ตอนที่ 89 จะแพ้แล้ว

บนหน้าจอคอมพิวเตอร์ของเซวียเซิน

คือผังมโนทัศน์อันงดงามแผ่นหนึ่ง

เนื้อหาอัดแน่นเป็นระเบียบราวกับโสมป่าพันปีที่มีรากฝอยแตกแขนงมากมายทว่าไม่ยุ่งเหยิง ตรรกะชัดเจนและรัดกุม รูปลักษณ์ภายนอกชวนให้สบายตาและสะดุดตาตั้งแต่แรกเห็น

เฮ่อจือจือเปิดไป่ตู้ไป่เคอ นั่งลอกไปเขียนไปอยู่สามสี่ชั่วโมง ถึงได้ประเด็นความรู้มาไม่ถึงห้าพันคำ เอกสารประกอบการสอนยังทำเสร็จไม่ถึงห้าสิบเปอร์เซ็นต์

แต่ผังตรรกะเพียงแผ่นเดียวของเซวียเซิน ใช้ตัวอักษรไม่ถึงหนึ่งพันคำก็สรุปเนื้อหาทั้งบทได้ครบถ้วน

เขาส่งไฟล์ PDF ผังตรรกะให้ปั๋วนานฉบับหนึ่ง และส่งเข้าอีเมลส่วนกลางของจื่อเป่ยเจินอีกฉบับ จากนั้นก็สะบัดข้อมือที่เมื่อยล้า ละมือจากเมาส์และคีย์บอร์ด ลุกขึ้นเดินออกไปอย่างสบายอารมณ์ "ไป! ได้เวลากินข้าวแล้ว!!"

เฮ่อจือจือ : ?

เธอเงี่ยหูฟัง ก็ได้ยินเซวียเซินพูดกับจางต้าเผ้าประโยคหนึ่งว่า "ฉันจะบอกนายให้นะ..."

"เรื่องกินไม่กระตือรือร้น แสดงว่าสมองมีปัญหา!"

เฮ่อจือจือกลอกตา

เซวียเซินต่างหากล่ะมั้งที่สมองมีปัญหา

เธอไม่ได้เห็นผังตรรกะที่เซวียเซินทำ และไม่ได้เห็น...

ความตกตะลึงและทึ่งที่ฉายชัดในแววตาของปั๋วนานยามเปิดไฟล์ PDF ที่เซวียเซินส่งมา

เธอเขียนต่ออีกสองชั่วโมงเต็มกว่าจะทำเอกสารประกอบการสอนเสร็จ แล้วส่งเข้าอีเมลส่วนกลาง จากนั้นก็ส่งให้อวี๋หมิงหล่าง

เฮ่อจือจือปล่อยมือจากเมาส์ ทุบไหล่ตัวเองด้วยความเหนื่อยล้า พิงพนักเก้าอี้คอมพิวเตอร์ ทันใดนั้นมือของเธอก็ถูกอวี๋หมิงหล่างกุมไว้

เฮ่อจือจือตกใจ "ยังมีคนอยู่นะคะ..."

"จือจือ ปั๋วนานกับเซวียเซินและพวกนักเรียนกลับไปหมดแล้ว ที่นี่เหลือแค่เราสองคน ประตู...ผมลงกลอนแล้ว" อวี๋หมิงหล่างบีบแก้มของเฮ่อจือจือ พลางเอ่ยด้วยรอยยิ้มหื่นกาม

เฮ่อจือจือขมวดคิ้ว ผลักอวี๋หมิงหล่างออกไปอย่างแรงแล้วถอยหลังไปหลายก้าว เอากระเป๋ามาบังไว้ข้างหน้า "คุณจะทำอะไรคะ?"

เธอไม่อยากมีเรื่องน่าสะอิดสะเอียนอะไรกับไอ้ตาแก่พุงพลุ้ยสมองกลวงคนนี้หรอกนะ

ต่อให้จะต้องหาผู้ชายสักคน...

ในหัวของเฮ่อจือจือก็ผุดใบหน้าของเซวียเซินขึ้นมาทันที

ถึงจะเป็นไอ้หนุ่มจนๆ แต่ก็ยังมีหน้าตา...

