ตอนที่ 70 สัญญาคอนเสิร์ตสองปี!

ใบหน้าคมสันได้รูปกับดวงตาดำขลับล้ำลึกของกู้ฟานแฝงไว้ด้วยความรู้สึกลึกซึ้งเป็นพิเศษ

เมื่อผสานเข้ากับการขับร้องที่เปี่ยมล้นไปด้วยอารมณ์

ก็กุมหัวใจของผู้ชมในฮอลล์ได้ในพริบตา

"กู้ฟานหล่อมาก!!!"

"กรี๊ดดดด! หล่อกลบหลินอี้มิดเลย!"

"ไปบอกหลินอี้ทีว่าหลังจากนี้ไม่กลับไปหาแล้วนะ!"

"เพราะมากอะ! เพลงนี้ชื่อนักแสดงใช่ไหม พอกลับไปจะฟังวนซ้ำเลย"

หลินอี้ยืนอยู่ริมเวที ปล่อยเวทีให้กู้ฟานอย่างเต็มที่

เมื่อได้ยินคำพูดล้อเล่นของแฟนคลับตัวเอง เขาก็ยิ้มน้อย ๆ

สิ่งที่เขาต้องการคือผลลัพธ์แบบนี้แหละ

ช่วยเพิ่มกระแสความนิยมให้กู้ฟาน

ส่วนเรื่องที่แฟนคลับจะเทเขาไปหากู้ฟานหรือไม่นั้น

เขาไม่สนใจหรอก

คนที่ชอบเขาจริง ๆ ย่อมไม่มีทางเลิกชอบ

และคนที่จะเลิกชอบ ต่อให้ไม่มีกู้ฟาน ก็คงเลิกชอบเพราะหลี่ฟาน โจวฟาน หรือหวังฟานอยู่ดี

สิ่งที่เขาทำได้มีเพียงเป็นตัวของตัวเองให้ดีที่สุด

เรื่องอื่น ๆ ก็ปล่อยให้แฟนคลับตัดสินใจกันเอาเอง

กู้ฟานเองก็รู้ความคิดของหลินอี้

ก็แค่ต้องการช่วยเพิ่มกระแสให้เขาเท่านั้น

แต่ที่นี่เป็นเวทีหลักของคนอื่น

กู้ฟานไม่ได้ชอบที่จะฉายเดี่ยว เขาจึงหยิบไมโครโฟนออกจากขาตั้ง ร้องเพลงพลางเดินตรงไปยังหลินอี้

เสียงเพลงลอยละล่องไปข้างหน้าตามจังหวะก้าวเท้าของเขา

"ที่แท้เมื่อความรักปลดเปลื้องการระวังตัว สิ่งเหล่านั้นต่างหากคือบททดสอบ..."

ร้องมาถึงตรงนี้ กู้ฟานก็เดินมาถึงข้างกายหลินอี้พอดี เขายิ้มพลางยื่นไมค์ไปจ่อที่ริมฝีปากของหลินอี้แล้วถามว่า "พี่อี้ร้องเป็นไหมครับ"

หลินอี้ผายมือออกอย่างจนใจ

กู้ฟานน้องชายคนนี้ของเขาก็นิสัยแบบนี้ตลอดเลย!

เขาจะทำยังไงได้ล่ะ ก็ต้องร้องน่ะสิ

หลินอี้ยิ้มแล้วเริ่มเปล่งเสียงร้องทันที

"ไม่มีความเห็น เธอจะเอายังไงฉันก็แล้วแต่ทั้งนั้น~"

ร้องจบหนึ่งท่อน หลินอี้ก็ยื่นไมค์ของตัวเองให้กู้ฟานบ้าง

เสียงของกู้ฟานดังขึ้นอีกครั้ง

"ฝีมือการแสดงของเธอก็มีจำกัด ไม่ต้องกล่าวคำขอบคุณหรอก เลิกรากันไปแบบเรียบง่ายเถอะ~"

ทั้งสองคนประสานเสียงร้องพร้อมกัน

"ฉันที่ควรให้ความร่วมมือกับการแสดงของเธอกลับแกล้งทำเป็นมองไม่เห็น อย่าบีบให้คนที่รักเธอที่สุดต้องเล่นสดตามน้ำไปเลย~"

และจากการสลับกันยื่นไมค์ร้องประสานกันแบบนี้

เสียงกรีดร้องฮือฮาใต้เวทีก็แทบจะถล่มเวทีให้พังราบ

"กรี๊ดดดด! สองคนนี้ดีต่อใจมาก!"

