ตอนที่ 80 ความจำ +8%

"..." เซวียเซินพูดไม่ออกไปชั่วขณะ พลางบีบหัวคิ้วอย่างปวดหัว "คุณแค่ตอบผมมาว่าการกระทำของเขาเข้าข่ายความผิดทางอาญาหรือไม่ก็พอแล้วครับ"

จางต้าเผ้าพยักหน้าเหมือนจะเข้าใจแต่ก็ไม่เชิง พอกำลังจะตอบก็ถามขึ้นมาอีกว่า "อาจารย์เซวียครับ เมื่อกี้คำถามคืออะไรนะฮะ ผมลืมไปแล้ว"

ความจำแบบนี้มัน...

ความจำสั้นยิ่งกว่าปลาทองเสียอีก

เซวียเซินทวนคำถามให้อีกรอบ แล้วเอ่ยสั่งระบบในใจว่า "ฉันต้องการสุ่มรางวัล"

ไมโครโฟนระดับเทพที่ได้จากการสุ่มรางวัลครั้งแรกช่วยเพิ่มสมาธิของนักเรียนได้

ไม่แน่ว่า...

การสุ่มรางวัลครั้งที่สองนี้อาจจะได้ของวิเศษที่ช่วยเพิ่มความจำของนักเรียนก็เป็นได้

[ติ๊ง!]

[ได้รับไอเทม: กระบองเพชรไม้ประดับ]

[คุณสมบัติ: เมื่อนำต้นกระบองเพชรนี้ไปวางไว้ที่ริมหน้าต่าง จะเพิ่มความจำของนักเรียนขึ้น 8% โดยอัตโนมัติ]

ต้นไม้กระถางนี้เข้าท่าแฮะ!

แต่ว่า...

เขาคงเสกกระถางต้นไม้ออกมาจากความว่างเปล่าต่อหน้าคนอื่นไม่ได้

ดังนั้นจึงทำได้เพียงรอให้หมดคาบเรียนก่อน แล้วค่อยไปหามุมปลอดคนนำต้นไม้ออกมา

เมื่อจบหนึ่งคาบเรียน

เซวียเซินก็ยกกล่องกระดาษใส่โทรศัพท์มือถือเดินออกมา

หยางเหว่ยเลื่อมใสจนแทบจะกราบกราน

ชายวัยสี่สิบกว่าปีเดินต้วมเตี้ยมตามหลังเซวียเซินอย่างกระตือรือร้น

"พี่เซิน คอแห้งไหมครับ ดื่มน้ำก่อนสิครับ"

"พี่เซิน ผมชงชาใหม่มาให้แล้วครับ"

"พี่เซิน นี่บ๊วยอบแห้งช่วยชุ่มคอบำรุงปอด ชิมดูสักหน่อยไหมครับ"

เซวียเซินกล่าวขอบคุณหยางเหว่ย แล้วจึงเริ่มคุยเรื่องนักเรียนในห้องเรียนกฎหมายอาญา

ทีแรกหยางเหว่ยยังคงมองเซวียเซินด้วยสายตาเป็นประกาย แทบจะเขียนคำว่า 'พี่เซินคือที่สุด' ไว้บนหน้า

ทว่า...

พอได้ยินเซวียเซินบอกว่าจะจัดสอบย่อยออกข้อสอบทดสอบความรู้ในห้องเรียนกฎหมายอาญาช่วงคาบที่สาม หยางเหว่ยก็ชะงักลังเลไปครู่หนึ่ง "สอบย่อยเหรอครับ นั่นเป็นเรื่องที่ไร้ประโยชน์ที่สุดเลยนะ"

เซวียเซิน "ทำไมล่ะครับ"

หยางเหว่ยส่ายหน้าอย่างจนใจ "ไม่มีอะไรหรอกครับ เพราะว่า...ไม่ว่าคุณจะออกข้อสอบยากแค่ไหน พวกเขาทุกคนก็สอบได้คะแนนเต็มยกห้องอยู่ดี"

เซวียเซินขมวดคิ้ว "อะไรนะครับ"

ทั้งสองนั่งลงในห้องพักครู หยางเหว่ยจึงเอ่ยว่า "ผมมั่นใจมากว่าพวกเขาทุจริต"

"แต่ทั้งผมกับอาจารย์ผู้สอนหลักอีกหลายท่านที่สอนกฎหมายแพ่ง กฎหมายพาณิชย์ แล้วก็กฎหมายสามระหว่างประเทศ พยายามตรวจสอบทั้งทางตรงทางอ้อมตั้งหลายหน แม้แต่วงจรปิดก็เปิดวนดูซ้ำแล้วซ้ำเล่าเป็นสิบรอบ ก็ยังหาสาเหตุไม่เจอเลยครับ"