อวี๋หมิงหล่างจุดบุหรี่ขึ้นสูบ ยิ้มอย่างมีเลศนัย "จือจือ ถ้าไม่ใช่เพราะผมช่วยดันคุณ คุณคงไม่มีโอกาสได้มาเป็นผู้บรรยายหลักวิชากฎหมายอาญาที่จื่อเป่ยเจินหรอกนะ"

"อีกอย่าง อาจารย์ผู้บรรยายหลักของจื่อเป่ยเจิน แค่ขายหนังสือติวสอบใบอนุญาตว่าความ รายได้ต่อปีก็ปาเข้าไปเท่านี้แล้ว" อวี๋หมิงหล่างทำมือเป็นตัวเลข

"ผู้บรรยายหลักของสถาบันติวสอบใบอนุญาตว่าความ ถ้าไปจัดบรรยายให้หน่วยงานยุติธรรมหรือหน่วยงานรัฐอื่นๆ รายได้ต่อรอบขั้นต่ำก็หมื่นหยวนขึ้นไป"

อวี๋หมิงหล่างค่อยๆ เดินบีบเข้ามาใกล้ "ถ้าคุณไม่ยอมรับ จะไปเมื่อไหร่ก็ได้นะ ผมไม่บังคับใจใคร"

"เพียงแต่ สัญญาผู้บรรยายหลักวิชากฎหมายอาญาของจื่อเป่ยเจิน...ผมเซ็นสัญญากับคุณได้ ก็ฉีกสัญญาทิ้งได้เหมือนกัน" อวี๋หมิงหล่างกุมจุดอ่อนของเฮ่อจือจือไว้แน่น "ค่าปรับผิดสัญญา ผมยังจ่ายไหวอยู่แล้ว"

เฮ่อจือจือกำหมัดแน่น คลายออก แล้วกำแน่นอีกครั้ง ก่อนจะคลายออก

จนกระทั่งอวี๋หมิงหล่างดับบุหรี่ อุ้มเฮ่อจือจือขึ้นไปวางบนโซฟา...

เฮ่อจือจือไม่ได้หลบและไม่ได้ขัดขืนอีกเลย...

อีกด้านหนึ่ง

เซวียเซินขับรถออกจากจื่อเป่ยเจิน พาชุยเจ๋อ จางต้าเผ้า และสวีอีเคอแวะไปที่ธนาคารก่อน แล้วบอกพนักงานว่าจะมาถอนเงิน

พนักงานธนาคารพอได้ยินว่าเขาต้องการถอนเงินสดห้าหมื่นหยวนในคราวเดียว ก็รีบเอาแก้วกระดาษมารินน้ำอุ่นให้เขาก่อนหนึ่งแก้ว "คุณผู้ชายครับ ทำไมถึงต้องการถอนเงินหรือครับ"

"การทำงานหรือการบริการของเรามีจุดไหนที่ยังทำได้ไม่ดีหรือเปล่าครับ"

เซวียเซินลูบคางอย่างลำบากใจ สีหน้าดูครุ่นคิด พลางถามว่า "อยากให้ผมพูดความจริง หรือพูดโกหกล่ะครับ"

"ความจริงครับ"

"ความจริงสินะ..." เซวียเซินยกแก้วขึ้นจิบ "ธนาคารฝั่งตรงข้ามถนนน่ะ ฝากเงินหนึ่งหมื่นหยวน แถมข้าวหอมเต้าฮวาหนึ่งถุงเล็ก"

ข้าวหอมเต้าฮวาที่เม็ดอวบอิ่มใสแวววาว พอนำไปหุงสุกเม็ดข้าวจะขึ้นเงามันวาว เนื้อสัมผัสนุ่มละมุนและมีรสหวานอ่อนๆ

อร่อยเป็นพิเศษ ยิ่งเคี้ยวยิ่งหอม

พนักงานธนาคาร : ?????

เซวียเซินตบไหล่พนักงาน "ไว้เมื่อไหร่ที่ธนาคารคุณฝากเงินแล้วแถมน้ำมันหนึ่งถัง ผมค่อยถอนจากที่นั่นเอามาฝากคืนนะ"

"อย่าแถมน้ำมันพืชล่ะ เปลี่ยนเป็นแถมน้ำมันเบนซินดีกว่า ช่วงนี้น้ำมันแพงขึ้นอีกแล้ว"

พนักงานธนาคาร "..."

เซวียเซินหิ้วข้าวหอมเต้าฮวาถุงเล็กๆ สองสามถุงอย่างอารมณ์ดี ยัดเข้าไปในกระโปรงท้ายรถ

ระหว่างทางไปกินข้าว ชุยเจ๋อประสาทตึงเครียดตลอดทาง คอยรีเฟรชหน้าเว็บไซต์ทางการและเวยปั๋วทางการของจื่อเป่ยเจินไม่หยุด

บนนั้นได้ลงเอกสารประกอบการสอนที่เซวียเซินกับเฮ่อจือจือเขียนไว้แล้ว

ชุยเจ๋อกวาดสายตามองยอดดาวน์โหลดที่เพิ่งปล่อยออกมาได้ไม่นาน...

