ตอนที่ 60 เขามองเห็นความเป็นไปได้ที่วัฒนธรรมดั้งเดิมจะโด่งดังเป็นพลุแตกจากกู้ฟาน

[เซี่ยงเล่อเฉิงมอบจรวด 10 ลำให้สตรีมเมอร์]

[หลินอี้มอบจรวด 10 ลำให้สตรีมเมอร์]

[ตู้ฮุยมอบจรวด 20 ลำให้สตรีมเมอร์——รวมของหวังผิงด้วย! บัญชีหวังผิงโดนแบนห้ามคุย!]

[หร่านถงซินมอบจรวด 10 ลำให้สตรีมเมอร์]

"ฮือๆๆ กู้ฟานประสบความสำเร็จจนได้ดีแล้วจริงๆ มีของขวัญเพียบเลย!"

"หลินอี้กำลังจัดคอนเสิร์ตอยู่ไม่ใช่เหรอ? ยังอุตส่าห์มาด้วย! สปอยล์กู้ฟานเกินไปแล้วมั้ง!"

"บัญชีของหวังผิงโดนแบนเหรอ? ขำจะตายอยู่แล้ว เขาไปด่ากับพวกแอนตี้มาอีกแล้วใช่ไหมเนี่ย!"

"เดี๋ยวสิ! โดนแบนห้ามคุยก็ไม่ได้แปลว่าส่งของขวัญไม่ได้นี่! ฉันรู้สึกว่าตู้ฮุยโดนหลอกเข้าแล้วล่ะ!"

กู้ฟานมองของขวัญที่หลั่งไหลเข้ามาเป็นพรวนจึงกดหยุดเสียงดนตรีประกอบชั่วคราว แล้วยิ้มพลางกล่าวขอบคุณยกใหญ่

พร้อมกันนั้นยังเอ่ยประโยคเด็ดออกมาประโยคหนึ่ง

"ผมขอแนะนำให้บรรดารุ่นพี่โอนเงินเข้าบัญชีตรงเลยดีกว่าครับ! จะได้ไม่มีคนกลางมากินส่วนต่าง!"

พอเห็นกู้ฟานกวนประสาทขนาดนี้ บรรดาแฟนคลับต่างพากันขำลั่นทันที

"กู้ฟานกล้าพูดจริง ระวังเวยป๋อจะสั่งปิดห้องไลฟ์นายนะ!"

"กู้ฟาน พวกเราต้องระวังหน่อยนะ ฉันยังดูหน้าหล่อๆ ของนายไม่จุใจเลย! ห้องไลฟ์จะถูกปิดไม่ได้เด็ดขาด!"

"กวนประสาทเกินไปแล้วจริงๆ!"

"แอดมินล่ะ? แอดมินอยู่ไหน! นี่มันห้องไลฟ์แบบไหนกันเนี่ย! ห้องไลฟ์พวกคุณทำคนอื่นเสียผู้เสียคนหมดแล้วนะ!"

"ฮิๆ ฉันก็จะส่งของขวัญให้กู้ฟานเหมือนกัน"

ขณะที่แฟนๆ กำลังคิดจะส่งของขวัญ

จู่ๆ ก็พบว่าห้องไลฟ์ปิดรับของขวัญกะทันหัน

"??? เกิดอะไรขึ้น? ทำไมส่งของขวัญไม่ได้แล้วล่ะ!"

"ของขวัญเยอะเกินไปจนระบบบั๊กหรือเปล่าเนี่ย!"

"เป็นไปได้นะ!"

"@แอดมินพริกฆ่าปลา เกิดเรื่องอะไรขึ้นกันเนี่ย!"

ในขณะที่แฟนคลับกำลังสับสนงุนงง

กู้ฟานที่อยู่หน้าจอก็เอ่ยยิ้มๆ

"ทุกคนไม่ต้องส่งของขวัญให้ผมแล้วนะครับ! ผมปิดระบบส่งของขวัญไปแล้ว!"

"ผมเป็นนักร้อง หาเงินจากผลงานเพลงเท่านั้น ถ้าทุกคนอยากสนับสนุนผม ก็สมัครสมาชิกแล้วไปฟังผลงานเพลงของผมก็พอแล้วครับ!"

"การไลฟ์สดก็แค่มาเจอทุกคน มาพูดคุยกัน ไม่จำเป็นต้องส่งของขวัญให้เลยครับ"

"เรามาพบหน้ากัน ไม่ได้มาเพื่อให้พวกคุณต้องเทกระเป๋าเงินจนหมดตัวนะ!"

"โดยเฉพาะแฟนคลับที่อายุยังน้อย!"