"แย่แล้ว ฉันเริ่มอินแล้วอะ! น่าชิปชะมัดเลย!"

"เรื่องราวบนเวทีของพี่ใหญ่ปากร้ายใจดีหลินอี้กับน้องเล็กแสนอบอุ่นกู้ฟาน!"

"ช่วยผูกเรือคู่นี้ไว้แน่น ๆ เลยนะ ขอบคุณค่ะ!"

"ร้องเพราะกันทั้งคู่เลย! นี่น่ะเหรอการร่วมมือกันของสายพลังเสียงสองคน! ชอบจังเลย!"

บรรดาแฟนคลับต่างพากันรู้สึกว่าค่าบัตรวันนี้คุ้มยิ่งกว่าคุ้ม!

ไม่เพียงแต่ได้ฟังหลินอี้ร้องเพลง!

แต่ยังได้ฟังกู้ฟานร้องเพลงอีกด้วย!

และที่สำคัญที่สุดที่สุดที่สุดคือยังได้ฟินกับโมเมนต์คู่ชิปด้วย!

สุดยอดไปเลย!

เพลงจบลงไปหนึ่งเพลง

หลินอี้หยิบไมโครโฟนขึ้นมาแล้วตะโกนอย่างตื่นเต้น "หนุ่มหล่อตัวสำรองของวันนี้ ทุกคนชอบกันไหมครับ"

คำตอบจากแฟนคลับดังกลับมาทันที

"ชอบ!"

"งั้นคิดว่าใครหล่อที่สุด!"

"กู้ฟาน!"

"ชิ~"

หลินอี้เบะปากแล้วพูดว่า "พวกไม่รู้จักชื่นชมความหล่อเอ๊ย!"

แฟนคลับพากันหัวเราะครืน

เห็นได้ชัดว่าคำพูดของหลินอี้ไม่ได้รับการยอมรับจากทุกคน

เขาแอบชำเลืองมองกู้ฟานที่อยู่ข้าง ๆ เล็กน้อย

เอาเถอะ!

ก็แค่หล่อกว่าเขา 'นิดเดียว' เอง!

บรรยากาศในงานยอดเยี่ยมมาก

หลินอี้จึงตีเหล็กตอนที่ยังร้อนอยู่

"งั้นตอนนี้เรามาเริ่มสุ่มเลือกผู้ชมเพื่อขอเพลงกันดีไหมครับ"

"ดี!"

ภายใต้การกวาดกล้องไปรอบ ๆ

เงาร่างของหญิงสาวคนหนึ่งก็ปรากฏขึ้นบนจอยักษ์

ทีมงานรีบส่งไมโครโฟนไปให้หญิงสาวอย่างรวดเร็ว

หญิงสาวมองหลินอี้กับกู้ฟานบนจอใหญ่ด้วยความประหลาดใจระคนดีใจ

เธอชื่อว่านซินเอ๋อร์

เป็นแฟนคลับของหลินอี้มาโดยตลอด

จนกระทั่งกู้ฟานปรากฏตัว เธอก็กลายมาเป็นแฟนคลับของกู้ฟานเพิ่มอีกคน

วันนี้ได้มาคอนเสิร์ตของหลินอี้ เดิมทีเธอก็ดีใจมากอยู่แล้ว

เมื่อได้เห็นกู้ฟานมาปรากฏตัวในคอนเสิร์ตของหลินอี้ ระดับความสุขในใจเธอก็พุ่งคูณสองขึ้นมาทันที!

ไม่คิดเลยว่าตอนนี้จะยังถูกหลินอี้เลือกให้ขอเพลงอีก!

ความสุขทะลุพิกัดไปแล้ว!

ว่านซินเอ๋อร์ถือไมโครโฟนด้วยความประหม่าอย่างยิ่ง

แต่แววตาของเธอกลับเป็นประกายสดใส

เปล่งประกายแสงแห่งนักชิปตัวยง!

