ตอนที่ 79 สมาธิ +10%

สมาธิเพิ่มขึ้นสิบเปอร์เซ็นต์งั้นเหรอ

ของดีนี่หว่า!!

นี่มันแม่วัวผูกประทัดที่ก้นชัด ๆ... โคตรจะสุดยอด!

เซวียเซินก้มตัวลง หลังจากผูกเชือกรองเท้าเสร็จ

เขาก็อาศัยโต๊ะบังสายตา แล้วหยิบ "ไมโครโฟนระดับเทพ" ออกมาจากช่องเก็บไอเทมของระบบ

ระบบช่างรู้ใจจริง ๆ

ไมโครโฟนระดับเทพ หน้าตาเหมือนกับไมโครโฟนประจำตัวของผู้บรรยายหลักวิชากฎหมายอาญาทุกประการ

เซวียเซินถือไมโครโฟน "ทุกคนเงียบหน่อยครับ"

"ผมให้เวลาพวกคุณห้านาที เปิดดูหนังสือเรียนหน้า 325 ถึง 330"

จางต้าไป๋ที่นั่งอยู่แถวแรก พลิกเปิดหนังสือเรียนอย่างส่ง ๆ

เพิ่งจะพลิกไปได้แค่สองหน้า

เขากลับชะงักไป

เขารู้สึกขึ้นมาจริง ๆ ว่า จุดความรู้ที่ปกติทั้งเข้าใจยากและน่าเบื่อจนเห็นแค่แวบเดียวก็อยากจะหลับพวกนี้ ดูเหมือนว่า... น่าจะ... อาจจะ...

ค่อนข้างน่าสนใจทีเดียว

จางต้าไป๋ชะลอความเร็วลง และเริ่มตั้งใจอ่านอย่างจริงจัง

พลางขีด ๆ เขียน ๆ ด้วยปากกาเป็นระยะ และเขียนข้อสงสัยของตัวเองลงในช่องว่างริมหน้ากระดาษ

หยางเหว่ยที่อยู่นอกประตูเห็นภาพนี้เข้า ก็ตกตะลึงยิ่งกว่าเห็นแม่หมูปีนต้นไม้เสียอีก

จางต้าไป๋อยู่ที่จื่อเป่ยเจินมาเต็ม ๆ สามปี...

ยังสอบใบอนุญาตว่าความไม่ผ่านเลยสักที...

เพราะว่า จางต้าไป๋ไม่เคยแตะต้องหนังสือเตรียมสอบของตัวเองเลย

บนหนังสือเรียนไม่มีตัวหนังสือเขียนไว้แม้แต่ตัวเดียว กระทั่งรอยนิ้วมือก็ยังไม่มี

วันนี้เป็นอะไรไปเนี่ย

เป็นไข้หรือว่าสมองบวมน้ำกันแน่

ไม่ใช่แค่จางต้าไป๋คนเดียว...

คนอื่น ๆ ก็ราวกับโดนของ โดนผีเข้าเหมือนกัน

เด็กสาวสองสามคนที่ถือกระจกบานเล็กกรีดอายไลเนอร์อยู่ พากันวางกระจกลง แล้วประคองหนังสืออ่านด้วยสีหน้าจดจ่อเต็มเปี่ยม แถมยังใช้อายไลเนอร์ขีดเน้นมโนทัศน์สำคัญในหนังสือไปตั้งหลายจุด

คนที่ต้มหม้อไฟกึ่งสำเร็จรูปอยู่แถวหลัง ก็พลิกเปิด "กฎหมายอาญา" ในมือขึ้นมาเช่นกัน

หยางเหว่ย : ......