"ตอนนี้ยังอยู่ในเดือนกันยายน อากาศค่อนข้างร้อน"

"เอาเงินที่คิดจะส่งของขวัญให้ผมไปซื้อไอศกรีม หรือซื้อชานมสักแก้ว แล้วค่อยกลับมาดูไลฟ์ของผม แบบนั้นจะไม่ดีกว่าเหรอครับ?"

"ถ้าเป็นแบบนั้น ผมเองก็คงมีความสุขมากเช่นกันครับ"

คำพูดทั้งหมดนี้ล้วนออกมาจากก้นบึ้งของหัวใจกู้ฟานทั้งสิ้น

กู้ฟานหวังว่าแฟนคลับจะรักตัวเองให้มากขึ้น

เหมือนกับประโยคแรกที่เขาพูดออกมาตอนเพิ่งมาถึงโลกใบนี้

"ก่อนที่จะรักคนอื่น ต้องรักตัวเองก่อน!"

กู้ฟานรู้ซึ้งดีว่าเวลาแฟนคลับอยู่ต่อหน้าไอดอล พวกเขามักจะสูญเสียสติและเหตุผลได้ง่ายดายเพียงใด

เขาเคยเห็นมากับตาตัวเองแล้ว!

เคยเห็นแฟนคลับจำนวนมากยอมอดออมรัดเข็มขัด แต่กลับยอมทุ่มเงินมหาศาลเพื่อไอดอลได้โดยไม่เสียดาย!

เคยเห็นแฟนคลับจำนวนมากยอมกินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป แต่เวลาซื้อสินค้าของไอดอลกลับไม่กะพริบตาแม้แต่น้อย!

เคยเห็นแฟนคลับจำนวนมากแม้แต่เสื้อผ้าสักตัวยังตัดใจซื้อไม่ลง แต่กลับยอมทุ่มหมดเนื้อหมดตัวเพื่อไปดูคอนเสิร์ตของไอดอลสักครั้ง

นี่มันไม่ดีเลย!

นี่ไม่ใช่สภาวะการตามดาราที่ดีต่อสุขภาพ

สิ่งนี้สร้างความกดดันให้กู้ฟานเป็นอย่างยิ่ง

เขารู้สึกไม่คุ้มค่าแทนแฟนคลับเหล่านั้น!

การมีอยู่ของเขาคือการนำพาความสุขมาให้แฟนๆ

ไม่ใช่การสร้างภาระให้แฟนคลับ และสร้างภาระให้ครอบครัวของพวกเขา!

และไม่ใช่การนำพาความกดดันทางการเงิน รวมถึงความกดดันในชีวิตมาให้พวกเขา!

เขาไม่อยากให้แฟนคลับต้องไปกินแกลบช่วงสิ้นเดือนเพราะการไลฟ์สดเพียงครั้งเดียวของเขา

หากทำเรื่องแค่นี้ไม่ได้ กู้ฟานยอมไปหาร้องเพลงเปิดหมวกตามข้างถนน ขอแค่หาเลี้ยงปากท้องได้ก็พอ

หลังจากได้ฟังคำพูดชุดนี้ของกู้ฟาน

แฟนคลับในห้องไลฟ์ต่างรู้สึกซาบซึ้งใจอย่างลึกซึ้ง

"รู้สึกซึ้งจนบอกไม่ถูก ทำยังไงดีเนี่ย?"

"กู้ฟานเขาสุดยอดจริงๆ ฉันจะร้องไห้อยู่แล้ว!"

"เขารักพวกเรามากจริงๆ เลยนะ!"

"ดีเกินไปแล้ว! ไม่เคยเห็นดาราไอดอลคนไหนดีขนาดนี้มาก่อนเลย!"

"ดาราบ้านอื่นแทบจะมองแฟนคลับเป็นต้นหอมรอให้เชือด แต่กู้ฟานกลับแทบจะทะนุถนอมแฟนคลับเหมือนของล้ำค่า!"

"สิ่งที่เรียกว่าไอดอลคุณภาพเป็นยังไงน่ะเหรอ! นี่ไงล่ะ!"

"จบกัน ยิ่งรักกู้ฟานเข้าไปใหญ่แล้ว!"

หลังจากพูดไปมากมาย

จู่ๆ กู้ฟานก็ยิ้มออกมา

เขาคิดถึงแฟนคลับในชาติก่อนขึ้นมานิดหน่อยแล้วสิ

เหมือนกับแฟนคลับในชาตินี้ไม่มีผิด!

น่ารักเหมือนกันเลย!

