ตอนที่ 72 วันอันแสนธรรมดา ออกอากาศ กู้ฟานไม่อยู่! ดีใจสุด ๆ!

สถานที่ถ่ายทำรายการ "วันอันแสนธรรมดา" อยู่ที่หมู่บ้านผิงฝาน

เมื่อเทียบกับสถานที่ที่มีสิ่งอำนวยความสะดวกครบครันอย่างหมู่บ้านโหย่วผู่แล้ว

หมู่บ้านผิงฝานตั้งอยู่ในชนบทจริง ๆ

มีทั้งท้องทุ่งกว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา ลำธารน้ำไหลริน และยังมีท้องฟ้าสีครามกับก้อนเมฆสีขาวที่หาดูได้ยากในเมืองใหญ่

ห้องไลฟ์สดอย่างเป็นทางการของรายการในแพลตฟอร์มต่าง ๆ ต่างก็จับจ้องมาที่นี่ในเวลานี้

กล้องจับภาพไปที่ทางเข้าหมู่บ้าน

เจียงซู่ พิธีกรเปิดรายการก้าวเข้ามาปรากฏตัวอยู่หน้ากล้องอย่างกระฉับกระเฉง

คำกล่าวเปิดรายการที่คล่องแคล่วลื่นไหลพลันส่งผ่านห้องไลฟ์สดเข้าสู่หูของผู้ชมทั่วทุกมุมโลกทันที

"สุภาพสตรีและสุภาพบุรุษทุกท่าน ยินดีต้อนรับสู่รายการ 'วันอันแสนธรรมดา' อีพีห้าค่ะ!"

"ฉันคือผู้ดำเนินรายการ เจียงซู่ ค่ะ!"

"รายการนี้ได้รับการสนับสนุนหลักจาก แผ่นมาสก์หน้าตู้เจ๋อ สวยหล่อขั้นสุด!"

"ตอนนี้พวกเรามาถึงทางเข้าหมู่บ้านแล้ว และเตรียมพร้อมที่จะต้อนรับสมาชิกลูกบ้านคนใหม่ของเรากันค่ะ!"

"ลูกบ้านคนแรกที่มาถึงจะเป็นใครกันแน่นะ! มารอชมกันได้เลยค่ะ!"

"วันอันแสนธรรมดา" สมกับที่เป็นรายการวาไรตี้เรียลลิตี้ที่มาแรงที่สุดในประเทศ

เพิ่งจะเริ่มเปิดไลฟ์สดได้เพียงไม่กี่นาที ยอดคนดูก็พุ่งแตะสิบล้านคนแล้ว

คอมเมนต์ในห้องไลฟ์สดยิ่งทะลักเข้ามาอย่างกับคลื่นซัด

"เจียงซู่สวยจังเลยอะ!"

"ฮิฮิ วันแรกของแต่ละอีพีผมต้องมาดูให้ได้! เพื่อมาส่องหน้าพี่สาวพิธีกรคนสวยโดยเฉพาะเลย 5555!"

"ฉันดูรายชื่อแขกรับเชิญแล้ว ถึงวันนี้แขกรับเชิญอาจจะยังเบอร์ไม่ใหญ่มาก แต่รู้สึกน่าสนใจจริง ๆ นะ!"

"ให้ฉันทายนะว่าใครจะมาคนแรก ต้องเป็นเฉินอี้แน่ ๆ หมอนั่นชอบทำตัวเด่นสุด ๆ ไม่งั้นก็คงเป็นไป๋ซีเอ๋อร์!"

"เมนต์บน! นายอาจจะเข้าใจแก๊ง 'หล่อเหลาบาดใจ' แต่นายไม่เข้าใจไป๋ซีเอ๋อร์ชัวร์ ๆ พนันได้เลยว่าไม่มีทางเป็นไป๋ซีเอ๋อร์มาคนแรกหรอก ถึงนางมาถึงแล้วก็ต้องโอ้เอ้อีกตั้งนาน นางอยากคีพลุคกุลสตรีจะตาย!"

"5555! เมนต์บนนี่มองปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นแฟนคลับไป๋ซีเอ๋อร์มาเป็นสิบปี! พูดความจริงสุด ๆ!"

