ตอนที่ 99 ภารกิจใหม่ ผังทักษะค่าความชั่วร้าย

ภายในห้องทำงานของอวี๋หมิงหล่าง

เมื่อเห็นเซวียเซินปรากฏตัว ซ้ำยังนั่งจิบชาอยู่บนโซฟาในห้องทำงานของตนอย่างสบายอารมณ์ สีหน้าของอวี๋หมิงหล่างก็ย่ำแย่ถึงขีดสุด

เมื่อครู่นี้เอง ยอดขายสมุดโน้ตกฎหมายอาญาของเซวียเซินเพิ่งทะลุหนึ่งแสนเล่ม

ยอดขายระดับนี้ เพียงพอที่จะสั่นสะเทือนไปทั่วทั้งวงการกฎหมาย!

อวี๋หมิงหล่างแค่นหัวเราะ ไม่อยากเสแสร้งแกล้งทำอีกต่อไป เขามองเซวียเซินพลางเอ่ยประชดประชัน "โอ๊ะ นี่มันอาจารย์เซวียคนดังทั่วเน็ตของเรานี่นา พอดังแล้วปีกกล้าขาแข็ง แฟนคลับตัวยงของคุณพากันไปด่าใต้เวยปั๋วของจื่อเป่ยเจิน ถามว่าทำไมพวกเราถึงไม่ยอมให้การโปรโมตระดับ A แก่คุณ แต่กลับให้แค่ระดับ B ตอนนี้คุณวิ่งโร่มาถึงห้องทำงานผม คิดจะมาอวดเบ่งวางก้ามหรือไง??"

เซวียเซินปรายตามองอวี๋หมิงหล่างด้วยแววตาเย็นชาเล็กน้อย

จากนั้นจึงหยิบหนังสือโอนหุ้นฉบับนั้นออกมา "นี่คือหนังสือโอนหุ้นที่คุณเซ็นด้วยตัวเองเมื่อตอนนั้น หุ้นห้าเปอร์เซ็นต์ของจื่อเป่ยเจิน ยังไม่ได้ทำเรื่องจดทะเบียนเปลี่ยนแปลงผู้ถือหุ้นเลยนะ"

"แก..." อวี๋หมิงหล่างอับอายจนหน้าดำหน้าแดง เขาชี้นิ้วใส่หน้าเซวียเซินแล้วด่ากราดออกมาทันที "เซวียเซิน แกคิดจะบีบฉันให้ตายจริงๆ ใช่ไหม"

ทว่า

ในวินาทีถัดมา

อวี๋หมิงหล่างกลับต้องชะงักงัน

เขามองดูอย่างไม่อยากเชื่อสายตา เมื่อเซวียเซินฉีกหนังสือโอนหุ้นฉบับนั้นออกเป็นสองส่วน สี่ส่วน แปดส่วน จนขาดวิ่นเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย แล้วโยนลงในเครื่องทำลายเอกสารในห้องทำงานของเขา

เป้าหมายที่เซวียเซินมาที่นี่ ไม่เคยเป็นการทวงเอาหุ้น 5% นั้นจากอวี๋หมิงหล่างเลย

เขาต้องหาทางได้รับความไว้วางใจจากอวี๋หมิงหล่าง เพื่อทำลายเครือข่ายธุรกิจมืดหนังสือละเมิดลิขสิทธิ์ของอีกฝ่ายให้สิ้นซาก หนังสือโอนหุ้นแผ่นนี้จึงเป็นข้อต่อรองที่ดีที่สุดในการซื้อใจอวี๋หมิงหล่าง

[ติ๊ง!]