กู้ฟานยิ้มพลางกดเปิดดนตรีประกอบเพลง "รักนั้นเรียบง่าย"

"ต่อไปขอเชิญทุกคนรับฟัง! 'รักนั้นเรียบง่าย' ครับ"

อินโทรเพลงที่แฟนคลับในห้องไลฟ์สดคุ้นเคยเป็นอย่างดีเริ่มดังขึ้น

"ลืมไปแล้วว่าเริ่มต้นอย่างไร~ บางทีอาจเป็นเพราะรู้สึก~ อะไรบางอย่างต่อเธอ~"

เสียงร้องอันไพเราะพลิ้วไหวใสกระจ่างและน่าฟังดั่งสายธารที่รินไหล

เสียงเพลงเริ่มแผ่ก้องกังวานผ่านห้องไลฟ์สด

ก้องกังวานลึกเข้าไปในหัวใจของเหล่าแฟนคลับ

เพลงนี้ ร้องให้พวกเขาฟังจริง ๆ

ผู้ชมในห้องไลฟ์สดฟังเพลง พลางนึกถึงคำพูดของกู้ฟาน และพิมพ์ข้อความกระสุนรัว ๆ

"ฮือๆๆ! เพลงนี้เพราะมากเลย!"

"กู้ฟาน! I LOVE YOU!"

"พี่น้องที่เพิ่งเข้ามาใหม่ ช่วยกดติดตามกันหน่อยนะ!"

"เสียงร้องเหมือนผ่านการจุมพิตจากทูตสวรรค์จริง ๆ!"

"เมนต์บนคิดแคบไปแล้ว! นี่มันเสียงของทูตสวรรค์ชัด ๆ เลยต่างหาก!"

จิงตู

ศูนย์สถานีวิทยุและโทรทัศน์แห่งหัวกั๋ว

"ปรมาจารย์เหมย ท่านสั่งสอนลูกศิษย์คนนี้ได้ยอดเยี่ยมจริง ๆ นะครับ!"

ลวี่หงอี้ รองผู้อำนวยการสถานีวิทยุและโทรทัศน์แห่งหัวกั๋วมองกู้ฟานในห้องไลฟ์สดพลางเอ่ยชม "ทั้งคุณธรรมและฝีมือยอดเยี่ยมเปี่ยมล้น! อนาคตต้องรุ่งโรจน์ไร้ขีดจำกัดแน่นอน!"

"ฮึ่ม! เจ้าเด็กนี่เรื่องนี้ก็ใช้ได้อยู่หรอก! แต่ติดตรงที่ซนเกินไป! ไม่มีความสุขุมเอาเสียเลย"

คำพูดนี้ฟังดูเหมือนเหมยฉางหลินกำลังตำหนิข้อเสียของกู้ฟาน

แต่ขอแค่ไม่โง่ ใคร ๆ ก็รู้ว่าเหมยฉางหลินกำลังถ่อมตัวอยู่ต่างหาก!

ดูสิ หางตาของเขายังแฝงแววยิ้มไว้ชัดเจนเลยนี่ไง!

ลวี่หงอี้เป็นคนฉลาดเป็นกรด ย่อมไม่มีทางมองไม่ออก

ก่อนหน้านี้ตอนที่เหมยฉางหลินบันดาลโทสะอยู่ที่นี่เขาไม่อยู่ เหมยฉางหลินจึงด่ากราดคนใต้บังคับบัญชาของเขาไปยกหนึ่ง

วันนี้เขาเชิญเหมยฉางหลินมาก็เพื่อจะให้ชายชราผู้นี้คลายอารมณ์โกรธลง

อีกทั้งยังมีเรื่องอยากจะขอให้เหมยฉางหลินช่วยด้วย

เพราะว่า——

เขามองเห็นความเป็นไปได้ที่วัฒนธรรมดั้งเดิมจะโด่งดังเป็นพลุแตกจากตัวกู้ฟาน!

ปล. สุดท้ายนี้ หวังว่าทุกคนจะไม่แอบอ้างเป็นผมในช่องคอมเมนต์แล้วบอกว่าจะตัดจบหรือเทนิยายอะไรทำนองนั้นนะครับ มันส่งผลกระทบต่อการอ่านของนักอ่านปกติจริง ๆ

ทุกครั้งที่เสียนักอ่านไปส่วนหนึ่ง รายได้ของทิงเสียนก็จะลดลงไปด้วย!

เรื่องนี้ทำร้ายจิตใจคนเขียนมากจริง ๆ นะ! ทิงเสียนจะอดตายเอาได้นะเนี่ย!!!

เพราะฉะนั้น ได้โปรดอย่าทำแบบนี้อีกเลยนะครับ!!!

เรื่องนี้เริ่มต้นที่หนึ่งล้านคำขึ้นไปแน่นอน! ผมพูดเองแหละ!!!