หลังจากลังเลอยู่นาน เธอก็เอ่ยถามอย่างระมัดระวัง "หนูขอถามอะไรพวกพี่สักเรื่องได้ไหมคะ"

"ได้แน่นอนครับ!" หลินอี้ยิ้มพลางพยักหน้า

"ถ้าคราวหน้าพี่กู้ฟานจัดคอนเสิร์ต พวกพี่จะขึ้นเวทีด้วยกันอีกไหมคะ" ว่านซินเอ๋อร์ถาม

หลินอี้หันไปมองกู้ฟานแล้วยิ้มพลางพูดว่า "ถามนายอยู่นะ! จะเชิญฉันไหมเนี่ย!"

"อ้าว?"

กู้ฟานยิ้มแล้วตอบว่า "เชิญสิครับ เชิญแน่นอน!"

ตอนนี้หลินอี้เชิญเขามาช่วยงานเวที

นอกจากในอนาคตหลินอี้จะติดธุระจนมาไม่ได้ ไม่อย่างนั้นเขาก็ต้องเชิญหลินอี้มาแน่นอน

ว่านซินเอ๋อร์ถามต่ออีกว่า "แล้วพี่จะจัดคอนเสิร์ตเมื่อไหร่เหรอคะ!"

พอเธอถามขึ้นมาแบบนี้

เหล่านักชิปคนอื่นๆ รวมถึงแฟนคลับของกู้ฟานต่างก็พากันหันไปมองกู้ฟาน

พวกเขาก็อยากไปฟินกับคู่ชิปแบบติดขอบเวทีเหมือนกัน!

ยิ่งไปกว่านั้น ในฮอลล์ยังมีอีกหลายคนที่ชอบทั้งหลินอี้และกู้ฟานควบคู่กัน

พวกเขาจึงยิ่งส่งเสียงเฮแซวกันอย่างตื่นเต้น

"ใช่แล้ว! จะจัดคอนเสิร์ตเมื่อไหร่เหรอครับ!"

"กู้ฟาน! นายเดบิวต์มาจะครบสิบวันแล้วนะ! ถึงเวลาจัดคอนเสิร์ตได้แล้ว!"

"คอนเสิร์ต! คอนเสิร์ต! คอนเสิร์ต!"

"พวกเราอยากดูนายระเบิดเวทีด้วยเพลง 'แผนที่ขุนเขาสายน้ำ'!"

กู้ฟานตกอยู่ในห้วงความคิด

ยังไม่ต้องพูดถึงเรื่องที่คุณสมบัติของเขาจะถึงขั้นหรือเปล่า

แค่สภาพร่างกายของเขาในตอนนี้ ก็ไม่สามารถพยุงให้เล่นคอนเสิร์ตจนจบงานได้แล้ว

เพราะด้วยนิสัยของเขา ไม่มีทางลิปซิงก์เด็ดขาด

ถ้าต้องร้องสดเปิดไมค์เต็มระบบตลอดคอนเสิร์ตหลายชั่วโมง มันจะเหนื่อยล้าสาหัสเอาเรื่องจริงๆ

หากเขาอยากจะจัดคอนเสิร์ตจริงๆ อย่างน้อยที่สุดก็ต้องอีกสองปีข้างหน้า

ในเมื่อเป็นเช่นนั้น

กู้ฟานจึงยิ้มแล้วเอ่ยขึ้น

"คงต้องอีกสองปีครับ! อีกสองปีรอให้ร่างกายของผมฟื้นตัว แล้วปล่อยเพลงออกมามากกว่านี้อีกสักหน่อย พวกเราค่อยมาจัดคอนเสิร์ตกัน ดีไหมครับ"

"หวังว่าถึงเวลานั้นทุกคนจะมาร่วมงานกันได้นะครับ"

"อย่าเอาแต่พูดเล่นกันนะ ไม่อย่างนั้นถ้าถึงเวลาแล้วไม่มีใครมาเลย ผมคงเขินแย่!"

ผู้ชมตอบรับกู้ฟานกลับมาทันที

"ไม่มีทาง! ไปแน่นอน!"

