ใครบอกกัน" หมอในชุดกาวน์สีขาวคนหนึ่งแหวกฝูงชนเดินเข้ามา

คนผู้นั้นคือจ้าวจื่อนั่นเอง

ติงเจียจื้อเริ่มรู้สึกไม่สบายใจขึ้นมารำไร

จ้าวจื่อมาได้ยังไง

เขาส่งสายตาให้จ้าวจื่อ แววตาแฝงความหมายเตือนอย่างชัดเจน "หมอจ้าว คุณมาได้ยังไงครับ"

จ้าวจื่อทำเป็นมองไม่เห็นติงเจียจื้อ เขาเดินตรงเข้าไปหยุดอยู่หน้าเซวียเซิน "ทนายเซวียครับ"

เซวียเซินยื่นไมโครโฟนให้เขา แล้วผายมือทำท่าเชิญ

จ้าวจื่อใช้มือขวาจับไมโครโฟนเอาไว้

มีนักข่าวตาไวคนหนึ่งร้องอุทานออกมาด้วยความตกใจ "ขะ...เขา... พวกเธอดูไฝที่มือขวาของเขาสิ!!"

"มือคู่นั้นของเขา คือมือของผู้ชายในรูปถ่ายเลย!"

"เป็นเขาเหรอเนี่ย???"

จ้าวจื่อถือไมโครโฟนแล้วโบกมือ ส่งสัญญาณให้ทุกคนอยู่ในความสงบ

จากนั้น จ้าวจื่อก็ประกาศเรื่องสำคัญสองเรื่อง

สองเรื่องนี้

จะเป็นตัวตัดสินชะตากรรมของติงเจียจื้อโดยตรง