เวลาค่อย ๆ ผ่านไปทีละนิด

ทันใดนั้น เท้าข้างหนึ่งก็ก้าวเข้ามาที่ปากทางเข้าหมู่บ้าน

ผู้ชมในห้องไลฟ์สดเพ่งสมาธิตั้งใจดูกันทันที

พอพิธีกรเจียงซู่มองเห็นชัดว่าเป็นใครก็รีบยิ้มแล้วเอ่ยขึ้นมาว่า "แหม คนแรกที่มาถึงก็คือคุณหวังเจ๋อ หนุ่มหล่อแซ่หวังของเรานี่เองค่ะ!"

เมื่อได้ยินเสียงของพิธีกร

หวังเจ๋อก็โบกมือทักทายพิธีกร

ส่วนรอยยิ้มบนใบหน้าของเขาน่ะเหรอ!

มันค้างอยู่แบบนั้นมาครึ่งวันแล้ว!

ตั้งแต่วินาทีที่ออกเดินทางเมื่อเช้านี้ รอยยิ้มบนใบหน้าของเขาก็ไม่เคยจางหายไปเลย

พิธีกรเจียงซู่เริ่มสัมภาษณ์หวังเจ๋อทันที

"พ่อหนุ่มหวังเจ๋อ ดูออกเลยนะคะว่าคุณดีใจมากที่ได้มาหมู่บ้านผิงฝานของเรา พอจะบอกได้ไหมคะว่าทำไมถึงมีความสุขขนาดนี้?"

"เพราะว่าเจ้ากู้... แค่ก ๆ ๆ"

หวังเจ๋อพูดไปได้ครึ่งเดียวก็เพิ่งได้สติ รีบไอสองสามทีแล้วยิ้มพูดต่อว่า "เพราะว่าที่นี่วิวสวยมากครับ อากาศก็สดชื่น สำหรับผมแล้วมันเป็นประสบการณ์ที่ไม่เคยมีมาก่อนเลย ผมก็เลยดีใจมากครับ"

เหตุผลบางอย่างเขารู้แค่คนเดียวก็พอแล้ว

ขืนพูดออกมาคงจะไม่ค่อยดีเท่าไร!

"หวังเจ๋อ!"

ทันใดนั้น ก็มีเสียงตะโกนเรียกดังขึ้นจากด้านหลังของหวังเจ๋อ

หวังเจ๋อหันหลังกลับไปมอง

แล้วรีบทักทายอย่างอารมณ์ดีทันที "พี่ติง! ไม่เจอกันนานเลยนะ!"

"ไม่ได้เจอกันนานเลย! เหมือนไม่ได้เจอกันสามฤดูใบไม้ร่วงเลยนะเพื่อน!"

ติงจื้อสิงวางกระเป๋าสัมภาระลง พลางกางแขนอ้ากว้างเดินตรงมาทางหวังเจ๋อ

สองพี่น้องสวมกอดกันครู่หนึ่งแล้วสบตากัน

ติงจื้อสิงขยิบตาขยับคิ้วพลางหัวเราะถาม "นายดีใจมากเลยเหรอ?"

หวังเจ๋อยักคิ้วตอบ "ใช่แล้ว! นายล่ะ?"

"ดีใจเหมือนกัน!"

ติงจื้อสิงยื่นมือออกมา หวังเจ๋อก็เข้าใจได้ในเสี้ยววินาที

เพียะ!

ทั้งสองคนตบมือไฮไฟฟ์กันอย่างแรง แล้วเงยหน้าหัวเราะร่าขึ้นฟ้าพร้อมกัน

"ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ!"

"ดีใจโว้ย!"

ช็อตนี้ทำเอาคนดูในห้องไลฟ์สดถึงกับงงเป็นไก่ตาแตก

"สองคนนี้ทำอะไรกันเนี่ย? ทำไมต้องส่งรหัสลับกันด้วยวะ!"

"ทำไมฉันรู้สึกว่าสองคนนี้พูดจามีลับลมคมในจัง!"

"ใครอ่านใจเป็นบ้าง รีบบอกฉันทีว่าพวกเขากำลังดีใจเรื่องอะไรกันแน่! ฉันก็อยากดีใจด้วยนะเนี่ย!"