[ตรวจพบพฤติกรรมที่เกี่ยวข้องของโฮสต์ เปิดใช้งานภารกิจ: ได้รับความไว้วางใจขั้นต้นจากอวี๋หมิงหล่าง แทรกซึมเข้าสู่ภายในขบวนการหนังสือละเมิดลิขสิทธิ์]

[รางวัลภารกิจ: ผังทักษะค่าความชั่วร้าย * 1]

[คำแนะนำ: ผังทักษะค่าความชั่วร้าย (ระดับต้น) สามารถมองเห็นค้อนพิพากษาที่ลอยอยู่เหนือศีรษะของผู้ต้องสงสัย หากค้อนพิพากษาเป็นสีแดงเข้มแสดงว่ามีความผิด หากค้อนพิพากษาเป็นสีเขียวอ่อนแสดงว่าบริสุทธิ์ไร้ความผิด]

เซวียเซินเอ่ยถามระบบในใจ "มองไม่เห็นตัวเลขที่แน่ชัดเหรอ"

[มองไม่เห็น ระดับผังทักษะค่าความชั่วร้ายของคุณในปัจจุบันยังต่ำเกินไป]

เซวียเซิน "ระดับ?"

[ผังทักษะค่าความชั่วร้ายแบ่งออกเป็นสี่ระดับ ได้แก่ ระดับต้น ระดับกลาง ระดับสูง และระดับมรณะ]

[ระดับต้น: มองเห็นได้ว่าผู้ต้องสงสัยมีความผิดหรือไม่]

[ระดับกลาง: มองเห็นได้ว่าค่าความชั่วร้ายของผู้ต้องสงสัยมีเท่าใด]

[ระดับสูง: มองเห็นได้ว่าผู้ต้องสงสัยก่อความผิดฐานใด]

[ระดับมรณะ: สามารถมองเห็นวิดีโอบลูเรย์ความคมชัดสูงของสถานที่เกิดเหตุ และสามารถใช้ค่าประสบการณ์ทนายความแลกเปลี่ยนเพื่อส่งออกวิดีโอจากระบบได้]

เซวียเซิน : !

โคตรเทพเลยโว้ย!!!

เขาเป็นทนายความคดีแพ่ง แต่บางครั้งก็ต้องเจอกับคดีอาญาที่จัดการได้ยาก ซึ่งต้องให้เขาไปทำหน้าที่ว่าความแก้ต่างให้แก่ผู้ต้องสงสัย

ในบางคราว เพื่อให้ตนเองพ้นผิด ผู้ต้องสงสัยก็มีโอกาสสูงที่จะโกหกทนายความ ทั้งที่ฆ่าคนมาแท้ๆ แต่กลับบอกว่าตัวเองบริสุทธิ์ ไม่มีส่วนผิด

หากอัปเกรดผังทักษะค่าความชั่วร้ายไปถึงระดับสูง หรือแม้กระทั่งระดับมรณะได้ละก็...

มันจะสะใจขนาดไหนกันเชียว...

เลิศสุดๆ ไปเลย!!

เซวียเซินกำลังคุยกับระบบ แววตาจึงดูเหม่อลอยไปบ้าง

ในเวลาเดียวกัน อวี๋หมิงหล่างเองก็กำลังตกตะลึงจนเหม่อลอย

อวี๋หมิงหล่างมองดูเครื่องทำลายเอกสารที่ส่งเสียงหึ่งๆ อึ้งไปเกือบสองสามนาทีถึงได้สติ แล้วถามเซวียเซินอย่างงุนงงสับสน "นาย... นายทำบ้าอะไรเนี่ย"

เซวียเซินมีสายตาเรียบเฉย "ผมไม่ได้มาบีบคุณให้ตาย แต่ผมมาช่วยชีวิตคุณต่างหาก"

อวี๋หมิงหล่างแค่นเสียงหัวเราะเยาะ เห็นได้ชัดว่าไม่เชื่อว่าเซวียเซินจะมีเจตนาดีขนาดนั้น "นายเนี่ยนะ? ช่วยฉัน? ฉันจำเป็นต้องให้นายมาช่วยตั้งแต่เมื่อไหร่"

"ในมือคุณมีหนังสือเถื่อนเรื่อง 'เฮ่อจือจือสอนกฎหมายอาญา' อยู่ไม่น้อย ตอนนี้ของค้างสต็อก ขายไม่ออกแล้วใช่ไหมล่ะ" เซวียเซินแทงใจดำเข้าอย่างจัง

