บทที่ 100 ถูกทาง! เข้าทางสุดๆ! เรื่องแบบนี้สตรีมเมอร์ถนัดนักล่ะ...

หยางมี่ถึงกับช็อก

สมองหมุนติ้วไปหมด

แม่ร่วงเอ๊ย!

นี่ถึงขั้นดังกระฉูดทะลุวงการงมศพไปแล้วเหรอ?

สามปีร้องเต้นไม่มีใครสน?

วันเดียวงมศพโด่งดังไปทั่วหล้า?

หยางมี่ฝันไปก็ยังคิดไม่ถึงเลยว่า

ฝีมือการงมศพของหลินเซี่ย

จะร้ายกาจจนถึงขั้นนี้

นี่เพิ่งจะวันที่สองเองนะ

ก็มีคนเริ่มโทรศัพท์ติดต่อมาหาเธอโดยตรง

เพื่อให้หลินเซี่ยไปรับจ้างงมศพให้ซะแล้ว

มันจะหลุดโลกเกินไปแล้วนะโว้ย!

บริษัทเธอเป็นบริษัทสื่อบันเทิงนะ

จะให้มารับงานงมศพอะไรกัน!

แต่ประเด็นคือ...

ค่าจ้างที่อีกฝ่ายเสนอมามันก็ไม่ใช่น้อยๆ เลยนะ

ในฐานะที่เป็นบอส

ปฏิกิริยาแรกของเธอ กลับรู้สึกว่าราคาดีใช้ได้เลย หวานเจี๊ยบ

ถึงแม้ว่ารับงานหนึ่งหรือสองงาน

รายได้อาจจะไม่เท่ากับที่ศิลปินในสังกัดไปออกอีเวนต์

แต่ค่าตอบแทนต่องานมันสูงปรี๊ดเลยนะ

ถ้ามีงานแบบนี้เข้ามาเยอะๆ ล่ะก็

รายได้ดีกว่าไปออกอีเวนต์ตั้งเยอะไม่ใช่เหรอ?

หยางมี่ถึงกับอึ้งไปเลย

เธอรู้สึกเหมือนตัวเองเพิ่งจะค้นพบ

แนวทางการดำเนินธุรกิจแบบใหม่ของบริษัท

บางที ศิลปินในวงการบันเทิง

อาจจะไม่จำเป็นต้องเดินตามเส้นทางสายร้อง เต้น หรือแสดงละครเสมอไปก็ได้มั้ง?

เมื่อวางสายลง

หยางมี่ก็จ้องมองหลินเซี่ยด้วยสีหน้าพิลึกพิลั่น

ก่อนจะเอ่ยถามเสียงเบาว่า "หลินเซี่ย นายยังอยากรับงานเพิ่มอีกไหม?"

หลินเซี่ยทำหน้างง "งานอะไรเหรอครับ?"

"งานงมศพ"

ทันทีที่หยางมี่พูดจบประโยคนี้

บรรยากาศรอบตัวก็ตกอยู่ในความเงียบงันทันที

หลินเซี่ย: ???

หยางเชี่ยนเชี่ยน: ???

เร่อปา: ???

เดี๋ยวสิ บอส คุณพูดจริงเหรอเนี่ย?

ขืนคุณยังช่วยหลินเซี่ยรับงานแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆ

บริษัทของเรา คงไม่ได้เตรียมจะเปลี่ยนแนวธุรกิจหรอกนะ?

ทว่า

ยังไม่ทันที่ทุกคนจะได้ตั้งสติ

โทรศัพท์ของหยางมี่ก็ดังขึ้นอีกครั้ง

ครู่ต่อมา

หยางมี่ก็หันมามองหลินเซี่ยด้วยสีหน้าอึ้งๆ อีกครั้ง

"มีงานรับจ้างร้องไห้หน้าศพอีกงานนึง เขาให้ตั้งสองพัน"

หลินเซี่ย: !!!!

หยางเชี่ยนเชี่ยน: ???

เร่อปา: ???

จบกัน จบสิ้นกันแล้ว

บริษัทออกทะเลกู่ไม่กลับแล้วจริงๆ!

บอสกลายร่างเป็นผู้จัดการส่วนตัวสายแปลกไปซะแล้ว?

"พรืดดด ฮ่าๆๆๆ! เชี่ยเอ๊ย!"

"บอสหยางเอาจริงเหรอเนี่ย??"

"แม่ร่วง มีงานรับจ้างงมศพ แล้วก็งานรับจ้างร้องไห้หน้าศพอีกงานด้วยเว้ย!"