[เซวียเซิน: ดาวน์โหลด 235 ครั้ง]

[เฮ่อจือจือ: ดาวน์โหลด 8,564 ครั้ง]

ชุยเจ๋อร้อนใจขึ้นมาทันที พอกดเข้าไปดูในเวยปั๋วของเฮ่อจือจือ ก็พบว่าเธอกำลังโปรโมตเอกสารประกอบการสอนที่ตัวเองเขียนลงในเวยปั๋ว

ซ้ำร้าย แอดมินซูเปอร์ทอปปิกของเฮ่อจือจือยังโพสต์โปรโมตเอกสารประกอบการสอนของเธอเป็นพิเศษอีกด้วย

ในโพสต์ระบุไว้ว่า...

เพียงดาวน์โหลดเอกสารประกอบการสอนของเฮ่อจือจือ แล้วนำภาพถ่ายหน้าจอมาแสดง ก็สามารถรับอั่งเปาเงินสดได้

ชุยเจ๋อทุบโต๊ะอย่างแรงหมัดหนึ่ง ก่อนจะผุดลุกขึ้นจากเก้าอี้ราวกับถูกไฟช็อต

ลูกค้ารอบๆ โต๊ะในร้านอาหารซีฟู้ดต่างหันมามองชุยเจ๋อเหมือนมองคนบ้า

ชุยเจ๋อมองเซวียเซินที่ยังคงแกะเปลือกปูอยู่อย่างกระวนกระวาย เขาร้อนใจจนแทบควบคุมตัวเองและการตัดสินใจไม่ได้แล้ว จึงกดเสียงต่ำคำรามออกมาว่า

"ยอดดาวน์โหลดของเฮ่อจือจือมากกว่าอาจารย์ตั้งยี่สิบเท่าแล้วนะครับ!"

"พวกเราจะทำยังไงกันดีล่ะครับ??"

เซวียเซินใช้ตะเกียบกลางคีบเป๋าฮื้อให้ชุยเจ๋อตัวหนึ่ง พลางยื่นมือไปตบไหล่เขา "เอาเถอะ อย่าเพิ่งใจร้อนไปนักเลย จะลนลานอะไรกัน?"

ชุยเจ๋ออ้าปากจะพูดแต่ก็กลืนคำพูดลงไป

ทว่าเมื่อสบเข้ากับสายตาเรียบเฉยของเซวียเซิน ชุยเจ๋อก็ยอมหุบปาก

ตลอดมื้ออาหาร ชุยเจ๋อกระสับกระส่ายว้าวุ่นใจไปหมด

เขาแอบเปิดโทรศัพท์ใต้โต๊ะอยู่หลายหนเพื่อเข้าเว็บไซต์ทางการของจื่อเป่ยเจินไปดูยอดดาวน์โหลดเอกสารประกอบการสอนของเฮ่อจือจือกับเซวียเซิน

[เซวียเซิน: ดาวน์โหลด 643 ครั้ง]

[เฮ่อจือจือ: ดาวน์โหลด 13,567 ครั้ง]

นี่คือตัวเลขล่าสุดที่ชุยเจ๋อรีเฟรชได้ตอนที่เซวียเซินลุกไปจ่ายเงิน

ยอดดาวน์โหลดของเฮ่อจือจือพุ่งสูงกว่าเซวียเซินถึงยี่สิบเท่าแล้ว

นี่แทบจะเป็นการกดเซวียเซินจมดินแล้วขยี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ยิ่งไปกว่านั้น เฮ่อจือจือยังบอกในเวยปั๋วอีกว่า คืนนี้จะเพิ่มไลฟ์สดรอบพิเศษ ดูทรงแล้วก็คงจะมาโปรโมตเอกสารประกอบการสอนของตัวเองเช่นกัน

ชุยเจ๋อนั่งอยู่บนเก้าอี้ด้วยความสิ้นหวัง ใบหน้าซีดเผือดไร้สีเลือด

เขากุมหน้าอก รู้สึกปั่นป่วนคลื่นเหียนในกระเพาะจนเวียนหัวตาลาย

ผ่านไปไม่กี่นาที ชุยเจ๋อก็อาเจียนออกมาอั้กใหญ่

อ้วกเหนียวเหนอะหนะส่งกลิ่นคาวเหม็นคลุ้งเลอะเทอะไปทั่ว

และในตอนนั้นเอง—

สวีอีเคอที่สุขุมมาโดยตลอดพลันถือโทรศัพท์กระโดดตัวลอยด้วยความตื่นเต้น ดีใจจนพูดจาตะกุกตะกัก "พวกเธอรีบดูสิคะ!"

"อาจารย์เซวีย ยอดดาวน์โหลดของอาจารย์เซวีย..."

"รีบดูเร็วเข้าค่ะ!!"