"ไปชัวร์ๆ เลยพี่! ถึงตอนนั้นผมจะพาแฟนไปด้วย!"

"แล้วทำไมวันนี้นายไม่พาแฟนมาด้วยล่ะ"

"อะแฮ่ม... พอดีผมกดบัตรคอนเสิร์ตรอบนี้ได้แค่ใบเดียวอะ"

"สุดยอด แฟนเอ็งร้องไห้เป็นลมในห้องน้ำไปแล้วมั้ง!"

พูดพลางกู้ฟานก็หันไปมองเด็กสาวที่ถือไมโครโฟนอยู่

เขายิ้มบางๆ พลางเอ่ยว่า

"โดยเฉพาะหนูเลยนะ หนูเป็นคนเปิดประเด็นเรื่องคอนเสิร์ตขึ้นมา"

"อีกสองปีหนูต้องมาให้ได้นะ เดี๋ยวผมจะเตรียมบัตรไว้ให้หนึ่งใบ"

ว่านซินเอ๋อร์อ้าปากค้างแล้วรีบยกมือปิดปากทันที

ใบหน้าและใบหูลามแดงแจ๋ขึ้นมา!

ระดับความสุขในใจของเธอพุ่งทะลุปรอทไปแล้วจริงๆ!!!

ผู้ชมคนอื่นๆ รอบข้างยิ่งอิจฉากันแทบขาดใจ

"ว้าว! อิจฉาชะมัด! กู้ฟานล็อกบัตรไว้ให้ด้วยตัวเองเลยเนี่ยนะ!"

"ฮือๆๆ! เมื่อกี้ทำไมไม่สุ่มโดนฉันบ้างนะ!"

"โชคดีเกินไปแล้วมั้ง!"

"กู้ฟานแสนดีจังเลย! ฉันก็อยากได้บ้าง!"

"กู้ฟานเพิ่งเดบิวต์ได้ไม่นานก็ดังระเบิดขนาดนี้! ถ้าอีกสองปีจัดคอนเสิร์ต บัตรจะกดยากขนาดไหนฉันยังไม่กล้าคิดเลย!"

ว่านซินเอ๋อร์เอามือปิดปากแล้วถามเสียงอู้อี้ "จะ...จริงเหรอคะ"

"จริงสิครับ" กู้ฟานยิ้มอย่างจริงใจพลางเอ่ย "พูดคำไหนคำนั้น! พอจะบอกชื่อของหนูให้ผมรู้ได้ไหมครับ"

"ว่านซินเอ๋อร์ค่ะ!"

"โอเคครับ! งั้นคุณน้องว่านซินเอ๋อร์ เราสัญญากันแล้วนะ อีกสองปีข้างหน้าถ้าผมจัดคอนเสิร์ตจะเช็กชื่อหนูด้วยนะ!"

"ค่ะ! หนูต้องไปให้ได้แน่นอน!" ว่านซินเอ๋อร์พยักหน้าด้วยแววตามุ่งมั่นแน่วแน่!

"ถึงตอนนั้นถ้าเธอไม่มาล่ะก็ ฉันกับกู้ฟานจะจับเธอไปย้อมผมสีเขียวเหมือนฉันนี่เลย!" หลินอี้ขยี้ผมตัวเองไปพลางเอ่ยแซวไปพลาง

"ไม่ได้เด็ดขาดค่ะ!!"

ว่านซินเอ๋อร์รีบปฏิเสธ พร้อมกับถือโอกาสเปลี่ยนเรื่องคุยทันที "หนูอยากฟังเพลง 'เมฆขาว' ของพี่อี้ค่ะ"

"จัดไปเลย!"

เสียงเพลงดังก้องขึ้นภายในยิมเนเซียมล่างเฉาอีกครั้ง

ครั้นคอนเสิร์ตจบลง

ข่าวเรื่องที่กู้ฟานให้สัญญากับแฟนคลับว่าจะจัดคอนเสิร์ตในอีกสองปีข้างหน้าก็แพร่สะพัดไปอย่างรวดเร็ว

ในขณะเดียวกัน รายการ "วันอันแสนธรรมดา" อีพีสี่ก็สิ้นสุดลงแล้ว

และเริ่มเตรียมความพร้อมสำหรับอีพีห้า