"บอสหยางกะจะขยายขอบเขตธุรกิจของเจียสิงแบบเต็มสูบเลยเหรอเนี่ย? อย่าทำแบบนี้เลยได้ไหม ฮ่าๆๆ!"

"แต่พูดก็พูดเถอะ ทักษะการรับจ็อบของสตรีมเมอร์มันโคตรจะเทพเลยนะเว้ย?"

"ฉันบอกไว้เลยนะ ถ้าทวดฉันเสียเมื่อไหร่ ฉันต้องจ้างสตรีมเมอร์มาร้องไห้สักสองสามโฮกให้ได้"

"แหม ทวดแกคงซาบซึ้งใจที่มีลูกหลานกตัญญูแบบแกจริงๆ ใครเขาจะมานั่งแช่งให้ทวดตัวเองตายทุกวันวะ!"

"พี่น้องทั้งหลาย ดูเหมือนว่าสตรีมเมอร์จะดังพลุแตกทะลุวงการไปแล้วจริงๆ ว่ะ!"

"ฉันขอประกาศว่า ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป นอกจากสตรีมเมอร์จะท้าทายภารกิจจิบน้ำชาทุกวันแล้ว ยังต้องพ่วงภารกิจช่วยบริษัทขยายฐานธุรกิจเพิ่มเข้าไปด้วย พรืดดด ฮ่าๆๆ!"

"ยอดเยี่ยมไปเลย ฉันนี่แทบจะทนรอให้เจียสิงเปลี่ยนแนวธุรกิจใหม่ไม่ไหวแล้วเนี่ย"

"หลุดโลกเกินไปแล้ว บอสหยางตอนนี้ทำตัวเหมือนผู้จัดการส่วนตัวเลยอ่ะ"

"มีใครเข้าใจบ้างเนี่ย เวลาสั้นๆ แค่สองวัน เจียสิงเพิ่มสายงานธุรกิจใหม่มาตั้งสามอย่าง ทั้งควบคุมศพ งมศพ แล้วก็ร้องไห้หน้าศพ!"

"[วันที่ 46 ของการท้าทำอาชีพเสริม 360 อาชีพ วันนี้สตรีมเมอร์ขอท้าทายภารกิจจิบน้ำชาติดต่อกันเป็นวันที่ 15 และช่วยบริษัทขยายฐานธุรกิจเป็นวันที่ 1!]"

"พรืดดด ฮ่าๆๆ! หัวหน้าห้องนี่มืออาชีพจริงๆ!"

"..."

เมื่อผู้ชมในห้องไลฟ์สดเห็นภาพเหตุการณ์ตรงหน้า

ต่างก็พากันระเบิดเสียงหัวเราะออกมาผ่านตัวหนังสือบนหน้าจอ

ส่วนหลินเซี่ยเองก็คาดไม่ถึงเหมือนกัน

ว่างานของเขา

จะหลั่งไหลเข้ามาเยอะแยะมากมายขนาดนี้ในพริบตา

คาดว่าคงเป็นเพราะอิทธิพลจากข่าวฮอตเสิร์ชนั่นแหละ

แต่ก่อนหน้านี้ทำไมถึงไม่มีกระแสตอบรับที่รุนแรงขนาดนี้ล่ะ?

เรื่องราวบนโลกออนไลน์นี่ หลินเซี่ยเดาทางไม่ถูกจริงๆ

เขาก็เลยขี้เกียจจะคิดให้ปวดหัว

ยังไงซะ การมีงานเข้ามาเยอะๆ ก็ถือเป็นเรื่องดี

นั่นหมายความว่าเขาสามารถทำเงินได้มากขึ้น

สำหรับเรื่องงานน่ะ ยิ่งเยอะก็ยิ่งดีอยู่แล้ว

แต่งานรับจ้างงมศพคงต้องขอคิดดูก่อน

เพราะมันน่ากลัวเกินไปจริงๆ

แต่ถ้าค่าจ้างมันสมน้ำสมเนื้อ

ก็ไม่มีอะไรให้ต้องลังเลหรอก

อย่าว่าแต่งานสองงานเลย

อย่างที่เคยบอกไปนั่นแหละ

ต่อให้มาเป็นรัง เขาก็เหมาหมดได้

...