สีหน้าของอวี๋หมิงหล่างพลันแข็งค้าง

ใบหน้ามืดครึ้มจนแทบจะคั้นน้ำหมึกออกมาได้

เขาเอ่ยเสียงเย็น "ฉันไม่รู้ว่านายพูดเรื่องอะไร"

[ระดับความระแวงของอวี๋หมิงหล่าง +20]

[คำแนะนำ: เมื่อระดับความระแวงถึง 100 การเจรจาจะล้มเหลว เมื่อระดับความระแวงลดลงเหลือ 0 การเจรจาจะสำเร็จ]

สายตาอันเฉียบคมของอวี๋หมิงหล่างเจือความเย็นเยียบ พลางแค่นหัวเราะ "เจ้าเด็กชุยเจ๋อนั่น ลับหลังคงด่าจื่อเป่ยเจินไว้ไม่น้อยสินะ มันพูดอะไรกับนายบ้างล่ะ"

"ชุยเจ๋อไม่เคยด่าจื่อเป่ยเจินครับ" เซวียเซินกล่าว

[ระดับความระแวงของอวี๋หมิงหล่าง +30]

เซวียเซินปรายตามองอวี๋หมิงหล่างอย่างเรียบเฉย "เขาด่าแค่คุณ"

อวี๋หมิงหล่าง : ?

[ระดับความระแวงของอวี๋หมิงหล่าง -15, ความประทับใจ +10]

การเจรจายังเพิ่มความประทับใจได้ด้วยเนี่ยนะ?!

เซวียเซินลองหยั่งเชิงพูดต่อ "ชุยเจ๋อบอกว่า คนอย่างคุณ ถ้าอยากมีลูกเต็มบ้านหลานเต็มเมือง ก็คงต้องให้เพื่อนฝูงช่วยทำแล้วล่ะ"

[ระดับความระแวงของอวี๋หมิงหล่าง -10, ความประทับใจ +10]

"...?" ยังมีคนชอบโดนด่าด้วยเหรอเนี่ย เซวียเซินจึงพูดต่ออีกประโยค "ชุยเจ๋อยังบอกอีกว่า คุณมันก็แค่ปลาไหลโคลนเน่าที่แตะโดนน้ำทะเลนิดหน่อย ก็นึกว่าตัวเองเป็นซีฟู้ดหรู"

[ความประทับใจของอวี๋หมิงหล่าง +5]

"ชุยเจ๋อยังบอกด้วยว่า ตอนคุณเรียน อาคารเรียนของโรงเรียนต้องติดกระจกไว้ ก็เพื่อให้คุณรู้ว่าหน้าตาอัปลักษณ์ก็ต้องขยันอ่านหนังสือให้มาก" เซวียเซินซ้ำดาบสองต่อ ทุ่มเทแรงกายแรงใจสนองความต้องการอยากโดนด่าของอวี๋หมิงหล่างอย่างเต็มที่

[ความประทับใจของอวี๋หมิงหล่าง +1]

อวี๋หมิงหล่างมองเซวียเซินอย่างครุ่นคิด พลางพยักหน้าในใจ

แม้ว่าชุยเจ๋อจะด่าเขาได้แสบทรวงระคายหูขนาดนั้น...

แต่อย่างน้อยก็แสดงให้เห็นว่า เซวียเซินพูดความจริงกับเขา

อวี๋หมิงหล่างรู้สึกในใจว่า คนอย่างเซวียเซิน... ดูท่าทางจะซื่อตรงจริงใจไม่เบา

เซวียเซินสังเกตสีหน้าของอวี๋หมิงหล่างอย่างละเอียด จนกระทั่งค่าความประทับใจและความระแวงนิ่งสนิทแล้ว เซวียเซินจึงเริ่มเข้าเรื่องจริงจัง "เรื่องที่แฟนของชุยเจ๋อถูกจื่อเป่ยเจินฟ้องร้องข้อหาขายหนังสือละเมิดลิขสิทธิ์จนต้องเข้าคุก เขาก็บอกผมหมดแล้วครับ"