(กฎหมายสามระหว่างประเทศ: กฎหมายระหว่างประเทศแผนกคดีเมือง กฎหมายเศรษฐกิจระหว่างประเทศ กฎหมายระหว่างประเทศแผนกคดีบุคคล)

เซวียเซินถาม "อาจารย์หยางครับ พอจะเปิดภาพจากกล้องวงจรปิดตอนสอบครั้งล่าสุดของนักเรียนห้องกฎหมายอาญาให้ผมดูหน่อยได้ไหมครับ"

"คุณจะดูเหรอครับ"

หยางเหว่ยชะงักไปเล็กน้อยแล้วยิ้มแห้ง

คลิปวงจรปิดที่พวกเขาวนดูมาหลายรอบจนนับไม่ถ้วนยังมองไม่เห็นพิรุธ เอาให้เซวียเซินดูจะไปมีประโยชน์อะไร

ถึงกระนั้น...

หยางเหว่ยก็ไม่อยากทำลายความมั่นใจของเซวียเซิน จึงพยักหน้าแล้วเปิดคลิปวงจรปิดจากโทรศัพท์มือถือขึ้นมา

คลิปมีความยาวเต็มๆ สองชั่วโมง

เพราะเวลาสอบคือสองชั่วโมงพอดี

ในคลิป พอการสอบเริ่มต้นขึ้น...

เซวียเซินก็เห็นนักเรียนร่างท้วมคนหนึ่งที่นั่งอยู่ตรงมุมห้อง น้ำหนักตัวน่าจะถึงหนึ่งร้อยกิโลกรัม วางกล่องใบหนึ่งไว้ข้างตัว

ภายในกล่องอัดแน่นไปด้วยผลไม้จำพวกกล้วย แอปเปิล และเชอร์รี บนโต๊ะยังมีกล่องอาหารเดลิเวอรีที่ใส่เกี๊ยวต้มอยู่อีกหลายกล่อง

เขาทำข้อสอบไปสองสามข้อ ก็จะหยิบของกินเข้าปากหนึ่งคำ

หยางเหว่ยกระแอมแก้เก้อเล็กน้อย พลางอธิบายให้เซวียเซินฟัง "เนื่องจากเป็นคอร์สติวสอบสำหรับผู้ใหญ่ หลายๆ ครั้งเราก็เลยไม่อยากไปก้าวก่ายเรื่องการกินของนักเรียนมากเกินไปน่ะครับ"

เซวียเซินจับจ้องกล้องวงจรปิดตาไม่กะพริบ ดูไปเกือบสามสี่นาที

เขาจึงถามหยางเหว่ย "อาจารย์หยางครับ ขอดูกระดาษคำตอบของนักเรียนคนนี้หน่อยได้ไหมครับ"

"ได้ครับ" หยางเหว่ยหยิบกระดาษคำตอบออกมา

เซวียเซินดูจบก็ยิ้มออกมา

"ผมรู้แล้วครับ"

หยางเหว่ยตามไม่ทัน มองเซวียเซินด้วยสีหน้างุนงง "คุณรู้อะไรเหรอครับ"

เซวียเซิน "กลโกงการทุจริตของพวกเขา ผมดูออกแล้วครับ"

หยางเหว่ยอึ้งไปทั้งตัว

เขายืนตัวแข็งทื่ออยู่กับที่ มองเซวียเซินอย่างไม่อยากจะเชื่อ "คุณ... คุณล้อเล่นใช่ไหมครับ"

พวกเขาหลายคนเปิดดูคลิปวงจรปิดนี้วนไปวนมาตั้งหลายสิบรอบ...

ผู้บริหารระดับสูงของจื่อเป่ยเจินถึงขั้นเคยเปิดประชุมเรื่องนี้ไปตั้งหลายครั้ง

แต่ก็ไม่มีใครจับได้เลยว่าวิธีทุจริตของนักเรียนกลุ่มนี้ในคลาสกฎหมายอาญาคืออะไร

ทว่าเซวียเซิน...

นับตั้งแต่ตอนที่เห็นคลิปวงจรปิดนี้ จนถึงตอนที่เขาบอกว่ารู้กลโกงการทุจริตของนักเรียนพวกนี้ ใช้เวลาไปไม่ถึงห้านาทีด้วยซ้ำ

เซวียเซินเชื่อถือได้จริงหรือ

หยางเหว่ยปั้นหน้าเคร่งขรึม "เซวียเซิน คุณอย่าเอาผมมาล้อเล่นเลย ไม่จำเป็นต้องมาหลอกหรือปั่นหัวผมเล่นหรอกครับ"

"ผมไม่ได้ปั่นหัวคุณ ไม่ได้หลอกคุณ แล้วก็ไม่ได้เอาคุณมาล้อเล่นด้วยครับ" เซวียเซินเองก็มีสีหน้าจริงจังขึ้นมา พลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