ในขณะนี้

บนฮอตเสิร์ช

หลินเซี่ยกำลังตกเป็นประเด็นร้อนหัวข้อใหม่อีกครั้ง

ซึ่งก็เป็นเรื่องเกี่ยวกับงานรับจ้างร้องไห้หน้าศพเมื่อครู่นี้แหละ

พอเอาไปรวมกับกระแสฮือฮาเรื่องงมศพเมื่อวาน

ก็เลยทำให้คนให้ความสนใจกันอย่างรวดเร็ว

แต่ด้วยความที่คนพวกนี้ไม่มีเบอร์ติดต่อของหลินเซี่ย

ก็เลยโทรศัพท์ไปที่บริษัทเจียสิงโดยตรง

แล้วติดต่อขอคุยกับบอสหยางแทน

เพียงแต่ว่า

ปกติเวลาคนโทรหาบอสหยาง มักจะคุยเรื่องงานอีเวนต์ หรือบทละคร

แต่คนพวกนี้ ดันโทรมาคุยเรื่องรับจ้างงมศพ กับรับจ้างร้องไห้หน้าศพซะงั้น!

มันก็เลยดูหลุดโลกไปหน่อย

ทว่า

สิ่งที่ชาวเน็ตยังไม่รู้ก็คือ

นี่มันเป็นเพียงแค่จุดเริ่มต้นเท่านั้น

...

กลับมาที่เหตุการณ์ปัจจุบัน

เมื่อมีงานที่เหมาะสมเข้ามา

หลินเซี่ยก็ต้องตอบรับอย่างแน่นอน

ดังนั้น หลังจากบอกลาหยางเชี่ยนเชี่ยนแล้ว

หลินเซี่ยกับคณะก็เตรียมตัวเดินทางกลับ

แต่ทว่า

ในจังหวะนั้นเอง

จากทางฝั่งของหมู่บ้าน ก็มีเสียงตะโกนร้องขอความช่วยเหลือดังลั่น

"มีใครขับรถเป็นบ้างไหม? ฉันต้องรีบไปโรงพยาบาลด่วนเลย!!"

เมื่อมองไปตามเสียงที่ดังขึ้น

หลินเซี่ยก็เห็นชายวัยกลางคนคนหนึ่ง

สวมผ้ากันเปื้อนอยู่

แต่บนผ้ากันเปื้อนนั้นเต็มไปด้วยคราบเลือด

ประกอบกับสีหน้าร้อนรนและสิ้นหวังของอีกฝ่าย

ทำให้หลินเซี่ยนึกย้อนกลับไปถึงเหตุการณ์เมื่อสองสามวันก่อน

ตอนที่เขารับอาสาขับรถไปส่งสองสามีภรรยาที่กำลังจะคลอดลูก

เมื่อนึกถึงเรื่องนี้

ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีที่แฝงอยู่ในตัว

ก็ดูเหมือนจะเริ่มก่อกวนจิตใจเขาอีกครั้ง

และในตอนนั้นเอง

ชายคนนั้นเหมือนจะสังเกตเห็นว่าพวกหลินเซี่ยมีรถมาด้วย

เขาจึงวิ่งกระหืดกระหอบพลางโบกมือตะโกนร้องเรียก "คุณผู้ชาย คุณผู้หญิงครับ มีใครในกลุ่มพวกคุณขับรถแข็งๆ บ้างไหมครับ? ช่วยขับรถให้ผมหน่อยได้ไหม?"

"ลูกชายผมไม่อยู่บ้าน ผมขับรถยนต์ไม่เป็น พวกคุณช่วยผมหน่อยได้ไหมครับ?"

หยางมี่กับเร่อปาหันขวับไปมองหลินเซี่ย

โดยสัญชาตญาณแทบจะพร้อมๆ กัน

หยางเชี่ยนเชี่ยนที่ได้ยินเสียงเอะอะโวยวายก็วิ่งออกมาจากในบ้านเช่นกัน

เมื่อเห็นหน้าชายคนนั้น เธอก็ตกใจถามขึ้นว่า "ลุงหลิว ลุงเป็นอะไรไปคะเนี่ย?"

ชายคนนั้นตอบอย่างร้อนรนว่า "เสี่ยวฮวาคลอดยากน่ะสิ ต้องรีบพาไปโรงพยาบาลด่วนเลย!"

หลินเซี่ย: !!!

หยางมี่: !!!

เร่อปา: !!!

ห้องไลฟ์สด: !!!

ถูกทาง! เข้าทางสุดๆ!

เรื่องแบบนี้สตรีมเมอร์ถนัดนักล่ะ!