อวี๋หมิงหล่างยิ้มเหมือนไม่ยิ้ม หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดส่งข้อความออกไปอย่างเงียบเชียบ

จากนั้น อวี๋หมิงหล่างก็มองมาที่เซวียเซิน "เหรอ แล้วเรื่องนี้นายมองยังไงล่ะ นายเชื่อคำพูดของชุยเจ๋อ หรือเชื่อจื่อเป่ยเจิน เชื่อฉัน"

คำถามนี้เป็นกับดัก

หากเซวียเซินบอกว่าเชื่อชุยเจ๋อ ก็ไม่มีความจำเป็นต้องคุยกันต่ออีก

หากเซวียเซินบอกว่าเชื่ออวี๋หมิงหล่าง อวี๋หมิงหล่างก็ไม่มีทางเชื่อเขาเช่นกัน

ดังนั้น เซวียเซินจึงยิ้มพลางตอบว่า "ผมไม่เชื่อใครทั้งนั้นครับ"

"ในฐานะทนายความ รากฐานของการประกอบวิชาชีพนี้ คือการเชื่อมั่นในกฎหมาย"

"และกฎเหล็กของการเป็นทนายความ คืออย่าไปเชื่อใครทั้งนั้น นอกจากตัวผมเอง"

[ระดับความระแวงของอวี๋หมิงหล่าง -10, ระดับความระแวงปัจจุบัน: 15/100]

"คุณอวี๋ครับ..." เซวียเซินจิบชาหนึ่งอึก แล้วเอ่ยอย่างเนิบนาบ "ผมบอกคุณตามตรงเลยนะ ผมสนใจเค้กก้อนโตที่มีกำไรมหาศาลอย่างหนังสือละเมิดลิขสิทธิ์นี่มาก ผมอยากได้ส่วนแบ่งสักชิ้น"

"พอพวกเรากลายเป็นตั๊กแตนที่ผูกอยู่บนเชือกเส้นเดียวกันแล้ว ผมจะเชื่อคุณหรือไม่ มันยังสำคัญอยู่อีกเหรอครับ"

"ส่วนชุยเจ๋อ เขาจะเป็นหรือตาย... มันเกี่ยวอะไรกับผมด้วยล่ะ" เซวียเซินถามอวี๋หมิงหล่างกลับ ด้วยทักษะการแสดงอันยอดเยี่ยมขั้นเทพ

สายตาที่เฉยชา สีหน้าที่ไร้หัวใจ ท่าทางแบบนายทุนหน้าเลือด...

ราวกับว่าเป็นคนโฉดชั่วสารเลวที่พร้อมจะขายทุกอย่างและทรยศคนทั้งโลกเพื่อเงินจริง ๆ

[ระดับความระแวงของอวี๋หมิงหล่าง -5]

ชัยชนะอยู่แค่เอื้อม!

ในตอนนั้นเอง ประตูห้องทำงานของอวี๋หมิงหล่างก็ถูกถีบเปิดออกอย่างรุนแรง

เซวียเซินหันหน้าไปมอง ก็เห็น—

ชุยเจ๋อผู้มีใบหน้ามืดมนอำมหิต ก้มหน้าเดินเข้ามาโดยไม่พูดไม่จาแม้แต่คำเดียว

รังสีไอสังหารรอบตัวเขาหนักหน่วงรุนแรง ราวกับทั่วร่างกำลังแผ่ไอดำทมิฬออกมา

ยามที่ชุยเจ๋อเงยหน้าขึ้นมองเซวียเซิน ดวงตาที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอยสีแดงก่ำคู่นั้น มีแต่จิตสังหารและความโกรธแค้นจากการถูกทรยศหักหลัง

"เซวียเซิน นายหลอกฉัน..."