มือข้างหนึ่งของเขาถือกระดาษคำตอบเอาไว้ ส่วนอีกมือชี้ไปที่คลิปวงจรปิดบนหน้าจอโทรศัพท์มือถือในมือของหยางเหว่ย "คุณลองดูให้ดีๆ ครับ"

"นักเรียนคนอ้วนคนนี้ ตอนที่ฝนกระดาษคำตอบ พอฝนข้อสอบปรนัยเสร็จหนึ่งข้อ เขาก็กินของเข้าปากหนึ่งคำใช่ไหมครับ"

หยางเหว่ยชะงักไป "แล้วมันทำไมเหรอครับ"

เซวียเซินเอ่ย "ข้อสอบปรนัยมีตัวเลือกสี่ข้อคือ A, B, C, D ตอนที่นักเรียนคนอ้วนคนนั้นฝนกระดาษคำตอบ..."

"พอเจอข้อที่ตอบ A เขาก็จะกัดแอปเปิลหนึ่งคำ เพราะภาษาอังกฤษของแอปเปิลคือ apple ตัวอักษรตัวแรกคือ A"

"พอเจอข้อที่ตอบ B เขาก็จะกินกล้วยหนึ่งคำ เพราะภาษาอังกฤษของกล้วยคือ banana ตัวอักษรตัวแรกคือ B"

"พอเจอข้อที่ตอบ C เขาก็จะกินเชอร์รีหนึ่งลูก เพราะเชอร์รีพันธุ์นี้ก็คือเชอร์รีชนิดหนึ่ง ภาษาอังกฤษของเชอร์รีคือ cherry ตัวอักษรตัวแรกคือ C"

"พอเจอข้อที่ตอบ D เขาก็จะเปิดกล่องอาหารเดลิเวอรี หยิบเกี๊ยวขึ้นมากินหนึ่งชิ้น เพราะภาษาอังกฤษของเกี๊ยวคือ dumpling ตัวอักษรตัวแรกคือ D"

หยางเหว่ย : ??????

เซวียเซินพูดรวดเดียวเป็นชุดยาว ในที่สุดก็มีจังหวะได้หยุดหายใจ "อาจารย์หยาง นักเรียนพวกนี้กำลังใช้อักษรภาษาอังกฤษตัวแรกของอาหารในการทุจริต เพื่อส่งคำตอบกันครับ"

"ผมพูดแบบนี้ คุณเข้าใจหรือยังครับ"

หยางเหว่ยอ้าปากค้าง

อ้าปากกว้างจนแทบจะยัดไข่ไก่เข้าไปได้ทั้งฟอง

เขารู้สึกเหมือนถูกฟ้าผ่ากลางวันแสกๆ ราวกับกำลังฝันอยู่

เขาเพ่งมองคลิปวงจรปิดอย่างละเอียดถี่ถ้วน แล้วก็พบว่าพฤติกรรมของนักเรียนคนอ้วนตลอดการสอบทั้งรอบนั้น ตรงกับที่เซวียเซินพูดไว้ไม่มีผิดเพี้ยนเลยแม้แต่น้อย

ตอบตัวเลือกไหน ก็กินอาหารที่ตรงกับตัวเลือกนั้นอย่างเป็นแบบแผนจริงๆ ด้วย

ขณะที่หยางเหว่ยกำลังดูคลิปวงจรปิด เซวียเซินก็กำลังดูอยู่เช่นกัน

เซวียเซินสังเกตเห็นว่า บนหัวของนักเรียนคนอ้วนค่อยๆ ปรากฏเครื่องหมาย [!] สีแดงเลือด และเครื่องหมาย [√] สีเขียวอ่อนลอยขึ้นมา

หัวใจของเซวียเซินกระตุกวูบ ภายในใจผุดความรู้สึกไม่สบายใจอย่างรุนแรงขึ้นมาลางๆ

[!] คือการแจ้งเตือนว่าอันตรายกำลังมาเยือน

[√] คือการ์ดข้อมูลประวัติบุคคล

ทว่า...

นับตั้งแต่วันแรกที่ระบบของเขาปลุกตื่นขึ้นมาจนถึงตอนนี้

เขายังไม่เคยเห็นบนหัวของใคร ปรากฏ [√] สีเขียวอ่อนและ [!] สีแดงเลือดขึ้นมาพร้อมกันมาก่อนเลย

นี่มันหมายความว่าอย่างไรกันแน่

แล้วมันบ่งบอกถึงอะไรกัน

เซวียเซินแตะไปที่ [!] บนหัวของนักเรียนคนอ้วนก่อน

ทว่าภาพที่ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าถัดมา กลับทำให้รูม่านตาของเซวียเซินหดเกร็ง ในแววตาฉายแววตื่นตระหนกและประหลาดใจขึ้นมาวูบหนึ่ง