ทว่า ผ่านไปเพียงไม่กี่นาที

จางต้าไป๋ก็โยนหนังสือเตรียมสอบในมือทิ้งไปอย่างไม่แยแส ฉีกกระดาษออกมาหน้านึง แล้วเริ่มพับจรวด

เด็กสาวที่กรีดอายไลเนอร์วางหนังสือลง ล้วงเอาสติกเกอร์ตาสองชั้นออกมาจากกระเป๋า แล้วเริ่มแต่งหน้าต่อ

คนที่ต้มหม้อไฟกึ่งสำเร็จรูปแถวหลัง แกะเนื้อสไลซ์หนึ่งกล่อง กุ้งบดหนึ่งกล่อง ผักหนึ่งกล่อง แล้วเทใส่ลงในหม้อไฟ

หยางเหว่ยถอนหายใจอย่างโล่งอก แบบนี้สิค่อยปกติหน่อย

เซวียเซินมองเห็นทุกอย่างอยู่ในสายตา และเดาได้ราง ๆ ว่า สมาธิ 10% นี้มีกำหนดเวลาอยู่

แค่เขาใช้ไมโครโฟนระดับเทพพูดสักหนึ่งประโยค

คนพวกนี้ก็จะมีสมาธิได้เพียงไม่กี่นาที

เซวียเซินกระแอมเบา ๆ แล้วถือไมค์พูดว่า "เอาละ ในเมื่อทุกคนมีสมาธิและเข้าสู่โหมดการเรียนรู้กันแล้ว"

"งั้นผมจะออกโจทย์สักสองสามข้อ มาทดสอบระดับกฎหมายอาญาของทุกคนหน่อย"

"ข้อแรก..."

"ผมได้สูตรผลิตยาเสพติดตัวใหม่ล่าสุดมา ใช้พริกหยวก 200 กรัมกับใบต้นเอล์ม 200 กรัม เผาไหม้ที่อุณหภูมิสูง 200 องศาเซลเซียสเป็นเวลา 200 นาที ก็จะได้ยาไอซ์ที่มีความบริสุทธิ์สูงมาก แต่พอยาเสพติดออกจากเตาแล้ว ผมกลับรู้สึกแปลกใจนิดหน่อย ยาไอซ์แบบดั้งเดิมล้วนเป็นสีขาว ไม่มีกลิ่นเฉพาะตัว แล้วทำไมยาเสพติดของผมถึงดมแล้วแสบตา แถมยังเป็นสีเขียวอีกล่ะ หรือว่าจะเป็นแบบธรรมชาติแท้ไร้มลพิษกันแน่นะ"

"ขอถามว่า การกระทำของผม ถือเป็นความผิดฐานผลิตยาเสพติดหรือไม่"

"ไม่เป็นความผิด, เป็นความผิดฐานผลิตยาเสพติด หรือเป็นความผิดฐานอื่นนอกเหนือจากการผลิตยาเสพติด"

ยังไม่ทันที่ทุกคนจะได้ตอบ

เซวียเซินก็เหลือบไปเห็นว่า ตรงมุมแถวหลังสุดใกล้ประตูด้านหลัง มีก้อนสิ่งมีชีวิตนิรนามก้อนหนึ่งฟุบหลับอยู่บนโต๊ะ แถมบนหัวยังสวมหน้ากากปลาหัวเขียวไว้อีกด้วย

เซวียเซินงอนิ้วขึ้น แล้วใช้ข้อนิ้วเคาะลงบนโต๊ะเบา ๆ

เวลาที่คนเราฟุบหลับอยู่บนโต๊ะ...

หูจะแนบชิดกับโต๊ะมาก

แม้ว่าการเคาะโต๊ะจะเบาแค่ไหน ก็จะรู้สึกว่าเสียงดังมากอยู่ดี

แทบจะในวินาทีถัดมา เจ้าปลาหัวเขียวก็เงยหน้าขึ้นขวับ มองตรงมายังเซวียเซิน

เซวียเซินถือไมโครโฟนระดับเทพไว้ แล้วเอ่ยยิ้ม ๆ "นักศึกษาปลาหัวเขียว เชิญคุณตอบหน่อยครับ"