"มีความสุขคนเดียวจะสู้สุขด้วยกันทุกคนได้ยังไง! หวังเจ๋อ ติงจื้อสิง พวกนายสองคนทำอะไรกันอยู่น่ะ!"

"ตกลงมันดีใจเรื่องอะไรกันแน่! พวกนายช่วยพูดออกมาทีสิ!"

พิธีกรเจียงซู่เองก็ยืนอึ้งอยู่ตรงนั้นเหมือนกัน

เธอทำหน้าที่พิธีกรพิธีเปิดรายการ "วันอันแสนธรรมดา" มาครบสี่ซีซั่นแล้ว

แต่นี่เป็นครั้งแรกเลยที่ได้เจอแขกรับเชิญที่เพิ่งมาถึงก็ทำหน้าเหมือนเก็บเงินได้แบบนี้

ด้วยความเป็นมืออาชีพขั้นสุดยอด เจียงซู่จึงขยับเข้าไปใกล้แล้วเอ่ยถามเหมือนเด็กขี้สงสัยว่า "ทำไมทั้งสองท่านถึงดูมีความสุขขนาดนี้คะ? พอจะแชร์ให้ฟังหน่อยได้ไหมเอ่ย?"

หวังเจ๋อกับติงจื้อสิงสบตากันอีกครั้ง

"เรื่องนี้รู้กันเองในใจก็พอ พูดออกมาไม่ได้หรอกครับ!" หวังเจ๋อยิ้มจนตาหยี พูดจาเป็นปริศนา

"ใช่ๆๆ! ความลับสวรรค์มิอาจแพร่งพราย!" ติงจื้อสิงเออออตาม เล่นบทสายมูเตลูไปเสียอย่างนั้น

สองคนนี้เล่นรับส่งมุกกันเป็นปี่เป็นขลุ่ย

พิธีกรเจียงซู่เองก็จนปัญญา

แต่ทว่าในตอนนั้นเอง

ก็มีเสียงหัวเราะลั่นดังจากไกลๆ ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ

เรียกได้ว่า "ยังไม่เห็นตัว แต่ได้ยินเสียงมาก่อน" อย่างแท้จริง

ผู้ชมในห้องสตรีมสดพอได้ยินเสียงนี้

ก็เดาได้ทันทีว่าใครมา

"โย่ว! อี้สุดหล่อมาแล้วนี่หว่า!"

"เชี่ย! เสียงหัวเราะมีมนต์สะกดชะมัด!"

"อี้สุดหล่อตัวจริงเสียงจริงแน่นอน!"

"ยินดีต้อนรับสุดหล่อ! ฮ่าๆๆๆ!"

พอเห็นตัวตึงเรียกร้องความสนใจโผล่มา

ผู้ชมก็พากันเฮฮาคึกคักกันใหญ่

เฉินอี้ก้าวเท้ายิกๆ อย่างร่าเริงเดินเข้ามาทางประตูทางเข้าหมู่บ้าน

พอสายตากวาดไปเห็นคนคุ้นเคยอย่างหวังเจ๋อกับติงจื้อสิงก็ตะโกนลั่นทันที

"เจ้าพวกโคตรหล่อตัวน้อยทั้งสอง! ไม่เจอกันนาน คิดถึงชะมัดเลยโว้ย!"

"รีบมาให้คนโคตรหล่อตัวพ่อคนนี้กอดหน่อยเร็ว!"

พอเฉินอี้มาถึง

ออร่าความกวนประสาทของเขาก็แผ่กระจายออกมาทันที

เล่นเอาหวังเจ๋อกับติงจื้อสิงแทบสำลักกลิ่นความกวนโอ๊ย!

ในเมื่อต่างคนต่างก็เป็นคนโคตรหล่อเหมือนกัน ทำไมถึงต้องเรียกพวกเขาสองคนว่าโคตรหล่อตัวน้อย แต่กลับเรียกตัวเองว่าโคตรหล่อตัวพ่อด้วยวะ!

ช่างหน้าหนาไร้ยางอายจริงๆ!