"แม่ร่วงเอ๊ย! นี่มันพล็อตเรื่องบ้าบออะไรอีกวะเนี่ย?"

"หรือว่าสตรีมเมอร์จะต้องซิ่งรถไปส่งหญิงตั้งครรภ์อีกแล้ว?"

"เดี๋ยวนะ คุณลุงคนนี้ดูน่าจะอายุรุ่นราวคราวเดียวกับพ่อฉันเลยนะ ยังจะมีลูกได้อีกเหรอ?"

"ฉันก็กำลังจะพูดเหมือนกัน คุณป้าอายุขนาดนี้แล้ว ถ้าคลอดลูก ความเสี่ยงสูงมากเลยนะ?"

"รู้สึกทะแม่งๆ ยังไงก็ไม่รู้แฮะ!"

"..."

ข้อความคอมเมนต์ในห้องไลฟ์สดไหลไม่หยุด

ชาวเน็ตต่างก็รู้สึกถึงความผิดปกติบางอย่าง

และในตอนนั้นเอง

หยางเชี่ยนเชี่ยนก็ช่วยอธิบายว่า "หลินเซี่ย คุณช่วยลุงหลิวหน่อยสิคะ แม่หมูที่บ้านลุงเขาคลอดยากน่ะค่ะ คนในหมู่บ้านปกติก็ขับเป็นแต่รถสามล้อ ขับรถยนต์กันไม่ค่อยเป็นหรอกค่ะ"

"ฉันจำได้ว่า คุณขับรถเก่งมากไม่ใช่เหรอคะ"

หลินเซี่ย: ...

หยางมี่: ...

เร่อปา: ...

ห้องไลฟ์สด: ...

ที่แท้ก็แม่หมูหรอกเรอะ!

พวกเขาก็อุตส่าห์นึกว่าเป็นหญิงตั้งครรภ์ซะอีก

แต่เป็นแม่หมูก็ถูกแล้วล่ะ

ไม่งั้นคุณลุงอายุขนาดนี้แล้ว

ยังจะให้ภรรยามีลูกอีก มันก็ดูแปลกๆ ไปหน่อย

แต่จะว่าไป การมาขอให้หลินเซี่ยช่วยขับรถก็ถือว่ามาถูกคนแล้วล่ะ

ไม่ว่าจะเป็นหมูหรือคน

ขอแค่ให้เป็นเรื่องขับรถ

หมอนี่เชี่ยวชาญสุดๆ

ดังนั้น

สายตาของหยางมี่และคนอื่นๆ จึงจับจ้องไปที่หลินเซี่ย

"หลินเซี่ย นายไปช่วยลุงเขาหน่อยเถอะ ยังไงพวกเราก็ไม่ได้รีบอะไร"

"เดี๋ยวพวกเราจะรออยู่ที่บ้านเชี่ยนเชี่ยนก่อน"

เมื่อหลินเซี่ยได้ยินดังนั้น

สีหน้าของเขาก็ค่อยๆ เปลี่ยนเป็นพิลึกพิลั่น

ตอนแรกเขาพยักหน้า

แต่แล้วก็ส่ายหน้า

ทุกคนทำหน้างง

ไม่เข้าใจว่าหลินเซี่ยตกลงจะช่วยหรือไม่ช่วยกันแน่

ทว่า——

ในวินาทีต่อมา

พวกเขาก็เห็นหลินเซี่ย ทำหน้าขรึมและมั่นใจเกินร้อยแล้วเอ่ยขึ้นว่า "เรื่องช่วยน่ะไม่มีปัญหาหรอกครับ แต่ผมขอไปดูอาการของแม่หมูก่อนก็แล้วกัน"

"อาจจะไม่จำเป็นต้องพาไปถึงโรงพยาบาลก็ได้นะ"

หยางมี่: ???

เร่อปา: ???

หยางเชี่ยนเชี่ยน: ???

ลุงหลิว: ???

ห้องไลฟ์สด: ???

โอ้โห แม่ร่วง

เวรเอ๊ย!

แกอย่าบอกนะว่าเคยรับจ๊อบดูแลแม่หมูหลังคลอดมาด้วยน่ะ??

หยางมี่: เดี๋ยวนะ นี่มันหมายความว่าไง?

ดูสายตามั่นอกมั่นใจของนายสิ

นี่อย่าบอกนะว่าต่อไปบริษัทของเรา

จะต้องเพิ่มบริการดูแลแม่หมูหลังคลอดเข้าไปด้วยน่ะ?

...

...