ปลาหัวเขียวสบตากับเซวียเซินอยู่นานหลายวินาที ก่อนจะยื่นมือออกไปถอดหน้ากากปลาหัวเขียวออก กระแอมเบา ๆ แล้วพูดว่า "ผมเลือกข้อ C ครับ"

คนรอบข้างพากันหัวเราะครืน

"ผมตอบผิดเหรอ" ปลาหัวเขียวเกาหัว พึมพำกับตัวเองประโยคหนึ่ง แล้วพูดต่อว่า "งั้น... ผมเลือกข้อ D ครับ"

เซวียเซินหัวเราะด้วยความเหนื่อยใจ "ข้อนี้มีแค่สามตัวเลือก คุณไปลักพาตัวข้อ D มาจากไหน การค้ามนุษย์มันผิดกฎหมายคุณรู้ไหม"

ปลาหัวเขียว : "..."

เซวียเซินหันหลังเดินกลับไปทางแถวหน้า

พอหันกลับไปก็เห็นว่า...

บนโต๊ะของปลาหัวเขียวมีแก้วน้ำกึ่งโปร่งใสวางอยู่ใบหนึ่ง

คำว่ากึ่งโปร่งใสที่ว่านี้หมายถึง...

ครึ่งฝั่งที่เซวียเซินมองเห็นจากบนโพเดียมเป็นสีดำสนิททึบแสง

ทว่าครึ่งฝั่งที่ปลาหัวเขียวซึ่งนั่งอยู่หน้าโต๊ะเรียนมองเห็น กลับโปร่งใสแจ๋ว

ภายในแก้วน้ำใบนั้นมีโทรศัพท์มือถือเครื่องหนึ่ง

หน้าจอมือถือยังคงสว่างอยู่ กำลังถ่ายทอดสดการแข่งขันอีสปอร์ต LPL ฤดูใบไม้ผลิ

ช่างเป็นอัจฉริยะบุคคลจริง ๆ...

เซวียเซินยึดทั้งแก้วน้ำและโทรศัพท์มือถือไปโดยไม่เกรงใจแม้แต่น้อย

[ค้นหานักเรียนที่แอบเล่นโทรศัพท์มือถือครบแล้ว: 20/20]

[ติ๊ง! ภารกิจเสร็จสิ้น รางวัล: 1. สมาธิของนักเรียนเพิ่มขึ้น 5% 2. ทักษะการเพิ่มสมาธิของนักเรียน +500, ค่าประสบการณ์ +700 3. ได้รับฉายา: ครูสุดเฮี้ยบระดับหนึ่ง]

เซวียเซินที่ได้รับฉายาครูสุดเฮี้ยบระดับหนึ่งแล้ว ก็สุ่มถามนักเรียนอีกสองสามคน

หลังได้คำตอบของข้อนี้ เซวียเซินก็ตั้งโจทย์ข้อต่อไป

"ข้อที่สอง"

"จางซานเป็นเจ้าของสวนสัตว์ วันหนึ่งหลี่ซื่อผู้เป็นลูกชายสอบติดมหาวิทยาลัยชั้นนำ 985 ด้วยความตื่นเต้นดีใจ เขาเลยปล่อยงูพิษร้ายแรงในสวนสัตว์ทั้งหมด 985 ตัวสู่ธรรมชาติ"

"ขอถามว่า การกระทำของจางซานเข้าข่ายความผิดฐานใด"

ทันทีที่สิ้นเสียงของเซวียเซิน

จางต้าเผ้าที่นั่งอยู่แถวแรกก็เป็นฝ่ายยกมือขึ้นเอง

เซวียเซินรู้สึกปลื้มใจไม่น้อย จึงเรียกเขาให้ตอบคำถาม

หลังจากจางต้าเผ้าลุกขึ้นยืน เขาก็เอ่ยถามเสียงอ่อยประโยคหนึ่ง "อาจารย์เซวียครับ ทำไมลูกชายของจางซานถึงแซ่หลี่ล่ะครับ"