หวังเจ๋อกับติงจื้อสิงทำหน้าขยะแขยงทันควัน แถมยังถอยหลังกรูดไปสองก้าวพร้อมๆ กัน

"อยู่ห่างๆ พวกเราหน่อยเหอะ! พวกเราไม่ได้เล่นสายนั้นนะโว้ย..."

รอยยิ้มของเฉินอี้แข็งค้างไปทันที! เขาถึงกับเงียบกริบ!

พับผ่าสิ!

ฉายาชายรักชายนี่มันจะสลัดไม่หลุดเลยใช่ไหมวะเนี่ย!

เชี่ยเอ๊ย!

เฉินอี้สาบานในใจ!

พี่รูปหล่อ นายคอยดูเถอะ!

กลับไปคราวนี้ความนิยมของฉันต้องแซงหน้านายให้ได้เลย!

เรื่องขำๆ เล็กๆ น้อยๆ นี้ย่อมไม่ส่งผลกระทบต่อการรื้อฟื้นความหลังของสามเพื่อนเก่าอยู่แล้ว

นั่นปะไร

พวกเขาคุยไปคุยมาก็เริ่มหัวเราะร่ากันอีกรอบ

พิธีกรเจียงซู่มองทั้งสามคนด้วยสีหน้าประหลาดใจสุดขีด

แขกรับเชิญรุ่นนี้แปลกพิลึกคนกันจริงๆ

ไม่ห่วงภาพพจน์ตัวเองกันเลยสักนิด!

พวกคุณไม่มีมาดไอดอลกันเลยหรือไงนะ?

และเมื่อเวลาผ่านไปเรื่อยๆ

หลี่ซินเอ๋อร์, เซวียเชียนเสวี่ย และโจวซวี่ก็ทยอยเดินทางมาถึงเช่นกัน

ทั้งหกคนล้อมวงเข้าหากัน คุยเรื่องที่ฟังดูคลุมเครือจับใจความไม่ได้

"ฉันบอกแล้วใช่ไหมล่ะ! ไม่ได้หลอกพวกนายเลยใช่ปะ!"

"ฟินสลบเลยว่ะ! งานนี้ได้บินสูงเสียดฟ้าแน่!"

"ฮิๆ กำชัยชนะไว้ในมือเรียบร้อย!"

"เจ้าไส้ศึกตัวน้อยอย่างนายก็พอมีประโยชน์อยู่บ้างนี่หว่า!"

"มันแน่อยู่แล้ว พวกนายไม่ดูบ้างว่าฉันเป็นใคร! อี้สุดหล่อเชียวนะเว้ย! เจ๋งเป้งขนาดไหน!"

"ฮ่าๆๆๆๆ!"

ผู้ชมในห้องสตรีมสดทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว!

คนดูที่พิมพ์คอมเมนต์ต่างอยากจะกระโดดเข้าไปขย้ำคอคนพวกนี้ให้รู้แล้วรู้รอด!

"หัวเราะอีกแล้ว หัวเราะอยู่นั่นแหละ! ตกลงคุยเรื่องอะไรกันอยู่แน่เนี่ย! พูดออกมาเดี๋ยวนี้เลยนะ!"

"เชี่ยเอ๊ย พูดสิวะ! ทำไมไม่ยอมพูด!"

"มีแต่พวกพูดจาเป็นปริศนา ฉันจะประสาทแดกตายแล้วนะโว้ย!"

"ฉันถอดกางเกงรอแล้วนะ! แล้วพวกแกให้ฉันดูแค่นี้เนี่ยนะ!"

"ไปตายกันให้หมดเลยได้ไหมเนี่ย! เชื่อไหมว่าฉันจะตามไปเชือดพวกแกภายในสามวัน!"

ขณะที่เหล่าผู้ชมกำลังจะสติแตกกันอยู่นั้น

เสียงของผู้กำกับหลิวฉางชิงก็ดังขึ้นในหูฟังของพิธีกรเจียงซู่ ดึงเธอกลับมาจากอาการยืนอึ้งค้างได้ทันท่วงที

"เสี่ยวเจียง เธอเข้าไปสัมภาษณ์เฉินอี้หน่อย ถามเขาดูว่าสมาชิกคนอื่นๆ ในกลุ่ม 'หล่อเหลาบาดใจ' ของพวกเขาอยู่ไหนกันหมด"